«Τους πήρε η αγάπη τους για 'σένα»

Γράφει ο «Κατάσκοπος»
Είναι το πρώτο άρθρο που γράφω μετά την τραγωδία της Ρουμανίας, που 7 οπαδοί του ΠΑΟΚ έχασαν τόσο άδικα την ζωή τους σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Αυτό το βίντεο που κυκλοφόρησε ήταν γροθιά στο στομάχι. 

Αναδημοσιεύω ένα κείμενο από τον δημοσιογράφο Σωτήρη Μήλιο που με εκφράζει απόλυτα. Τον γουστάρω πολύ αυτόν τον αρθρογράφο, γιατί καταφέρνει με μαεστρία να μιλάει για την μπάλα πάντα με συναίσθημα και με λόγια καρδιάς:

«Το θανατικό θαρρεί κανείς ότι βρίσκεται εμποτισμένο στο DNA του ΠΑΟΚ από την πρώτη του λέξη. Έγινε τρόπος ζωής του από το 1926. Η γενεσιουργός του αιτία ήταν η προσφυγιά, ο βίαιος ξεριζωμός. Ένας μικρός θάνατος δηλαδή... Καμία άλλη ομάδα, στην ιστορική της διαδρομή δεν εξοικειώθηκε τόσο πολύ με τον Χάρο.

Τον εξανθρώπισε, τον έβαλε μέσα στο στόμα της, στα συνθήματα της. Όχι, με φόβο, αλλά με θάρρος. Δεν μπορούμε να τα βάλουμε μαζί σου. Θα κάνεις εσύ την δουλειά σου, αλλά κι εμείς θα κάνουμε την δική σου.

"ΠΑΟΚ, σ' αγαπώ κι όταν θα πεθάνω, θέλω τον Δικέφαλο στον τάφο μου επάνω". - "Κι όταν μια μέρα ΠΑΟΚ θα πεθάνω, κι εκεί ψηλά πουτάνα θα τα κάνω".

Η μοίρα για τον πιο εκδρομικό λαό του πλανήτη θαρρεί κανείς ό,τι είναι σακατεμένη. Ό,τι αγαπάει, αυτός, πεθαίνει. Τα Τέμπη. Ο Κατσούρης. Η Ρουμανία. Μα, ξαναρχίζει απ' την αρχή. Προσθέτοντας νέα αθάνατα σύμβολα. Νέους... πεσόντες. Δεν υπάρχουν κατάλληλες λέξεις για να απαλύνουν τον πόνο.

Ούτε για να φέρουν πίσω αυτούς που έφυγαν. Ναι, θα είναι για πάντα εδώ, μα δεν θα είναι. Θα ζουν στην μνήμη όλων, αλλά στην πραγματικότητα οι ίδιοι δεν θα ζουν. Θα βρίσκονται σε κάθε γήπεδο, σ' όλη τη γη, θα είναι σε κάθε σύνθημα, μα η φωνή τους δεν θα ενώνεται μαζί με των άλλων. Θα λείπουν όλο και πιο αφόρητα κάθε μέρα που περνάει στους γονείς, τους συγγενείς, τους φίλους, τους γνωστούς.

Ο Δικέφαλος θα συνεχίσει το πέταγμα του, έστω κι αν έχει νέες πληγές. Για κάποιους όμως η αγάπη τους για τον ΠΑΟΚ τους έφερε ως εδώ, τους άφησε εδώ και συνέχισε παραπέρα. Κι αυτό είναι αδιανόητο. Ανυπόφορο. Ποτέ ξανά...»

Δυστυχώς όμως, η ζωή συνεχίζεται... Θα πω και δύο λόγια για το χθεσινό ντέρμπι της Νέας Φιλαδέλφειας. Καταρχήν το πέναλτι ήταν καθαρό. Στην εποχή του VAR αυτά δίνονται πλέον. Θεωρώ απαράδεκτο που μπήκε στον αγωνιστικό χώρο η Ηλιόπουλος για να διαμαρτυρηθεί. Το ποδόσφαιρο πάει μπροστά και τέτοιες συμπεριφορές είναι καταδικαστέες. Τα ίδια είχα πει και τότε με τον Σαββίδη που μπούκαρε με το όπλο, τα ίδια έλεγα και όταν ο Μαρινάκης κλωτσούσε μπάλες μέσα στο γήπεδο. Οι θέσεις των Προέδρων είσαι στις σουίτες τους, τέλος!

Στο πρώτο ημίχρονο ο Ολυμπιακός την έσβησε την ΑΕΚ. Την πρέσαρε μπροστά και την μπλόκαρε. Η Ένωση δεν μπορούσε να αλλάξει τρίτη πάσα. Στο δεύτερο ημίχρονο ο Ολυμπιακός έβγαλε κούραση από το παιχνίδι του Άγιαξ. Η ΑΕΚ βρήκε γκολ από στατική φάση και πήγε το ματς στο λάου-λάου με τον Νίκο Χατζηνικολάου. Δυστυχώς για εκείνη, μια φάση στις καθυστερήσεις ήταν η αιτία να χάσει τους δύο υπερπολύτιμους βαθμούς. 

Και εσύ ρε Νίκολιτς βάλε στα χασομέρια τον Βίντα και παίξε με 3 αμυντικούς πίσω. Θα έσβηνε όλες τις φωτιές με τον δυναμισμό του. Θα τις καθάριζε τις φάσεις. Όλα τα λεφτά για την ΑΕΚ ήταν ο Πινέδα. Εγκέφαλος στο χώρο του κέντρου. Φαντάσου πόσο άσχετος από μπάλα ήταν εκείνος ο Αλμέιδα που τον έβαζε δεξί μπάκ. Έλεος! 

Κερδισμένος της αγωνιστικής ο ΠΑΟΚ, ο οποίος με νίκη απέναντι στην Κηφισιά είναι πρώτος. Βέβαια την άλλη Κυριακής έχει ντέρμπι μέσα στον Άρη και μεσοβδόμαδα έχει κύπελλο με Παναθηναϊκό. Ο Δικέφαλος θα πρέπει να μαζέψει τα κομμάτια του και να συγκεντρωθεί στους τρεις στόχους του. Πρωτάθλημα, Κύπελλο και Ευρώπη. Άλλωστε αυτή θα ήταν και η επιθυμία των 7 φιλάθλων του που τον βλέπουν πλέον από την θύρα 4 παραδείσου...!