Ο Βαφείδης κάθεται με περηφάνια σε μια καρέκλα και πίσω του βρίσκονται οι αγαπημένοι του πίνακες. Χρώματα, σχήματα και μορφές που κουβαλούν στιγμές, σκέψεις και συναισθήματα. Είναι το αποτύπωμα μιας ζωής αφιερωμένης στην τέχνη. Και κάπου ανάμεσα σε αυτά τα δύο, στέκει η τέχνη. Εκείνη που δεν φθείρεται με τον ίδιο τρόπο, που δεν υποτάσσεται πλήρως στον χρόνο.
Η φωτογραφία προέρχεται από το αρχείο της δικηγόρου Αντιγόνης Βαφείδου (εγγονής του ζωγράφου) και δημοσιεύθηκε στην σελίδα «Παλιές Φωτογραφίες της Βέροιας» στο facebook.





Ηταν ενας υπεροχος ανθρωπος, με τιμησε με τη φιλια του αν και υπηρχε ηλικιακο χασμα μεταξυ μας, καναμε ατελειωτες συζητησεις παρεα και με τον αλλο πολυ μεγαλο Γλυπτη και ζωγραφο Ευθυμη Καλευρα, απο τον Καταχα Πιεριας και τον επισης μεγαλο Γλυπτη και Ζωγραφο Νικο Γκουνταντζη απο το Καμποχωρι Ημαθιας που υπηρξε μαθητης του και μας συντονιζε τις συναντησεις.
ΑπάντησηΔιαγραφή