Σπάνιο λευκό ζαρκάδι κατέγραψε κυνηγός στη Σφηκιά

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται σημαντική αύξηση των πληθυσμών ζαρκαδιών σε πολλές περιοχές της Ελλάδος, αποτέλεσμα συνδυασμού προστασίας της άγριας ζωής, βελτίωσης των οικοτόπων και υπεύθυνης διαχείρισης.

Οι φυσιολάτρες, οι αγρότες και οι κυνηγοί συχνά γίνονται οι πρώτοι μάρτυρες αυτής της ανάπτυξης, καθώς βλέπουν ζώα να κινούνται πιο κοντά στις καλλιέργειες ή τα δάση, χωρίς να τα φοβίζει η παρουσία ανθρώπου.

Σπάνιο λευκό ζαρκάδι κατέγραψε κυνηγός

Μια πραγματικά σπάνια και εντυπωσιακή εικόνα κατέγραψε με το κινητό του τηλέφωνο ο κυνηγός και αγρότης Θωμάς Χειμωνάς, στη Σφηκιά Ημαθίας, το απόγευμα της 31ης Μαρτίου.

Στο βίντεο που εξασφάλισε και απέστειλε στο kynigesia.gr, ένα κατάλευκο ζαρκάδι κινείται αμέριμνο ανάμεσα στα χωράφια, βοσκώντας ήρεμα κατά τις απογευματινές ώρες. Πρόκειται για νεαρό αρσενικό, καθώς φέρει μικρά κεράτα, ένδειξη της ηλικίας του. Καθώς όμως αντελήφθη την ανθρώπινη παρουσία, άρχισε να καλπάζει ανάμεσα στα χωράφια με γρήγορες και κομψές κινήσεις, χωρίς πανικό, αλλά διατηρώντας την ελευθερία και τη χάρη του.

Ο Θωμάς Χειμωνάς δεν έχασε την ευκαιρία να καταγράψει αυτό που έβλεπε μπροστά του. Αν και η εμπειρία του ως κυνηγός και αγρότης τον έχει φέρει πολλές φορές κοντά στην άγρια ζωή, κάτι τέτοιο δεν είχε ξαναδεί. Πρόκειται για μια εικόνα που σπάνια συναντά κανείς στην ελληνική ύπαιθρο και ακόμη πιο σπάνια καταγράφεται με τόση καθαρότητα.

Το λευκό ζαρκάδι – Aλμπινισμός ή λευκισμός

Η ξεχωριστή εμφάνιση του ζώου οφείλεται σε σπάνιο φαινόμενο αλμπινισμού ή λευκισμού.

Αλμπινισμός: πλήρης έλλειψη μελανίνης στο τρίχωμα, τα μάτια και τη μύτη, με αποτέλεσμα το ζώο να έχει ροζουλί μάτια και πιο αυξημένη ευαισθησία στο φως.

Λευκισμός (Leucism): μερική ή ατελής χρωματική απώλεια, που μπορεί να κάνει το ζώο λευκό ή πολύ ανοιχτόχρωμο, αλλά διατηρεί φυσικό χρώμα στα μάτια και τη μύτη.

Το φαινόμενο αυτό έχει καταγραφεί σε πολλά είδη της άγριας πανίδας, ωστόσο παραμένει εξαιρετικά σπάνιο, ειδικά στην Ελλάδα και στα ζαρκάδια.

Οι κυνηγοί ως παρατηρητές της φύσης

Ο Θωμάς Χειμωνάς, με διπλή ιδιότητα κυνηγού και αγρότη, δεν στάθηκε απέναντι στο ζώο απλώς ως παρατηρητής. Αντίθετα, αναγνώρισε τη σπανιότητα της στιγμής και επέλεξε να την καταγράψει, κρατώντας ζωντανή μια εικόνα που θα μπορούσε εύκολα να χαθεί.

Το περιστατικό αυτό υπενθυμίζει ότι οι άνθρωποι που κινούνται καθημερινά στη φύση, κυνηγοί, αγρότες και φυσιολάτρες είναι συχνά οι πρώτοι που έρχονται σε επαφή με μοναδικά στιγμιότυπα της άγριας ζωής.