Σαν σήμερα η θυσία των γυναικών της Νάουσας - Έπεσαν από τον καταρράκτη της Αραπίτσας για να μην γίνουν σκλάβες των Τούρκων

Σαν σήμερα, το 1822, οι γυναίκες της Νάουσας χάραξαν με τη θυσία τους μία από τις πιο σπαρακτικές σελίδες της Ελληνικής Επανάστασης. Όταν η πόλη έπεσε στα χέρια των Οθωμανικών δυνάμεων και η καταστροφή έγινε πια βεβαιότητα, μητέρες με τα παιδιά τους κατέφυγαν στη γέφυρα της Αραπίτσας και προτίμησαν να πέσουν στον καταρράκτη παρά να παραδοθούν στην αιχμαλωσία.

Η στιγμή αυτή έμεινε βαθιά χαραγμένη στη συλλογική μνήμη ως σύμβολο απόγνωσης, αξιοπρέπειας και ακραίας αυτοθυσίας. Την ίδια ώρα, οι τελευταίοι υπερασπιστές της Νάουσας, κλεισμένοι στον πύργο του Ζαφειράκη, επιχειρούσαν ηρωική έξοδο, δίνοντας την ύστατη μάχη μέσα σε μια πόλη που παραδιδόταν στη σφαγή και την ερήμωση.

Η Καταστροφή της Νάουσας υπήρξε μία από τις δραματικότερες στιγμές του Αγώνα. Οι συνέπειες της άλωσης ήταν ολέθριες για τον πληθυσμό, ενώ η θυσία των γυναικών της Αραπίτσας πήρε γρήγορα διαστάσεις θρύλου. Δεν είναι τυχαίο ότι το γεγονός συχνά παραλληλίστηκε με το Ζάλογγο, καθώς και στις δύο περιπτώσεις η επιλογή του θανάτου συνδέθηκε στη λαϊκή συνείδηση με την άρνηση της υποταγής.

Στη γνωστότερη εκδοχή της παράδοσης γίνεται λόγος για «13 κορίτσια», όμως οι ιστορικές αφηγήσεις δεν συμφωνούν πλήρως ούτε στον αριθμό ούτε στις ακριβείς λεπτομέρειες. Αυτή ακριβώς η απόσταση ανάμεσα στην τεκμηριωμένη ιστορία και στη ζωντανή μνήμη είναι που φόρτισε ακόμη περισσότερο το γεγονός, μετατρέποντάς το σε ένα από τα πιο ισχυρά σύμβολα της Επανάστασης στη Μακεδονία.

Η Αραπίτσα δεν έγινε απλώς τόπος θανάτου. Έγινε τόπος μνήμης. Και οι γυναίκες της Νάουσας, με την έσχατη επιλογή τους, πέρασαν στην ιστορία ως μορφές που συμπύκνωσαν με τραγικό τρόπο το πνεύμα μιας εποχής όπου η ελευθερία είχε τίμημα βαρύ και απόλυτο.