Σχολή Χορού "Μελίνα Παπαδοπούλου": Κόκκινη κλωστή δεμένη… με τα όνειρά μας!

Η κλωστή που μας δένει με τις αναμνήσεις, τις σχέσεις, τις φιλίες, τους δεσμούς και εν τέλει την αγάπη ξετυλίχθηκε και έγινε δρόμος πάνω στη σκηνή του Χώρου Τεχνών. Ένας δρόμος γεμάτος απότομες στροφές αλλά και επαναφορές σαν μια υπενθύμιση ότι η ίδια η διαδρομή της ζωής έχει δικές της στιγμές που σε σπρώχνουν απότομα προς την αντίθετη κατεύθυνση, μόνο και μόνο για να σε ωθήσουν να ανέβεις ψηλότερα.

Οι σπουδαστές της Σχολής Χορού Μελίνα Παπαδοπούλου είχαν από μια ιστορία να μας πουν. Για τις πρώτες συναντήσεις με το άγχος και την αμηχανία, τις απογοητεύσεις που λειτουργούν ως μαθήματα αντοχής, τις επιτυχίες μέσα στο φως και την ώθηση για ένα νέο ξεκίνημα.

Ακόμα κι αν κάποιες φορές η κλωστή μπερδεύτηκε και έγινε κόμπος ή τεντώθηκε από την απόσταση ή τον χρόνο, πότε δεν έσπασε. Στην άκρη της πάντα κρύβονταν οι αγαπημένοι μας, το σπίτι μας και οι εγγυήσεις ότι όσο κι αν ο κόσμος αυτός μεταβάλλεται, εμείς θα είμαστε πάντα σταθεροί στις αξίες μας.

Ξετυλίγοντας λοιπόν τις σκέψεις και τις ιστορίες τους, οι μαθητές των τμημάτων του μπαλέτου μεταμορφώθηκαν σε ήρωες παραμυθιών, πρίγκηπες και νεράιδες, σαν αερικά και ως ελεύθερα όντα που αλλάζουν μορφή, μας ταξίδεψαν και μας ενέπνευσαν.

Και εκεί που η ψυχή δραπέτευσε από τη βαρύτητα, η κίνηση συνεχίστηκε σε σώματα αέρινα που μέσα από τον σύγχρονο χορό, χόρεψαν αέναα σε ένα παιχνίδι αλμάτων και πτώσεων μέσα σε ροή, επαφή και απελευθέρωση.

Η ισορροπία, η ευλυγισία και ο έλεγχος του σώματος δοκιμάστηκε στα δυναμικά βήματα του latin αλλά και στις συγχρονισμένες και ρυθμικές κινήσεις του μοντέρνου χορού, ενώ μέσα στο παγκόσμιο κύμα του Hip Hop και του K-pop μικροί και έφηβοι χορευτές προσέφεραν ένα ολοκληρωμένο θέαμα με εντυπωσιακές χορογραφίες, ενέργεια και απόλυτο συγχρονισμό μέσα από την αφήγηση ιστοριών, συνδέοντας τις κινήσεις με τους στίχους.

Και επειδή ο χορός δεν έχει ηλικία, φύλο ή περιορισμούς στη φυσική κατάσταση, οι κυρίες τους τμήματος ενδυνάμωσης απέδειξαν με όλο τους τον ενθουσιασμό και τη θετική διάθεση πως ο χορός είναι μια παγκόσμια γλώσσα έκφρασης, ένας υπέροχος τρόπος άσκησης και μια πηγή ευεξίας που προσαρμόζεται ανάλογα με τις ανάγκες κάθε ηλικίας.

Ο αόρατος ιστός σύνδεσης του χορού και της μουσικής πλέχθηκε, λύθηκε και ξαναμπλέχθηκε σε δύο εντυπωσιακές παραστάσεις της Σχολής Χορού Μελίνα Παπαδοπούλου, που στα 12 χρόνια καλλιτεχνικής διαδρομής προσφέρει ένα πολυδιάστατο ταξίδι μέσα από διαφορετικά είδη χορού που ενώνουν γενιές, ανθρώπους και συναισθήματα.

Φωτογραφίες: Δημήτρης Κοντσίδης www.dkontsidis.gr