Ο Βαφείδης κάθεται με περηφάνια σε μια καρέκλα και πίσω του βρίσκονται οι αγαπημένοι του πίνακες. Χρώματα, σχήματα και μορφές που κουβαλούν στιγμές, σκέψεις και συναισθήματα. Είναι το αποτύπωμα μιας ζωής αφιερωμένης στην τέχνη. Και κάπου ανάμεσα σε αυτά τα δύο, στέκει η τέχνη. Εκείνη που δεν φθείρεται με τον ίδιο τρόπο, που δεν υποτάσσεται πλήρως στον χρόνο.
Η φωτογραφία προέρχεται από το αρχείο της δικηγόρου Αντιγόνης Βαφείδου (εγγονής του ζωγράφου) και δημοσιεύθηκε στην σελίδα «Παλιές Φωτογραφίες της Βέροιας» στο facebook.




Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλούμε τα σχόλια να είναι σύντομα και να χρησιμοποιείτε nickname για τη διευκόλυνση του διαλόγου. Ο «Βεροιώτης» δεν υιοθετεί τις απόψεις των σχολιαστών, οι οποίοι και είναι αποκλειστικά υπεύθυνοι για αυτές.