Κατανυκτική απόδοση του τροπαρίου της Κασσιανής στην Ακολουθία του Νυμφίου

Την Μεγάλη Τρίτη 7 Απριλίου το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στην Ακολουθία του Νυμφίου (Όρθρος της Μεγάλης Τετάρτης) και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου στη Νάουσα.

Συνεχίζοντας την παράδοση δεκαετιών, το γνωστό τροπάριο της Κασσιανής έψαλε η Χορωδία του Μουσικού Σωματείου «ΩΔΕΙΟ ΝΑΟΥΣΗΣ» υπό τη διεύθυνση του κ. Δημητρίου Παρόλα.

Δείτε φωτογραφίες και την ομιλία του Σεβασμιωτάτου:

Ομιλία Σεβασμιωτάτου

«Ἡ πρῴην ἄσωτος γυνή, ἐξαίφνης σώφρων ὤφθη, μισήσασα τά ἔργα τῆς αἰσχρᾶς ἁμαρτίας».

Ψάλαμε ἀπόψε τήν Ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου τῆς Μεγάλης Τετάρτης, κατά τήν ὁποία ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία μνημονεύει «τῆς ἀλειψάσης τόν Κύριον μύρῳ πόρνης γυναικός». Μνημονεύει μία ἁμαρτωλή γυναίκα, ὄχι βεβαίως γιά τήν ἁμαρτία της, ἀλλά γιά τή ριζική μεταστροφή της καί τή σωτηρία της. Τήν μνημονεύει καί μάλιστα κατά τή θεία πρόρρηση, ὅτι ὅπου καί ἐάν κηρυχεῖ τό εὐαγγέλιο, θά κηρυχθεῖ καί αὐτό πού ἔκανε αὐτή ἡ γυναίκα.

Ποιός εἶναι ὁ λόγος ὅμως τῆς ἰδιαιτέρας αὐτῆς μεταχειρίσεως καί γιατί ὅρισαν οἱ θειότατοι πατέρες, ὅπως λέγει τό Συναξάριο τῆς ἡμέρας, νά μνημονεύεται ἡ πράξη της;

Τρεῖς εἶναι οἱ λόγοι γιά τούς ὁποίους μνημονεύεται τό γεγονός αὐτό, τό ὁποῖο μάλιστα συνέβη λίγες ἡμέρες πρίν ἀπό τή Σταύρωση τοῦ Κυρίου μας ς.

Ὁ πρῶτος λόγος εἶναι γιά νά μᾶς διδάξει τή δύναμη τῆς μετανοίας. Ἡ γυναίκα αὐτή ἦταν γνωστή γιά τόν ἄσωτο καί ἔκλυτο βίο της καί ὅμως «ἐξαίφνης σώφρων ὤφθη». Ξαφνικά φάνηκε σώφρων. Ξαφνικά φάνηκε συνετή.

Πῶς συνέβη αὐτό; Τί μεσολάβησε στή ζωή της, τί μεσολάβησε μέσα στόν νοῦ καί τήν ψυχή της καί τήν ὁδήγησε σέ αὐτή τήν ἀπότομη ἀλλαγή, δέν τό γνωρίζουμε. Γνωρίζουμε ὅμως ὅτι αὐτή ἡ ριζική ἀλλαγή τῆς ζωῆς καί τῆς συμπεριφορᾶς της ταυτίζεται μέ τή μετάνοια. Ἐνῶ ζοῦσε μέσα στήν ἁμαρτία καί τήν ἀσωτία, ἀμέσως ἄλλαξε στάση καί ἄρχισε νά μισεῖ «τά ἔργα τῆς αἰσχρᾶς ἁμαρτίας». Αὐτά τά ὁποῖα ἔκανε σέ ὅλη τήν μέχρι τότε ζωή της, τά ἀπαρνήθηκε, ἀναγνωρίζοντας τό κακό πού προξενοῦν.

Δέν εἶναι εὔκολη αὐτή ἡ μεταστροφή. Χρειάζεται δύναμη ψυχῆς. Χρειάζεται ἀγώνα ἐσωτερικό. Χρειάζεται θέληση καί ἐπιμονή, γιατί εἶναι δύσκολο νά ἀλλάξει κανείς τή ζωή του, τίς συνήθειές του, τήν καθημερινότητά του, καί μάλιστα ὅταν ὁ διάβολος προσπαθεῖ νά τόν ἀποτρέψει ἀπό αὐτή τήν ἀλλαγή, ὥστε νά μήν ἀπαλλαγεῖ ὁ ἄνθρωπος ἀπό τήν ἁμαρτία καί κερδίσει τή σωτηρία.

Ὁ δεύτερος λόγος εἶναι γιά νά μᾶς διδάξει τή σημασία τῆς ἐξαγορεύσεως τῶν ἁμαρτιῶν, προκειμένου νά ὁλοκληρωθεῖ ἡ μετάνοια.

Ἡ παρουσία τῆς ἁμαρτωλῆς γυναίκας ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, μέσα σέ μία οἰκία μέ πολλούς ἀνθρώπους, ἀλλά καί ἡ πράξη της νά πλύνει μέ τό πολύτιμο μύρο τά πόδια τοῦ Ἰησοῦ, εἶναι ἀπόδειξη εἰλικρινοῦς μετανοίας, εἶναι ἔκφραση ταπεινώσεως πού ἀποδεικνύει τή βαθειά μετάνοια.

Καί ὁ τρίτος λόγος εἶναι γιά νά μᾶς διδάξει τήν ἀπέραντη ἀγάπη καί τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος συγχωρεῖ τούς πάντες, ὅσα καί ὅποια ἁμαρτήματα καί ἐάν ἔχουν κάνει, ὅσο βαθειά καί ἐάν ἔχουν βυθισθεῖ στήν ἁμαρτία.

Μᾶς τό δίδαξε ὁ Χριστός μέ τήν παραβολή τοῦ ἀσώτου υἱοῦ, τόν ὁποῖο ὄχι μόνο συγχώρησε ὁ Πατέρας ἀλλά καί τόν ἀπεκατέστησε στή θέση του, παρότι ὁ υἱός τόν εἶχε ἀρνηθεῖ, παρότι εἶχε διεκδικήσει τό μερίδιο τῆς πατρικῆς περιουσίας πού δῆθεν τοῦ ἀνῆκε καί τό εἶχε κατασπαταλήσει «ζῶν ἀσώτως».

Ἀλλά δέν παρέμεινε μόνο στή θεωρητική διδασκαλία ὁ Χριστός. Μᾶς διδάσκει σήμερα τήν ἀπέραντη ἀγάπη καί τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ γιά κάθε ἁμαρτωλό μέ τήν ἔμπρακτη συγχώρηση πού προσφέρει στήν ἁμαρτωλή γυναίκα, ἡ ὁποία πέφτει μετανοημένη στά πόδια του καί ἀλλάζει ζωή.

Θά μᾶς τό διδάξει γιά ἀκόμη μία φορά καί τίς ἑπόμενες ἡμέρες, ὅταν ἐπάνω στόν Σταυρό, θά συγχωρήσει τόν ἕναν ἀπό τούς δύο συσταυρωθέντες μαζί του ληστές, ὁ ὁποῖος κατανοώντας τή θεότητά του, τοῦ ζητᾶ νά τόν θυμηθεῖ «ἐν τῇ βασιλείᾳ» του. Καί ὁ Κύριός μας τοῦ ὑπόσχεται ὅτι «σήμερον μετ᾽ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῇ βασιλείᾳ μου». Καί τόν παίρνει «αὐθημερόν» μαζί του, καθιστώντας τον ἔτσι πρῶτο οἰκήτορα τοῦ παραδείσου.

Τί σημαίνουν ὅλα αὐτά γιά μᾶς καί πῶς μᾶς βοηθοῦν στήν πνευματική μας πορεία καί στήν πορεία μας πρός τό Πάθος καί τήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας;

Σημαίνουν ὅτι ὅλοι καλούμεθα νά μετανοήσουμε, ἀνεξάρτητα ἀπό τό πόσες καί ποιές ἁμαρτίες ἔχει κάνει ὁ καθένας μας, εἴτε μικρές εἴτε μεγάλες, γιατί κανένας ἄνθρωπος δέν ἀναμάρτητος.

Καλούμεθα νά ἀλλάξουμε ριζικά τή ζωή μας, χωρίς νά τό ἀναβάλλουμε καί χωρίς νά προφασιζόμεθα διάφορες δικαιολογίες γιά νά μήν ἐγκαταλείψουμε τά ἔργα τῆς ἁμαρτίας καί νά ἀκολουθήσουμε τίς ἐντολές τοῦ Χριστοῦ.

Καλούμεθα νά δείξουμε ἔμπρακτα τή μετάνοιά μας, ἐξαγορευόμενοι τίς ἁμαρτίες μας μέσα στό μυστήριο τῆς ἱερᾶς ἐξομολογήσεως, προκειμένου νά λάβουμε τήν ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν μας ἀπό τόν Θεό, ἀλλά καί τή χάρη του, ὥστε νά παραμείνουμε στή μετάνοια καί νά ἀξιωθοῦμε καί ἐμεῖς τῆς σωτηρίας πού μᾶς προσφέρει, ὅπως καί ἡ ἁμαρτωλή γυναίκα, τήν ὁποία προβάλλει ὡς πρότυπο μετανοίας ἡ Ἐκκλησία μας σέ ὅλους μας σήμερα.