O Παναγιώτης Διαμάντης χειροτονήθηκε πρεσβύτερος

Το Σάββατο 3 Οκτωβρίου, εορτή του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό του Αγίου Μηνά Ναούσης.

Κατά τη διάρκεια της θείας Λειτουργίας τέλεσε την εις πρεσβύτερο χειροτονία του Διακόνου Παναγιώτη Διαμάντη, από την ηρωϊκή πόλη της Νάουσας, εγγάμου με ένα τέκνο, πτυχιούχου της Σχολής Γεωπονίας Βόλου και φοιτητή της Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.

Ομιλία Σεβασμιωτάτου

«Τινές δέ ἄνδρες κολληθέντες αὐτῷ ἐπίστευσαν, ἐν οἷς καί Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης».

Μέ ἕναν ἀπολογισμό τοῦ κηρύγματος τοῦ πρωτοκορυφαίου ἀποστόλου Παύλου στόν Ἄρειο Πάγο καταλήγει τό σημερινό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα, γραμμένο ἀπό τόν θεοκίνητο κάλαμο τοῦ ἱεροῦ συγγραφέως τῶν Πράξεων τῶν Ἀποστόλων, τοῦ εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ.

Πολλοί ἦταν ἐκεῖνοι πού ἄκουσαν τό κήρυγμά του, ἄλλοι ἀπό περιέργεια καί ἄλλοι ἀπό ἐνδιαφέρον, ἄλλοι μέ καλή διάθεση καί ἄλλοι ἀναζητώντας προφάσεις νά τόν κατηγορήσουν ἤ νά τόν χλευάσουν. Τί ἄραγε θά ἔλεγε; Ποιός ἦταν ὁ νέος Θεός πού εὐαγγελιζόταν;

Ὁ σπόρος τοῦ Εὐαγγελικοῦ λόγου ἔπεσε στίς ψυχές τῶν ἀκροατῶν τοῦ ἀποστόλου Παύλου, καί ὅπως περιγράφει ὁ ἴδιος ὁ Κύριός μας στήν παραβολή τοῦ Σπορέως, ἄλλος ἔπεσε σέ πετρῶδες ἔδαφος, ἄλλος ἔπεσε ἀνάμεσα στά ἀγκάθια, ἄλλος ὅμως ἔπεσε στή γῆ τήν ἀγαθή καί φύτρωσε καί ἔδωσε «καρπόν ἑκατονταπλασίονα».

Ἀνάμεσα σέ αὐτούς πού ἡ ψυχή τους ἦταν γῆ ἀγαθή, ἦταν ὁ Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης, ἕνας ἐπιφανής Ἀθηναῖος, ἕνας διακεκριμένος νομικός, πού μαζί μέ ἄλλους πίστευσαν στό κήρυγμα τοῦ ἀποστόλου Παύλου καί παρέμειναν κοντά του.

«Τινές δέ ἄνδρες κολληθέντες αὐτῷ ἐπίστευσαν, ἐν οἷς καί Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης».

Πίστευσε ὁ Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης καί κάποιοι ἄλλοι, ἄνδρες καί γυναῖκες, σέ ὅσα εἶπε γιά τόν Χριστό ὁ πρωτοκορυφαῖος ἀπόστολος, χωρίς νά δώσει σημασία τί ἔκαναν οἱ ὑπόλοιποι ἤ ποιά συνέπεια θά μποροῦσε νά ἔχει ἡ πίστη αὐτή στή ζωή του.

Πίστευσε στό κήρυγμα τοῦ ἀποστόλου καί θέλησε νά μάθει κοντά του περισσότερα γιά τόν Θεό πού εὐαγγελιζόταν ὁ ἄγνωστος κήρυκας ἀπό τήν Ταρσό, ὅσο καί ἐάν σέ κάποιους φαινόταν περίεργα.