.jpg)
%20%CE%95%CE%9E%CE%9F%CE%99%CE%9A%CE%9F%CE%9D%CE%9F%CE%9C%CE%A9%202025%209-frame.gif)
Βρισκόμαστε στο μακρινό 1959, τότε που ο κινηματογράφος αποτελούσε βασική διέξοδο ψυχαγωγίας, ένα παράθυρο στον κόσμο και στα όνειρα. Η φωτογραφία, που ανέβασε ο Πρόδρομος Αζίζογλου στο Facebook, μας μεταφέρει μπροστά από τον κινηματογράφο «ΣΤΑΡ» στην οδό Μητροπόλεως. Πλήθος κόσμου, άνδρες με καπέλα, γυναίκες καλοντυμένες, παιδιά ανυπόμονα, όλοι περιμένουν να κόψουν εισιτήριο.
Οι Βεροιώτες πάντα αγαπούσαν τον κινηματογράφο και το έδειχναν έμπρακτα. Κάθε νέα ταινία που έφτανε στην πόλη μας ήταν γεγονός μεγάλης σημασίας, σχεδόν σαν την έλευση υπουργού. Ο κινηματογράφος δεν ήταν απλώς μια προβολή, αλλά μια γιορτή, μια συλλογική εμπειρία που ένωνε την πόλη και χάριζε στιγμές χαράς και συγκίνησης σε όλους.
.jpg)
Στη Βέροια μόνο η ταινία ΄΄Παύλος Μελάς΄΄ έκανε 16.000 εισιτήρια. Το διανοείσθε;
ΑπάντησηΔιαγραφήΤώρα η Βέροια μόνο πεθαίνει
ΑπάντησηΔιαγραφήΕίναι απόλυτα φυσιολογικό σε μία εποχή που δεν υπήρχε άλλος τρόπος διασκέδασης να γέμιζαν οι κινηματογραφικές αίθουσες. Άσε που οι περισσότεροι μπορεί να έβλεπαν πρώτη φορά σινεμά. Πιστεύετε ότι αν υπήρχαν τηλεοράσεις όπως σήμερα θα γινόταν το ίδιο; Γιατί δεν γεμίζουν σήμερα;
ΑπάντησηΔιαγραφή