Το «Αλάτι Χοντρό» του Μιχάλη Τοπαλίδη παρουσιάστηκε στη Βέροια

Πώς είναι να πορεύεσαι για 300 σελίδες δίπλα σε έναν ήρωα που, αντί να αγαπήσεις, καταλήγεις να αντιπαθήσεις; Ο Μιχάλης Τοπαλίδης δεν δημιούργησε έναν ήρωα για να τον αγαπήσει. Έγραψε για τον καθηγητή Σταύρο Περιπολή, έμεινε μαζί του μέχρι το τέλος του βιβλίου του, άφησε την «πένα» του, πήρε τις αποστάσεις του από το κείμενο και όμως, τον αντιπάθησε. Θα έλεγε κανείς πως ο «Σταύρος Περιπολής», είναι ο ήρωας που δεν χαρίστηκε ούτε στον δημιουργό του. Κάποιοι αναγνώστες όμως τον αγάπησαν.

Κάπως έτσι, η αντιπάθεια του δημιουργού για τον χαρακτήρα του, μετατράπηκε σε αφηγηματική δύναμη. Και κάπως έτσι ξεκίνησε και μια ενδιαφέρουσα συζήτηση γύρω από το βιβλίο του, «Αλάτι Χοντρό», που παρουσιάστηκε το απόγευμα της Πέμπτης 30 Απριλίου 2026 στο Φουαγιέ της Αντωνιάδειου Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών.

Την παρουσίαση προλόγισε και συντόνιζε ο εκδότης των εκδόσεων «Ἀνάλεκτο» Άκις Θωμαΐδης, ενώ για το βιβλίο μίλησαν ο εκπαιδευτικός, μουσικός και συγγραφέας Γιάννης Γεωργουδάκης και ο δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω Θωμάς Παπαδόπουλος.

«Έχω στα χέρια μου ένα εξαιρετικό ανάγνωσμα», είπε αρχικά ο Γιάννης Γεωργουδάκης και συνέχισε λέγοντας πως μέσα από τις 300 σελίδες του ο συγγραφέας μας οδηγεί σε ένα σκοτεινό μονοπάτι με τις απαραίτητες στάσεις σε κάθε κεφάλαιο. Στο ξεκίνημα κάθε στάσης υπάρχει η ημερομηνία και ένα απόσπασμα από μια εφημερίδα, είτε παλιά είτε νέα, κάτι που λειτούργησε για αυτόν ως εξαιρετικό εργαλείο, ως μια ερεθιστική φωνούλα που άνοιξε ξεχασμένα παράθυρα και που ταυτόχρονα κατευθύνει τον αναγνώστη σε ιστορικά στιγμιότυπα, που ο συγγραφέας τοποθέτησε τόσο άναρχα -ιστορικά πισωγυρίσματα τα χαρακτήρισε- αλλά και τόσο εμπνευσμένα, μέσα από τα οποία ο αναγνώστης γνωρίζει τον Σταύρο Περιπολή σε όλες τις φάσεις της ζωής του.

Στον ήρωα του βιβλίου, τον καθηγητή Σταύρο Περιπολή, αναφέρθηκε στη συνέχεια, ως μια προσωπικότητα σύνθετη όπου τα πολλά «αν» τον έκαναν να μπει στο πετσί του Γιάννη Γεωργουδάκη ως αναγνώστη. Ξεχώρισε μάλιστα και κάποια σημεία του βιβλίου που μοιράστηκε με το κοινό της παρουσίασης, ενώ αναφέρθηκε και στους χαρακτήρες του βιβλίου, καλώντας τους αναγνώστες να τους γνωρίσουν.

Στους χαρακτήρες του βιβλίου αναφέρθηκε και ο Θωμάς Παπαδόπουλος, χωρίς όμως να τους αναφέρει και να τους αναλύσει, λέγοντας πως ο καθένας είναι πλασμένος με μεράκι και τέχνη και όμορφα σκιαγραφημένος που σε τραβάει να ζήσεις μαζί του την ιστορία. Επέλεξε να μεταφέρει στο κοινό αυτά που ένιωσε σαν αναγνώστης. «Υπάρχουν βιβλία που τα διαβάζεις παραμένοντας στον δικό σου κόσμο. Τα τελειώνεις και επιστρέφεις στην καθημερινότητά σου. Υπάρχουν και βιβλία που σε παίρνουν μαζί τους, στον δικό τους κόσμο, κλείνεις την πόρτα πίσω σου και για λίγο ζεις αλλού, με άλλους ανθρώπους, σε άλλους κόσμου. Το "Αλάτι Χοντρό" ανήκει στη δεύτερη κατηγορία», είπε χαρακτηριστικά. Καλύπτει περίπου 80 χρόνια ελληνικής ιστορίας, χωρίς να είναι στο επίκεντρο τα ιστορικά γεγονότα, αλλά ο Σταύρος, ένας χαρακτήρας που κρατάει αποστάσεις, δεν αγκαλιάζει εύκολα, φαίνεται να μην έχει καθόλου ενσυναίσθηση, με τον συγγραφέα να ξεδιπλώνει αργά, με επιμονή και υπομονή το από πού προήλθε αυτή του η θωράκιση. Κλείνοντας, κάλεσε το αναγνωστικό κοινό να διαβάσει το βιβλίο, με την φράση «Να το διαβάσετε. Θα σας ανταμείψει».

Τον λόγο πήρε στο τέλος ο συγγραφέας, Μιχάλης Τοπαλίδης, μιλώντας για τους αναγνώστες του βιβλίου του, εν προκειμένω για τους ομιλητές της παρουσίασης, λέγοντας πως ο καθένας, έστω και με μια μοίρα απόκλιση από την οπτική γωνία, βλέποντας το ίδιο κείμενο, βρίσκει ενδιαφέροντα πράγματα που μπορεί όμως να γίνονται από μένα ασυναίσθητα και μου δίνει εικόνες διαφορετικές από αυτές που είχα για τον Σταύρο Περιπολή. «Ναι, μου είναι ακόμα αντιπαθής. Κυρίως γιατί γύρω του υπήρχαν άνθρωποι που, χωρίς να φταίνε, υπέστησαν την έλλειψη ενσυναίσθησης και έλλειψη εκδήλωσης αγάπης, κάτι που εξηγείται στο βιβλίο», εξηγώντας στη συνέχεια και ποια ήταν η αφορμή για να γράψει το βιβλίο. «Ενδεχομένως στάθηκα άδικα απέναντι σε κάποιους ανθρώπους που δεν τους ήξερα και κάποια στιγμή η οπτική μου άλλαξε μαθαίνοντας για αυτούς κάποια πράγματα».

Ο συγγραφέας δέχθηκε ερωτήσεις, κυρίως για τον ήρωα του βιβλίου του, ενώ η παρουσίαση ολοκληρώθηκε με την χορωδία CANTUS AMNIS, του Συλλόγου Φίλων και Αποφοίτων Μουσικού Σχολείου Βέροιας, υπό την μουσική διεύθυνση του Μάρκου Δασκαλάκη, καθώς και δύο τραγούδια με σολίστ τους Γιάννη Γεωργουδάκη και Δέσποινα Παρίση.

Δείτε φωτογραφίες: