Η Παράκληση της Παναγίας στο Σέλι

Το απόγευμα της Δευτέρας, 10ης Αυγούστου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Εσπερινό και στη Μικρή Παράκληση της Υπεραγίας Θεοτόκου και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο ορεινό και όμορφο Σέλι.

Δείτε φωτογραφίες και την ομιλία του Σεβασμιωτάτου:

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Τῶν πειρασμῶν σύ τάς προσβο­λάς ἐκδιώκεις καί παθῶν τάς ἐφό­δους, Παρθένε».

Μέ κατάνυξη ψάλαμε καί ἀπόψε τόν Μικρό Παρακλητικό Κανόνα πρός τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, ἐδῶ στόν ἱερό ναό της στό Σέλι. Kαί ἀνάμεσα στά ποικίλα αἰτήματα πού τῆς ἀπευθύναμε, τήν παρακα­λέσα­με καί γιά ἕνα θέμα πού μᾶς ἀπα­σχολεῖ ὅλους καί γίνεται αἰτία καί ἀφορμή γιά νά ἁμαρτάνουμε. Τήν παρακαλέσαμε, μαζί μέ τόν ἱερό ὑμνογράφο, γιατί γνωρίζουμε καί ἔχουμε τή βεβαιότητα ὅτι ἡ Πανα­γία μας μπορεῖ νά μᾶς βοηθήσει.

Καί ποιό εἶναι τό θέμα αὐτό; Εἶναι οἱ πειρασμοί πού ἀντιμετωπίζουμε ὅλοι οἱ ἄνθρωποι στή ζωή, ἀνεξαρ­τήτως ἡλικίας καί ἰδιότητος. Τούς δημιουργεῖ ὁ διάβολος ἐπιδιώκο­ντας νά μᾶς παρασύρει στήν ἁμαρ­τία καί νά μᾶς καταστήσει ὑποχεί­ριά του. Εἶναι τά «βέλη τά πεπυρω­μένα τοῦ πονηροῦ», ὅπως γράφει καί ὁ ἱδρυτής τῆς τοπικῆς μας Ἐκ­κλησίας, πρωτοκορυφαῖος ἀπόστο­λος Παῦλος, μέ τά ὁποῖα μᾶς ἐπιτί­θεται καί μᾶς προσβάλλει, μέ σκο­πό νά μᾶς πλήξει καί νά μᾶς τραυ­ματίσει θανάσιμα.

Τό ἐπεχείρησε ἀκόμη καί μέ τόν Θεάνθρωπο Ἰησοῦ, ὅταν ὁ Χριστός βρισκόταν ἐπί σαράντα ἡμέρες στήν ἔρημο, πρίν νά ἀρχίσει τό κή­ρυγμά του. Καί παρότι ὁ διάβολος γνώριζε ὅτι εἶναι Θεός, προσπά­θη­σε νά τόν πειράξει μέ τρεῖς διαφο­ρετικούς πειρασμούς, νομίζοντας ὅτι ὁ Κύριός μας θά ἐξαπατᾶτο καί θά ἔπεφτε στήν παγίδα του.

Ἡ προσβολή τῶν πειρασμῶν εἶναι ἡ πρώτη κρούση τοῦ πονη­ροῦ, λέγουν οἱ πατέρες τῆς Ἐκκλη­σίας μας, καί εἶναι κρούση ἐξωτε­ρική. Ἄν ὁ ἄνθρωπος τήν ἀπο­κρού­σει εἴτε μέ τόν προσωπικό του ἀγώνα, μέ τήν ὑπομονή καί τή στα­θερότητά του, εἴτε ζητώντας βοή­θεια, πρίν ὑποκύψει στήν ἁμαρτία, τότε ἔχει κερδίσει μία μάχη. Ἐάν ὄχι, τότε αὐτή ἡ πρώτη ἀποτυχία, ἡ πρώτη ἧττα, μπορεῖ νά ἐξελιχθεῖ βαθμιαῖα σέ μόνιμη κατάσταση, μπορεῖ νά ἐξελιχθεῖ σέ πάθος. Καί τότε ἀρχίζει ὁ ἄνθρωπος νά βρί­σκεται ἀντιμέτωπος ὄχι μόνο μέ τίς προσβολές τῶν πειρασμῶν ἀλ­λά καί μέ τίς ἐφόδους τῶν παθῶν, ὅπως λέγει καί ὁ ἱερός ὑμνο­γράφος. Ἀρχίζει νά δέχεται δηλαδή καί ἐσωτερικές ἐπιθέσεις, πού προέρχονται ἀπό τά πάθη του, προ­κειμένου νά τόν ρίξει στήν ἁμαρ­τία.

Αὐτόν τόν πνευματικό πόλεμο ἀντιμετωπίζουμε ὅλοι οἱ ἄνθρω­ποι. Καί ἐάν δέν θέλουμε νά ἡττη­θοῦμε καί νά γίνουμε δέσμιοι τῶν παθῶν μας καί τοῦ πονηροῦ, πρέ­πει νά ἀποκρούσουμε τίς ἐπιθέσεις καί μάλιστα ἀπό τό πρῶτο στάδιο, ἀπό τήν προσβολή τοῦ πειρασμοῦ.

Στήν προσπάθειά μας αὐτή δέν εἴμεθα μόνοι. Ἔχουμε βοηθό καί συμπαραστάτη τήν Παναγία μας, τήν ὁποία παρακαλοῦμε νά ἐπέμ­βει καί νά ἐκδιώξει τίς προσβολές τῶν πειρασμῶν. Πῶς μπορεῖ ὅμως νά τό κάνει αὐτό ἡ Παναγία μας;

Μπορεῖ νά τό κάνει, γιατί ἡ Κυρία Θεοτόκος ἔχει τή δύναμη καί τή χάρη ἀπό τόν Υἱό της καί Κύριό μας νά κάνει «ὅσα ἄν θέλῃ καί βούλε­ται». Ἀρκεῖ ἐμεῖς νά τῆς τό ζητοῦ­με. Ἀρκεῖ νά ἀναγνωρίζουμε τήν ἀδυναμία μας νά νικήσουμε μόνοι μας τούς πειρασμούς καί τά πάθη μας καί νά ζητοῦμε τή βοήθεια καί τήν προστασία της.

Μπορεῖ νά μᾶς βοηθήσει ἡ Πανα­γία μας, διότι ἡ καθαρότητά της εἶναι αὐτή πού λειτουργεῖ ὡς προ­στα­τευτική ἀσπίδα σέ κάθε ἐπίθεση τοῦ πονηροῦ, καί ἡ Ὑπεραγία Θεο­τόκος εἶναι πρόθυμη νά μᾶς καλύ­ψει μέ αὐτήν, ἄν καί ἐμεῖς ἀγωνι­ζόμεθα γιά νά διατηρήσουμε τήν ψυχή μας καθαρή ἀπό τίς προσβο­λές τῶν πειρασμῶν.

Μπορεῖ νά ἀποτρέψει ἀκόμη τίς προσβολές μέ τήν προσευχή της πρός τόν Χριστό, καθώς ὁ πονηρός ἐκδιώκεται καί ἀπομακρύνεται μέ αὐτήν, ὅπως μᾶς δίδαξε ὁ ἴδιος ὁ Κύριός μας, λέγοντας: «τοῦτο τό γένος ἐν οὐδενί ἐκπορεύεται εἰ μή ἐν προσευχῇ καί νηστείᾳ».

Μπορεῖ ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος νά μᾶς προστατεύσει ἀκόμη φέρνο­ντας στήν ψυχή μας τό θεῖο φῶς πού τήν συνοδεύει, τό ὁποῖο ὄχι μόνο μᾶς ἐπιτρέπει νά δοῦμε καθα­ρά τόν κίνδυνο πού μᾶς ἀπειλεῖ καί νά ἀποκρούσουμε τίς ἐφόδους τῶν παθῶν, ἀλλά συγχρόνως ἐκδιώκει, ὅπως λέγει στή συνέχεια ὁ ἱερός ὑμνογράφος, «τόν ζόφο τῆς ἀγνοί­ας» ἀπό τόν νοῦ καί τήν ψυχή μας. Καί σύμφωνα μέ τούς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας ἡ ἄγνοια τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ ρίζα κάθε πειρασμοῦ, διότι αὐτή σκοτίζει τόν νοῦ καί γίνεται εὐάλωτος στίς προσβολές.

Καί ἐπειδή ὅλοι ἀντιμετωπίζουμε πειρασμούς καί προσβολές τῶν παθῶν μας, ἄς μήν παραλείπουμε νά ἐπικαλούμεθα καί νά ζητοῦμε τή βοήθεια καί τήν προστασία τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, καί μάλιστα χωρίς νά τό ἀμελοῦμε, ἀλλά καί χωρίς βεβαίως νά ἐγκαταλείπουμε τή δική μας προσπάθεια.

Καί νά εἴμεθα βέβαιοι ὅτι ἡ Πα­ναγία μας θά μᾶς προστατεύει καί θά μᾶς σώζει καί ἀπό τούς πειρα­σμούς καί ἀπό τά πάθη μας μέ τή χάρη της.