%20%CE%95%CE%9E%CE%9F%CE%99%CE%9A%CE%9F%CE%9D%CE%9F%CE%9C%CE%A9%202025%209-frame.gif)
Αναμοχλεύοντας την ιστορική μνήμη, ξεκινάει το ταξίδι σ’ έναν κόσμο γεμάτο διδάγματα για όλες εκείνες τις δύσκολες αποφάσεις που ελήφθησαν όταν οι συνθήκες ήταν απαγορευτικές και το πέρασμα από τη θεωρία στην πράξη, από τη σκέψη στη δράση, έκανε ακόμα και τους πιο τολμηρούς να κοιτούν με απαισιοδοξία το μέλλον. Κάθε πόλη, αποτελώντας πρωτίστως έναν ζωντανό οργανισμό, έχει τις δικές της ηρωικές ιστορίες να διηγηθεί στον επισκέπτη. Ιστορίες που πλάθουν και συντηρούν αναλλοίωτο τον μύθο της στο πέρασμα του χρόνου, καλλιεργώντας παράλληλα την «αίσθηση του ανήκειν». Καταστάσεις και γεγονότα που φέρνουν στην επιφάνεια εκείνα τα αθάνατα στοιχεία της ελληνικής ψυχής, που κάνουν κάθε φορά τον Έλληνα να βρίσκει το κουράγιο για να σταθεί στα πόδια του παρά τις αντιξοότητες και να επιλύει τα φαινομενικά άλυτα προβλήματα, ακόμα και όταν αυτά απειλούν την ίδια του την ύπαρξη.Στην περίπτωση της Νάουσας, ο αγώνας και η θυσία αποκτούν ακόμα μεγαλύτερη σημασία, έχοντας κατά νου τις συνθήκες λήψης της απόφασης και το τελικό τίμημα. Ήταν 22 Απριλίου 1822 όταν οι κάτοικοι ήρθαν αντιμέτωποι με τις συνέπειες της απόφασής τους να ενωθούν με τις υπόλοιπες πόλεις στον κοινό αγώνα της Απελευθέρωσης. Οι Τούρκοι εισβάλλουν στο εσωτερικό της πόλης, αποφασισμένοι να τιμωρήσουν έναν λαό ο οποίος είχε το θάρρος να αφήσει στην άκρη τα προνόμια που απολάμβανε για αιώνες επί Τουρκοκρατίας και να συνταχθεί με τις δυνάμεις της Εθνικής Παλιγγενεσίας.
«Διαβάτη, στάσου με ευλάβεια στη μνήμη των νεκρών. Μέσα στο βάραθρο που ξανοίγεται μπροστά σου, βρήκαν ένδοξο και ηρωικό θάνατο οι γυναίκες και τα παιδιά της Νάουσας, για την ελευθερία και την ανεξαρτησία του ελληνικού έθνους» αναφέρει η επιγραφή στους Στουμπάνους, 192 χρόνια μετά την ένδοξη αυτή στιγμή της Νάουσας - της μοναδικής πόλης στην Ελλάδα, που έχει χαρακτηριστεί με βασιλικό διάταγμα, του 1955, «Ηρωική».
Είναι ο χώρος όπου μάνες με τα παιδιά στα χέρια αποφάσισαν να μείνουν ελεύθερες ανταλλάσσοντας τη ζωή τους με τον θάνατο.
Είναι η άγνωστη θυσία της Νάουσας…
«Διαβάτη, στάσου με ευλάβεια στη μνήμη των νεκρών. Μέσα στο βάραθρο που ξανοίγεται μπροστά σου, βρήκαν ένδοξο και ηρωικό θάνατο οι γυναίκες και τα παιδιά της Νάουσας, για την ελευθερία και την ανεξαρτησία του ελληνικού έθνους» αναφέρει η επιγραφή στους Στουμπάνους, 192 χρόνια μετά την ένδοξη αυτή στιγμή της Νάουσας - της μοναδικής πόλης στην Ελλάδα, που έχει χαρακτηριστεί με βασιλικό διάταγμα, του 1955, «Ηρωική».
Είναι ο χώρος όπου μάνες με τα παιδιά στα χέρια αποφάσισαν να μείνουν ελεύθερες ανταλλάσσοντας τη ζωή τους με τον θάνατο.
Είναι η άγνωστη θυσία της Νάουσας…
Συνεχίζεται...
