Ένα Σημείωμα για την Ελληνική γλώσσα

Από τον Χρήστο Ζ. Πατσίκα

Απογοητευμένος και αγανακτισμένος αποφάσισα να κάνω την ανάρτηση αυτή, που αφορά την ελληνική γλώσσα, την οποία, κατά την άποψή μου, «βασανίζουν» ορισμένοι:

1. Αφού μας έκαναν το αυγό με β (αβγό) άφησαν την αυγή με υ, την αυλή με υ, γιατί; Και αφού μετέτρεψαν το αυτί σε αφτί με φ, γιατί άφησαν την αύξηση με υ, τον αυστηρό και κυρίως το αυτοκίνητο με υ; Κάτι δεν πάει καλά. Πάντως εγώ θα γράφω αυγό και αυτί με υ.

2. Έχω σε μεγάλη εκτίμηση τον καθηγητή Μπαμπινιώτη, αλλά αυτό που διατύπωσε πρόσφατα στην εκπομπή της κας Φλέσσα με έκανε να ανησυχήσω. Είπε ότι το θηλυκό του βουλευτή είναι βουλεύτρια, όπως δηλαδή καθαρίστρια, μαθήτρια κ.ά. Εντάξει κ. καθηγητά. Τη γυναίκα δικαστή θα την πούμε δικάστρια; Την οδηγό οδηγήτρια, την ξεναγό ξεναγήτρια; Τότε τη γυναίκα υπουργό και την πρωθυπουργό πώς; Δεν μπορώ να βρω τη λέξη.

3. Εκείνο όμως που διάβασα τελευταία και αποφάσισα να γράψω αυτό το σημείωμα είναι μια ανακοίνωση του ΑΠΘ για τις αποχωρήσεις καθηγητών, που έγραφαν ότι η κυρία τάδε διετέλεσε κοσμητόρισσα του ΑΠΘ. Έτσι απ’ εδώ και πέρα θα έχουμε πρυτάνισσα, διδακτόρισσα κ.λπ. Αν είναι δυνατόν να χαλάσουμε την ωραία ελληνική γλώσσα, επειδή το θέλουν κάποιοι.

ΥΓ: Και μια έκκληση προς τους υπεύθυνους των τηλεοπτικών καναλιών και τους πολιτικούς ή όσους ασχολούνται με τον προφορικό λόγο: Πρέπει να τους πω ότι δεν υπάρχει λεφορείο, αλλά λεωφορείο. Ούτε πρόκεται, αλλά πρόκειται. Ούτε υπερεσία, αλλά υπηρεσία. Ας το κατανοήσουν αυτό.