Η Ακολουθία του Νιπτήρος στη Μελίκη

Το εσπέρας της Μεγάλης Τετάρτης, 8ης Απριλίου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στην Ακολουθία του Νιπτήρος και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό Αγίας Παρασκευής στη Μελίκη.

Δείτε φωτογραφίες και την ομιλία του Σεβασμιωτάτου:

Ομιλία Σεβασμιωτάτου

«Τόν ἄρτον λαβών εἰς χεῖρας ὁ προδότης, κρυφίως αὐτάς ἐκτείνει καί λαμβάνει τήν τιμήν τοῦ πλάσαντος … καί ἀδιόρθωτος ἔμεινεν, Ἰούδας ὁ δοῦλος καί δόλιος».

Χθές ἡ Ἐκκλησία μας μνημόνευσε «τῆς ἀλειψάσης τόν Κύριον μύρῳ πόρνης γυναικός». Μνημόνευσε τή μετάνοια ἀλλά καί τή γενναιότητα τῆς ἁμαρτωλῆς ἐκείνης γυναίκας, ἡ ὁποία συνειδητοποιώντας τό βάρος τῶν ἁμαρτιῶν της καί ἐνώπιον ποίου εἶχε ἁμαρτήσει, γονατίζει στά πόδια τοῦ Ἰησοῦ, τά πλύνει μέ πολύτιμο μύρο καί τά σκουπίζει μέ τά μαλλιά της.

Γνωρίζει τήν ψυχική της κατάσταση, γνωρίζει τήν ἁμαρτωλότητά της, ἀλλά τολμᾶ καί νά τήν ὁμολογήσει ἐνώπιον τοῦ «ἐτάζοντος νεφρούς καί καρδίας» καί τά κρυπτά τῶν ἀνθρώπων. Τολμᾶ νά δείξει τή μετάνοια καί τή συντριβή της γιά τίς ἁμαρτίες της ὄχι μόνο ἐνώπιον τοῦ Κυρίου ἀλλά καί ἐνώπιον τῶν συνδαιτυμόνων του πού τήν κατέκριναν. Καί ἐκφράζει μέ τήν πράξη της τήν εὐγνωμοσύνη της στόν Χριστό, ὁ ὁποῖος σέ λίγες ἡμέρες θά σηκώσει τίς ἁμαρτίες ὅλων τῶν ἀνθρώπων καί θά τίς σβύσει μέ τό Αἷμα του ἐπί τοῦ Σταυροῦ, γιά τή συγχώρηση πού θά τῆς χαρίσει.

Σέ ἀντίθεση μέ αὐτή τήν ἁμαρτωλή γυναίκα, πού ἔλαβε ὅμως τήν ἄφεση, ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία παρουσιάζει σήμερα ἕνα ἄλλο παράδειγμα, βγαλμένο καί αὐτό ἀπό τά γεγονότα τῶν ἡμερῶν, ὅπως καί τῆς πόρνης γυναικός. Τό παρουσιάζει ὄχι γιά νά τό μιμηθοῦμε ἀλλά γιά νά τό ἀποφύγουμε. Εἶναι τό παράδειγμα τοῦ μαθητοῦ τοῦ Κυρίου, τοῦ Ἰούδα.

Ἐπί τρία χρόνια ζοῦσε ὁ Ἰούδας κοντά στόν Χριστό, παρακολουθοῦσε τή διδασκαλία του καί τά θαύματά του. Καί μπορεῖ νά μήν ἦταν βυθισμένος στήν ἁμαρτία, ὅπως ἡ ἁμαρτωλή γυναίκα, μπορεῖ νά εἶχε τήν εὐκαιρία καί τή δυνατότητα νά ἀκολουθήσει καί αὐτός τήν ἐξέλιξη τῶν ἄλλων μαθητῶν, ὅμως ἐκεῖνος ἐπέλεξε ἄλλον δρόμο, παρασυρμένος ἀπό τό πάθος τῆς φιλοχρηματίας. Καί παρότι ἀπήλαυσε κοντά στόν Χριστό ὅλα ὅσα ἀπήλαυσαν καί οἱ ἄλλοι μαθητές, τόν πρόδωσε. Ἀφοῦ ἔλαβε στό χέρι του τόν ἄρτο ὁ προδότης, στή συνέχεια ἅπλωσε τό ἴδιο χέρι γιά νά πάρει «τήν τιμήν τοῦ πλάσαντος», γράφει χαρακτηριστικά ὁ ἱερός ὑμνογράφος. Φεύγοντας ἀπό τόν Μυστικό Δεῖπνο καί ἔχοντας λάβει τόν ἄρτο πού ἔδωσε σέ ὅλους ὁ Χριστός, ἔσπευσε νά εἰσπράξει τά χρήματα πού εἶχε συμφωνήσει μέ τούς ἀρχιερεῖς τῶν Ἰουδαίων γιά νά προδώσει τόν Διδάσκαλό του καί νά τόν παραδώσει στά χέρια τους.

Μέ τέσσερις λέξεις περιγράφει ὁ ἱερός ποιητής τόν Ἰούδα καί τήν πράξη του. Τέσσερις λέξεις πού τόν διαφοροποιοῦν ἀπό τήν ἁμαρτωλή γυναίκα τῆς χθεσινῆς ἡμέρας.

Ἡ πρώτη εἶναι «κρυφίως». Κρυφά ἁπλώνει τό χέρι του ὁ Ἰούδας γιά νά λάβει τά χρήματα τῆς προδοσίας, σέ ἀντίθεση μέ τή ἁμαρτωλή γυναίκα πού φανερά καί ἐνώπιον πολλῶν χύνει τό πολύτιμο μύρο καί πλύνει τά πόδια τοῦ Χριστοῦ.

Ἡ δεύτερη εἶναι «ἀδιόρθωτος ἔμεινεν». Ἔλαβε τά χρήματα κρυφά, πρόδωσε τόν Κύριο, κατανόησε τό τραγικό λάθος του, «μετεμελήθη», ὅπως γράφει ὁ ἱερός εὐαγγελιστής. Ἀλλά ἡ μεταμέλειά του δέν εἶχε συνέχεια. Δέν ἔκανε ἕνα ἀκόμη βῆμα, τό βῆμα πού χρειαζόταν γιά νά κάνει πράξη τή μετάνοια, ὅπως τήν ἔκανε ἡ γυναίκα πού ἄλειψε μέ τό μύρο τόν Χριστό. Ἔμεινε ἀδιόρθωτος καί ἀσυγχώρητος, γιατί δέν τόλμησε, γιατί δέν θέλησε ποτέ νά ἀποκαλύψει τό πάθος τῆς φιλοχρηματίας, δέν θέλησε ποτέ νά ἀποκαλύψει τό τραγικό λάθος τῆς προδοσίας.

Ἡ τρίτη λέξη εἶναι «δοῦλος». «Ἀδιόρθωτος ἔμεινεν, Ἰούδας ὁ δοῦλος». Ἡ μετάνοια γιά τό πάθος του ἀλλά καί γιά τήν προδοσία του καί ἡ ἐκζήτηση τῆς συγχωρήσεως ἀπό τόν Θεό, θά τόν ἀπελευθέρωναν. Ὅμως ὁ Ἰούδας δέν μετανόησε πραγματικά καί δέν ζήτησε συγχώρηση. Ἔτσι παρέμεινε δέσμιος τῆς ἁμαρτίας, δέσμιος τῆς πονηρίας του. Παρέμεινε «δοῦλος» τοῦ διαβόλου, ὁ ὁποῖος τόν χρησιμοποίησε γιά νά ἐπιτύχει τόν σκοπό του καί στή συνέχεια τόν κατέστρεψε, ὁδηγώντας τον στόν αἰώνιο θάνατο. Παρέμεινε δοῦλος τοῦ πονηροῦ, τοῦ ὁποίου μιμήθηκε τή δολιότητα, ὥστε νά χρησιμοποιεῖ γι᾽ αὐτόν ὡς τέταρτο χαρακτηρισμό ὁ ἱερός ὑμνογράφος τό ἐπίθετο «δόλιος».

Ἄς προσέξουμε τά τέσσερα αὐτά ἀρνητικά χαρακτηριστικά μέ τά ὁποῖα περιγράφεται ὁ Ἰούδας καί τά ὁποῖα τόν ὁδήγησαν στήν ἀπώλεια. Καί ἄς προσέξουμε καί τή δική μας στάση καί συμπεριφορά ἀπέναντι στόν Χριστό. Ἄς ἐξετάσουμε τόν ἑαυτό μας γιά νά δοῦμε μήπως καί ἐμεῖς κάποτε τόν προδίδουμε, ἄν καί λέμε ὅτι εἴμαστε μαθητές του; Ἄς ἐρευνήσουμε τόν ἑαυτό μας μήπως προσερχόμεθα καί ἐμεῖς στόν Μυστικό του Δεῖπνο, στό μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας, καί ἀποχωρώντας συμπράττουμε μέ τόν πονηρό, ἀκολουθοῦμε τά πάθη καί τίς ἀδυναμίες μας καί προδίδουμε τόν Χριστό; Μήπως παραμένουμε ἀδιόρθωτοι καί δέν μετανοοῦμε ὅπως πρέπει καί ὅπως ζητᾶ ἀπό ἐμᾶς ὁ Χριστός;

Ἄς παραδειγματισθοῦμε ἀπό τήν τραγική περίπτωση τοῦ Ἰούδα καί ἄς προσπαθοῦμε νά μένουμε σταθερά καί μέ εἰλικρίνεια κοντά στόν Χριστό, καί ἄς ἀγωνιζόμεθα γιά νά μήν μένουμε ἀδιόρθωτοι στήν ἁμαρτία, ἀλλά νά ἀξιοποιοῦμε τή συγχώρηση πού προσφέρει ὁ Χριστός σέ ὅσους τήν ζητοῦν μέ ταπείνωση γιά νά κερδίσουμε τή σωτηρία.