http://picasion.com/
http://picasion.com/
http://picasion.com/
http://picasion.com/

Στην πόλη των "κρεμασμένων" δεν μιλάνε για σκοινί

Με αφορμή την υπόθεση Τσαβδαρίδη, μήπως ήρθε η ώρα να κοιταχτούμε στον καθρέφτη;

Συνωστισμός παρατηρήθηκε πάλι στα σύννεφα, καθώς όλοι έμειναν έκπληκτοι από την πρωτοφανή (!!!) υπόθεση Τσαβδαρίδη. Ο πρώην υφυπουργός Ανάπτυξης και βουλευτής Ημαθίας βρέθηκε στο επίκεντρο της δημοσιότητας για την υπόθεση που αφορά την προσπάθεια εξασφάλισης ευνοϊκής μοριοδότησης για την εισαγωγή της κόρης του στο πανεπιστήμιο μέσω του αθλητισμού.

Και ξαφνικά, όλοι έπεσαν από τα σύννεφα! Λες και ανακαλύψαμε μόλις χθες τι παιχνίδι παίζεται γύρω από τον αθλητισμό και τις μοριοδοτήσεις. Και ειδικά στη Βέροια, καλό θα ήταν να είμαστε λίγο πιο προσεκτικοί πριν αρχίσουμε να κουνάμε το δάχτυλο.

Σε μια πόλη που, αν κάποιος καθίσει να το ψάξει, ίσως ανακαλύψει ότι διεκδικεί πανελλήνια πρωτιά, αναλογικά με τον πληθυσμό της, στις ευνοϊκές μοριοδοτήσεις μέσω αθλητικών διακρίσεων, με τόσους «επιτυχημένους» αθλητές και περιπτώσεις αξιοποίησης αθλητικών διακρίσεων ακόμη και για διορισμούς στο Δημόσιο, η συλλογική έκπληξη μοιάζει τουλάχιστον υποκριτική.

Ας μη γελιόμαστε. Στη μικρή μας κοινωνία γνωριζόμαστε. Και γνωρίζουμε πολύ περισσότερα απ' όσα δημοσίως παραδεχόμαστε.

Αυτό, φυσικά, δεν αθωώνει τον Λάζαρο Τσαβδαρίδη. Κάθε άλλο. Ως κυβερνητικό στέλεχος όφειλε να γνωρίζει ότι οι επιλογές του κρίνονται με πολύ αυστηρότερα κριτήρια. Υπέπεσε σε ολέθριο πολιτικό σφάλμα, επιλέγοντας να κινηθεί σε μια κατεύθυνση που, βέβαια για τα δεδομένα της τοπικής μας κοινωνίας, κάθε άλλο παρά άγνωστη ήταν...

Το αποτέλεσμα ήταν καταστροφικό για τον ίδιο. Έχασε την κυβερνητική του θέση, υπέστη σοβαρό πολιτικό πλήγμα και βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα κύμα δημόσιας κατακραυγής, με τα αθηναϊκά ΜΜΕ να ρίχνουν διαρκώς νερό στον μύλο της ανθρωποφαγίας.

Το λάθος του δεν παραγράφεται επειδή ενδεχομένως και άλλοι έχουν ακολουθήσει ανάλογες πρακτικές. Ούτε όμως οι ανάλογες πρακτικές γίνονται ξαφνικά αδιανόητες επειδή αυτή τη φορά στο επίκεντρο βρίσκεται ένας υπουργός.

Και εδώ βρίσκεται η ουσία.

Πόσοι από εκείνους που σήμερα εμφανίζονται αγανακτισμένοι έχουν ή θα είχαν αρνηθεί ένα αντίστοιχο "παράθυρο ευκαιρίας" για το δικό τους παιδί; 

Πόσοι θα είχαν καταγγείλει μια τέτοια πρακτική αν αφορούσε έναν φίλο, έναν συγγενή ή έναν γνωστό τους;

Πόσοι γονείς επιλέγουν αθλήματα για τα παιδιά τους, με βάση τις πιθανότητες μοριοδότησης;

Δεν χρειάζεται να απαντήσουμε δημόσια. Αρκεί να είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας.

Γιατί η υπόθεση Τσαβδαρίδη δεν είναι μόνο μια ιστορία πολιτικής ευθύνης. Είναι και μια καλή αφορμή να συζητήσουμε για νοοτροπίες που έχουμε μάθει να ανεχόμαστε, να δικαιολογούμε ή ακόμη και να επιβραβεύουμε, όταν εξυπηρετούν τους δικούς μας ανθρώπους.

Ας ασκήσουμε, λοιπόν, όση κριτική πρέπει. Αλλά πριν σηκώσουμε την πέτρα, ας ρίξουμε και μια ματιά στον καθρέφτη.

Γιατί, παραφράζοντας τη γνωστή παροιμία... στην πόλη των κρεμασμένων δεν μιλάνε για σκοινί.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε τα σχόλια να είναι σύντομα και να χρησιμοποιείτε nickname για τη διευκόλυνση του διαλόγου. Ο «Βεροιώτης» δεν υιοθετεί τις απόψεις των σχολιαστών, οι οποίοι και είναι αποκλειστικά υπεύθυνοι για αυτές.

ΔΗΜΟΦΙΛΕΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ