Σκοπός της επίσκεψής, η προετοιμασία επερχόμενης επίσκεψης, κατηγορίας Job Shadowing, εκπαιδευτικών των σχολείων Κουλούρας και Διαβατού (μέλος της Κοινοπραξίας Erasmus+) και η πλήρης ενημέρωση για τον τρόπο λειτουργίας των σχολείων φιλοξενίας (5 Δημοτικά σχολεία-ένα για κάθε μέρα), συντονισμού και προετοιμασίας , τόσο για τα εκπαιδευτικά ζητήματα, όσο και για τις ευκαιρίες επαφής με τη φύση, τον πολιτισμό και τις Τέχνες, της ευρύτερης περιοχής της Τοσκάνης.
Το Ινστιτούτο «Giovanni Mariti», απλώνεται στους δήμους Fauglia, Orciano Pisano, Crespina Lorenzana και Santa Luce, , όπου μας υποδέχτηκε η Διευθύντριά του, κα Raffaella Ioannone …, ανοίγοντας τις πόρτες μιας εκπαιδευτικής κοινότητας που αποτελεί εθνικό σημείο αναφοράς για την Ιταλία.
Ένα σχολείο δεμένο με τον τόπο και την ιστορία του
Ιδρυθέν το σχολικό έτος 1999/2000 από τη συγχώνευση των νηπιαγωγείων, των δημοτικών και των γυμνασίων της περιοχής –αξιοποιώντας τις πρωτοπόρες εκπαιδευτικές δράσεις που είχαν ήδη αναπτυχθεί στη Φάουγκλια και την Κρεσπίνα, το Ινστιτούτο αριθμεί σήμερα περίπου 900 μαθητές, 120 εκπαιδευτικούς και 30 μέλη διοικητικού και βοηθητικού προσωπικού. Φέρει το όνομα του Giovanni Mariti, του Φλωρεντινού ταξιδιώτη και διανοούμενου του 18ου αιώνα, ο οποίος στο έργο του Odeporico κατέγραψε με ευαισθησία το τοπίο, τον πολιτισμό και τις αγροτικές πρακτικές των λόφων της Πίζας.
Αυτή ακριβώς η κουλτούρα παρατήρησης, αναστοχασμού και βαθιάς γνώσης της τοπικής κληρονομιάς παραμένει ζωντανή στα εκπαιδευτικά του προγράμματα, σε μια περιοχή που εξελίσσεται συνεχώς πολιτισμικά και γλωσσικά, καθιστώντας το σχολείο εργαστήριο συμπερίληψης, ενεργού πολιτειότητας και διαρκούς συνεργασίας με τους γονείς, τους συλλόγους και τους τοπικούς φορείς.
Η επανάσταση του «Χωρίς σακίδιο πλάτης» (Senza Zaino)
Από το 2003, το Ινστιτούτο –υπό τη σημερινή διεύθυνση της Raffaella Ioannone– πρωτοπορεί εφαρμόζοντας και διαδίδοντας σε εθνικό επίπεδο το καινοτόμο παιδαγωγικό μοντέλο «Χωρίς σακίδιο πλάτης» (Senza Zaino), που γεννήθηκε στην Τοσκάνη το 2002 με εμπνευστή τον Marco Orsi.
Μπαίνοντας στις αίθουσες, η διαφορά είναι άμεσα ορατή. Οι μαθητές δεν κουβαλούν βαριές σχολικές τσάντες, παρά μόνο έναν ελαφρύ φάκελο. Η απουσία του σακιδίου, ωστόσο, είναι πρωτίστως συμβολική: σηματοδοτεί την εγκατάλειψη της παραδοσιακής, τυποποιημένης διδασκαλίας και τη μετάβαση σε ένα σχολείο που βασίζεται σε τρεις θεμελιώδεις αξίες:
• Φιλοξενία: Οι παραδοσιακές σειρές θρανίων δίνουν τη θέση τους σε ζεστούς, λειτουργικούς χώρους χωρισμένους σε ζώνες μάθησης. Ξεχωρίζει η Agorà, ένας κυκλικός χώρος συνάντησης για συζήτηση και αφήγηση, πλαισιωμένος από τραπέζια ομαδικής εργασίας και μίνι εργαστήρια.
• Ευθύνη: Τα παιδιά χρησιμοποιούν κοινόχρηστα υλικά, οργανώνουν τον χρόνο τους με οπτικούς πίνακες και εργάζονται αυτόνομα με απτικά και ψηφιακά εργαλεία (πολλά από τα οποία κατασκευάζονται στο ειδικό εργαστήριο εργαλείων της Fauglia), μαθαίνοντας μέσα από τη συνεργασία και την ήπια, περιγραφική αξιολόγηση.
• Κοινότητα: Η τάξη λειτουργεί ως κοινότητα έρευνας και πρακτικής, όπου μαθητές, εκπαιδευτικοί και οικογένειες συνδιαμορφώνουν την καθημερινή ζωή του σχολείου με σεβασμό και αλληλεγγύη.
Ανάμεσα στη φύση της Τοσκάνης και τα αριστουργήματα της Τέχνης
Η εκπαιδευτική μας εμπειρία πλαισιώθηκε από την απαράμιλλη φυσική και πολιτιστική κληρονομιά της ευρύτερης περιοχής. Η περιήγηση στην ύπαιθρο της Τοσκάνης, με τους κυματιστούς λόφους, τις χαρακτηριστικές σειρές κυπαρισσιών, τους αμπελώνες, τους ελαιώνες και τους μεσαιωνικούς οικισμούς, ανέδειξε γιατί το ίδιο το τοπίο αποτελεί αναπόσπαστο εκπαιδευτικό εργαλείο για τα σχολεία της περιοχής.
Λίγα χιλιόμετρα μακριά, η γειτονική Φλωρεντία πρόσφερε σε όλους ένα ζωντανό μάθημα ιστορίας και αισθητικής. Ως λίκνο της ιταλικής Αναγέννησης, η πόλη μαγεύει τον επισκέπτη με την αρχιτεκτονική της αρμονία και τα εμβληματικά της μουσεία, όπως η Πινακοθήκη Ουφίτσι και η Πινακοθήκη της Ακαδημίας, όπου τα έργα του Μποτιτσέλι, του Λεονάρντο ντα Βίντσι και του Μιχαήλ Άγγελου υπενθυμίζουν τη δύναμη της ανθρώπινης δημιουργικότητας.
Τέλος, η επίσκεψή στην Πίζα και την εντυπωσιακή Πλατεία των Θαυμάτων (Piazza dei Miracoli) ολοκλήρωσε το ταξίδι με μια μοναδική εμπειρία. Η θέαση από κοντά και η ανάβαση στον διάσημο Κεκλιμένο Πύργο της Πίζας –ένα αρχιτεκτονικό και στατικό παράδοξο που στέκει αγέρωχο ανά τους αιώνες– αποτέλεσε το ιδανικό επιστέγασμα μιας αποστολής που μας γέμισε εικόνες, γνώσεις και νέες παιδαγωγικές ιδέες για το μέλλον.
























Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλούμε τα σχόλια να είναι σύντομα και να χρησιμοποιείτε nickname για τη διευκόλυνση του διαλόγου. Ο «Βεροιώτης» δεν υιοθετεί τις απόψεις των σχολιαστών, οι οποίοι και είναι αποκλειστικά υπεύθυνοι για αυτές.