Τι είναι αυτοί οι άνδρες ρε παιδάκι μου;

Υπάρχουν στιγμές που λες «σήμερα θα αφήσουμε τα πάντα στην άκρη και θα διασκεδάσουμε». Και μετά... πας σε ένα πανηγύρι της Βέροιας, μαζί με άνδρες που την ίδια ώρα παίζει Μουντιάλ. Εκεί καταλαβαίνεις ότι το ποδόσφαιρο δεν είναι απλώς άθλημα. Είναι... θρησκεία!

Η ορχήστρα βαράει, τα κλαρίνα δονούν την ατμόσφαιρα, ο κόσμος χορεύει, τα σουβλάκια εξαφανίζονται με ταχύτητα φωτός, τα κρασιά γεμίζουν τα ποτήρια και οι κυρίες έχουν ήδη σηκωθεί για τον πρώτο χορό. Και οι κύριοι; Όχι, δεν χορεύουν. Δεν τσουγκρίζουν. Δεν χειροκροτούν. Είναι σκυμμένοι πάνω από ένα κινητό!

«Πόσο είναι;» - «Έβαλε γκολ;» - «Περίμενε, κάνει VAR!». Το πιο αστείο είναι ότι αντί να βλέπει ο καθένας το δικό του κινητό, μαζεύονται δύο και τρία άτομα γύρω από μία οθόνη έξι ιντσών, λες και παρακολουθούν τελικό σε γιγαντοοθόνη. Ο ένας κάνει τον σχολιαστή, ο άλλος τον προπονητή, ο τρίτος κριτικάρει τις αποφάσεις του διαιτητή.

Το συμπέρασμα; Μπορεί να τους πας σε πανηγύρι, σε γλέντι, σε γάμο ή ακόμα και σε δεξίωση. Αν την ίδια ώρα παίζει ποδοσφαιρικός αγώνας, θα βρουν τρόπο να τον δουν. Με δεδομένα κινητής, με Wi-Fi του διπλανού, με power bank στην τσέπη και βλέμμα καρφωμένο στην οθόνη. Τελικά, ίσως το πραγματικό θαύμα δεν είναι ότι γίνεται το πανηγύρι. Είναι ότι καταφέρνουν να μη χάσουν ούτε τον χορό... ούτε το γκολ!