Η οδός έσφυζε από ζωή, γεμάτη μαθητές με τσάντες περασμένες στον έναν ώμο, νοικοκυρές που σταματούσαν για μια σύντομη κουβέντα, επαγγελματίες που άνοιγαν τα ρολά νωρίς το πρωί. Η καθημερινότητα κυλούσε με ρυθμό γνώριμο, σχεδόν τελετουργικό.
Κι όμως, κάτω από αυτή τη φαινομενική ηρεμία, υπήρχε μια υπόγεια κινητικότητα, μια πόλη που άφηνε πίσω της την καθαρά επαρχιακή της ταυτότητα και δοκίμαζε τα πρώτα της βήματα προς μια πιο σύγχρονη, αστική πραγματικότητα. Η οδός Βενιζέλου έγινε έτσι σύμβολο μετάβασης. Ένας δρόμος που κουβαλούσε μνήμες, αλλά ταυτόχρονα άνοιγε χώρο για το μέλλον.
Η φωτογραφία δημοσιεύθηκε από τον Στέργιο Ζυγουλιάνο στην ομάδα του Facebook «Παλιές Φωτογραφίες της Βέροιας».




Και τώρα έτσι είναι ,υπάρχει μία συνεχής υπόγεια κινητικότητα που λέει και ο αρθρογράφος , λόγω των έργων του φυσικού αερίου και των λοιπών καλωδιώσεων που καθημερινά στήνονται.
ΑπάντησηΔιαγραφήΓυρίσαμε 55 χρόνια πίσω !!
Οι δρόμοι της πόλης κατάντησαν γεφύρι της Άρτας.Ολημερίς το κτίζαμε το βράδυ το βράδυ γκρεμιζόταν 😁.
Άπλα, σαν το Αμέρικα να βολτάρουν λιμουζίνες και να παρκάρουν όπου θέλουν... 😁
ΑπάντησηΔιαγραφήουτε ενα αυτοκινητο!! Κάπου σα να φαίνεται ένα ποδήλατο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤώρα έχει πάει άλλα 100 χρόνια πίσω.
ΑπάντησηΔιαγραφή