Γεωργιάδης στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ: «Να επαναφέρουμε την Αριστερά στη συνείδηση του κόσμου»

«Για να ξανακερδίσουμε την κοινωνία, πρέπει πρώτα να ξαναβρούμε τον εαυτό μας»

Πολιτική παρέμβαση στο πρόσφατο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ έκανε ο Κώστας Γεωργιάδης. Ο σύμβουλος της Δημοτικής Κοινότητας Βέροιας, μίλησε μπροστά στο πολυπληθές κοινό και ανέπτυξε τις δικές του θέσεις για το παρών και το μέλλον του Σοσιαλιστικού Κινήματος. 

Μεταξύ άλλων τόνισε πως το ΠΑΣΟΚ για να προχωρήσει χρειάζεται να ανοίξει τον ορίζοντά του και να επιμείνει σε βαθιές τομές και ανασυγκρότηση του πολιτικού συστήματος και των προοδευτικών κινημάτων. 

Διαβάστε αναλυτικά την τοποθέτησή του:

«Το ΠΑΣΟΚ, έχει θεμελιώδη ευθύνη, να επαναφέρει την αριστερά στη συνείδηση του κόσμου. Να αντιστραφεί η συσσώρευση του πλούτου από λίγους, να στοχεύσει στην Κοινωνική απελευθέρωση, τιμώντας την εργατικότητα και την πρόοδο, όχι την ανομία και την ανηθικότητα.

Απέναντι μας έχουμε το σύστημα -όπως εκφράζεται στη χώρα μας από την καπιταλιστική δεξιά. Αυτό το σύστημα, οφείλουμε και μπορούμε να το σπάσουμε, σε μικρά, διαχειρίσιμα από την κοινωνία μας, κομμάτια, με ισχυρές δομές, με έμφαση στον άνθρωπο και ΟΧΙ αποκλειστικά στο κέρδος.

Για να προχωρήσουμε, χρειάζεται να ανοίξουμε τον ορίζοντά μας και να επιμείνουμε σε βαθιές τομές και ανασυγκρότηση του πολιτικού συστήματος και των προοδευτικών κινημάτων. Πέρα από τεχνοκρατισμούς, το ήθος και η ηθική είναι καθοριστικά - κάθε απόκλιση από αυτά οδηγεί σε αποτυχία.

Η πραγματική δύναμη είναι να ξέρεις να λες «όχι». Το ΠΑΣΟΚ, για να ξανακερδίσει την κοινωνία, πρέπει πρώτα να ξαναβρεί τον εαυτό του: την επαφή με τον πολίτη, τα συλλογικά σχήματα, τις ρίζες και την ιστορία του, ώστε να χαράξει το μέλλον. Οφείλει να λειτουργήσει όπως το κράτος που θέλει να οικοδομήσει: με οριζόντιες και κάθετες δομές που συνεργάζονται αρμονικά, με συνεχή ροή πληροφορίας από την κορυφή προς τη βάση και —κυρίως— από τη βάση προς την κορυφή.

Στη σημερινή εποχή της απεριόριστης επικοινωνίας, δε νοείται ο πολίτης να μένει έξω από το πολίτευμα. Έχουμε χρέος να του δώσουμε τα εργαλεία, για να διαμορφώσει τον τόπο όπου ζει και εργάζεται. To παρελθόν και το παρόν, γεμίζει προβληματισμούς. Το μέλλον, γεμάτο προκλήσεις.

Δεν πρόκειται για αρχηγίες, ομάδες, μικροδιαφορές, γραμμές... Είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο, είναι ένα συλλογικό καθήκον. Είναι η στιγμή που, όπως είπε ο Καζαντζάκης, «έχουμε εμείς το χρέος να βοηθήσουμε τον Θεό να ανέβει την ανηφόρα».