http://picasion.com/
http://picasion.com/
http://picasion.com/
http://picasion.com/

Το βιβλίο του Θοδωρή Δεύτου «Τα τρένα που δεν έφτασαν ποτέ» παρουσιάστηκε στη Βέροια


Το νέο βιβλίο του συγγραφέα Θοδωρή Δεύτου με τίτλο «Τα τρένα που δεν έφτασαν ποτέ», παρουσιάστηκε το βράδυ της Πέμπτης 7 Μαΐου 2026 στον πολυχώρο Ελιά της Βέροιας, σε μια εκδήλωση που συνδιοργάνωσαν, ο Σύλλογος Μικρασιατών Ημαθίας και ο Σύνδεσμος Φιλολόγων Ημαθίας.

Ένα μυθιστόρημα βασισμένο σε ένα πραγματικό γεγονός, ένα πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα στο Δερβένι Κορινθίας, στις 30 Σεπτεμβρίου 1968, μία ημέρα μετά το δημοψήφισμα για την επικύρωση του Συντάγματος της Χούντας, που στοίχισε την ζωή σε 34 ανθρώπους, άφησε εκατοντάδες τραυματίες αλλά και τραύματα και ρωγμές στις ψυχές και στις ζωές των επιζόντων και των οικογενειών τους. Με αυτά τα τραύματα και τις ρωγμές καταπιάνεται και το βιβλίο του Θοδωρή Δεύτου.


Για το βιβλίο μίλησαν η πρόεδρος του Συλλόγου Μικρασιατών Αναστασία Παυλίδου, που παρουσίασε και το βιογραφικό του συγγραφέα και η πρόεδρος του Συνδέσμου Φιλολόγων Ημαθίας Δέσποινα Καρυπίδου. Αποσπάσματα από το βιβλίο διάβασε ο Λευτέρης Κορυφίδης.


«Τα τρένα που δεν έφτασαν ποτέ είναι οι ζωές που δεν έγιναν όπως θα μπορούσαν, οι σχέσεις που δεν πρόλαβαν να υπάρχουν και οι άνθρωποι που έμειναν κάπου στη διαδρομή και σε αντίθεση με πιο κλασικές αφηγήσεις, το τέλος αρνείται τη λύτρωση και η επανένωση δεν θεραπεύει το τραύμα, κάτι που δείχνει πως ο συγγραφέας το βλέπει σαν κάτι μη αναστρέψιμο», ανέφερε η κα Παυλίδου, ενώ εντόπισε το μήνυμα του βιβλίου στο ότι η λύτρωση δεν είναι πάντα η επανένωση αλλά η αποδοχή αυτού που χάθηκε.


Τον λόγο πήρε η κα Καρυπίδου, κάνοντας μια σύντομη αναφορά στα γεγονότα του 1968 στα οποία βασίστηκε το βιβλίο, λέγοντας πως η αληθινή ιστορία είναι μια επιτομή του ταξιδιού της ζωής, χαρακτηρίζοντας το βιβλίο ως ένα μυθιστόρημα για τις ζωές που εκτροχιάστηκαν. «Οι ήρωες του βιβλίου είναι πρόσωπα σαν εμάς που η ροή της ζωής τους μοιάζει απρόσκοπτη και φυσική αλλά δεν είναι, καθώς η ζωή δεν είναι ένα δικαίωμα που ασκείται αλλά ένα μυστήριο που τελείται και όταν αυτή διακόπτεται και ο θάνατος ανατρέπει να πάντα, τα πάντα αλλάζουν όχι μόνο για αυτόν που έφυγε αλλά και για αυτόν που επιβίωσε και πρέπει να παλέψει με τις ενοχές της επιβίωσης», σημείωσε, συμπληρώνοντας πως τα τρένα που δεν έφτασαν ποτέ, δε σκέπασαν με τα συντρίμμια τους μόνο 34 νεκρούς αλλά και επιζώντες, τραυματίες και τις οικογένειές τους.


Τον λόγο πήρε τέλος ο συγγραφέας, λέγοντας πως το βιβλίο γράφτηκε από τύχη, όταν άκουσε για το δυστύχημα αυτό και αποφάσισε να γράψει. Μάλιστα, διαπίστωσε πως στον τόπο του έμενε και μια κυρία, η κυρία Γιαννούλα, ακρωτηριασμένη επιζήσασα του δυστυχήματος. «Είχα να διαχειριστώ δύο ιστορίες, μια της Γιαννούλας, την οποία επισκέφθηκε πολλές φορές και μίλησα με την οικογένεια και μια την ιστορία των δύο αδελφών, ενός αγοριού και ενός κοριτσιού», σημείωσε ο συγγραφέας.

Όπως είπε, δεν εμπνεύστηκε από το δυστύχημα των Τεμπών, καθώς η συγγραφή του βιβλίου του ξεκίνησε 7 μήνες πριν την σιδηροδρομική τραγωδία του 2023, όμως το γεγονός αυτό την διέκοψε βιαίως και συνεχίστηκε και ολοκληρώθηκε πολύ αργότερα. «Πρόκειται για ένα συγκλονιστικό βιβλίο με απρόσμενα συγκλονιστικό τέλος», ανέφερε ο κ. Δεύτος.

Ακολούθησαν ερωτήσεις και συζήτηση του κοινού με τον συγγραφέα.

Δείτε φωτογραφίες και λίγα λόγια για το βιβλίο:





























Λίγα λόγια για το βιβλίο (από το οπισθόφυλλο)

Στο τρένο της Μοίρας κανένας δεν μπορεί να αλλάξει πορεία… 

Σεπτέμβριος 1968. Όταν οι ράγες σμίγουν στο Δερβένι, γεννιέται μια ιστορία που ταξιδεύει μέσα στον χρόνο, την ενοχή και την επιθυμία. Σε μια Ελλάδα που σωπαίνει, δύο τρένα συγκρούονται, προκαλώντας ρωγμές που δεν γεμίζουν.

Μια γυναίκα με σώμα σημαδεμένο θα αφήσει ένα κομμάτι της ζωής της στα συντρίμμια. 

Δύο αδέλφια θα αναγκαστούν να τραβήξουν χωριστούς δρόμους, με ένα κενό να τους ακολουθεί. Ο Μενέλαος βαδίζει σε σκοτεινά μονοπάτια, τα οποία τον οδηγούν σε παραβατικές συμπεριφορές. Η Κοραλία μεγαλώνει μέσα στην ασφάλεια μιας υπέροχης θετής οικογένειας, που όμως της στερεί το παρελθόν, μέχρι που στα δεκατέσσερά της μαθαίνει ότι έχει έναν μεγαλύτερο αδελφό. Η ανάγκη της να τον βρει και να τον πλησιάσει θα τη φέρει αντιμέτωπη με τα πιο σκοτεινά βάθη της ψυχής της. 

Ένα μυθιστόρημα για όσα δεν ειπώθηκαν, για τα τραύματα που κληρονομούνται και για την αγάπη που δεν οδηγεί πάντα στη λύτρωση.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε τα σχόλια να είναι σύντομα και να χρησιμοποιείτε nickname για τη διευκόλυνση του διαλόγου. Ο «Βεροιώτης» δεν υιοθετεί τις απόψεις των σχολιαστών, οι οποίοι και είναι αποκλειστικά υπεύθυνοι για αυτές.

ΔΗΜΟΦΙΛΕΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ