Η εορτή του Ευαγγελισμού και Δοξολογία στην Παλαιά Μητρόπολη

Με λαμπρότητα εορτάστηκε στον ιστορικό Παλαιό Ιερό Μητροπολιτικό Ναό των Αγίων Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Παύλου και Πέτρου Βεροίας η Θεομητορική Εορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και η Εθνική επέτειος της 25ης Μαρτίου.

Την Τετάρτη 25 Μαρτίου το πρωί τελέστηκε ο εόρτιος Όρθρος και η Αρχιερατική Θεία Λειτουργία προεξάρχοντος του Ποιμενάρχου μας, Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμονος, ο οποίος κήρυξε και τον θείο Λόγο.

Στη συνέχεια τελέστηκε επίσημη Δοξολογία παρουσία των τοπικών πολιτικών και στρατιωτικών αρχών και ακολούθησε η εκφώνηση του πανηγυρικού της ημέρας από τον Γενικό Αρχιερατικό Επίτροπο της Ιεράς Μητροπόλεως Αρχιμ. Αρσένιο Χαλδαιόπουλο, ενώ της εκκλησιαστικής τάξεως επιμελήθηκε ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Αρχιμ. Δημήτριος Μπακλαγής.

Ακολούθησε τρισάγιο και κατάθεση στεφάνων στο ηρώο της πόλεως, ενώ ο εορτασμός ολοκληρώθηκε με τη μαθητική και τη στρατιωτική παρέλαση στην οδό Μητροπόλεως.

Δείτε φωτογραφίες και την ομιλία του Σεβασμιωτάτου:

Ομιλία Σεβασμιωτάτου

«Τό ἀπ᾽ αἰῶνος μυστήριον ἀνακαλύπτεται σήμερον, καί ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ Υἱός ἀνθρώπου γίνεται».

Μέ τούς λόγους αὐτούς περιγράφει ὁ ἱερός ὑμνογράφος τό θαῦμα τό ὁποῖο ἑορτάζουμε σήμερα, τήν ἀποκάλυψη τοῦ ἀπ᾽ αἰῶνος ἀποκρύφου καί κεκρυμμένου ἀπό ἀγγέλους καί ἀνθρώπους μυστηρίου τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ πρός τούς ἀνθρώπους καί τήν ἀρχή τῆς πραγματώσεως τῆς σωτηρίας καί τῆς ἀπολυτρώσεώς τους ἀπό τά δεσμά τῆς ἁμαρτίας.

Μυστήριο τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ εἶναι τό σχέδιο τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ. Μυστήριο τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ ἐπισκίαση τῆς Κεχαριτωμένης Κόρης τῆς Ναζαρέτ διά τῆς χάριτος τοῦ Παναγίου Πνεύματος, προκειμένου νά διακονήσει τό μέγα αὐτό μυστήριο.

Μυστήριο εἶναι καί ὁ χρόνος καί ὁ τρόπος πού συντελεῖται ἡ ἀποκάλυψη.

Γιατί ὅμως ὅλα αὐτά εἶναι καί θεωροῦνται μυστήρια;

Γιατί εἶναι ἔργα τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Εἶναι ἔργα τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος «ἀγάπη ἐστί». Καί καθώς ὁ Θεός εἶναι ἀπερίγραπτος καί ἀνεξιχνίαστος, ἔτσι καί ἡ ἀγάπη του εἶναι ἀπερίγραπτη καί ἀνεξιχνίαστη ἀπό τόν ἄνθρωπο.

Τό σχέδιο τοῦ Θεοῦ γιά τή σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου ὑπῆρχε, ὅπως ψάλλει ὁ ἱερός ὑμνογράφος, «ἀπ᾽ αἰῶνος», ἀλλά οὔτε οἱ ἄγγελοι οὔτε οἱ ἄνθρωποι μποροῦσαν νά τό δοῦν καί νά τό κατανοήσουν, γιατί δέν διέθεταν τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί δέν ἦταν ἕτοιμοι νά τήν δεχθοῦν.

Πολλές φορές οἱ ἄνθρωποι ζητοῦμε ἀπό τόν Θεό ἕνα θαῦμα, ζητοῦμε νά μᾶς ἀπαλλάξει ἀπό μία δυσκολία, ἀπό μία ἀσθένεια, ἀπό κάποιο πρόβλημα, ἀλλά ὁ Θεός δέν μᾶς ἀπαντᾶ καί φαίνεται σάν νά μήν ἀκούει. Δέν ἰσχύει ὅμως αὐτό. Ὁ Θεός ἔχει ἤδη τό σχέδιό του καί περιμένει νά ἔλθει τό πλήρωμα τοῦ χρόνου, ἡ στιγμή πού θά εἴμεθα σέ θέση νά ἀποδεχθοῦμε τήν πρότασή του καί νά μᾶς χαρίσει τή λύτρωση. Γι᾽ αὐτό καί περίμενε ὁ Θεός τόσους αἰῶνες, μέχρι νά ἔλθει στή γῆ ἡ Παναγία Παρθένος, μέχρι ἐμεῖς νά εἴμαστε σέ θέση νά ἀποδεχθοῦμε τό μυστήριο καί τό θαῦμα του.

Καί ἐάν ἡ ἀνθρωπότητα περίμενε πολλούς αἰῶνες γιά νά ἔλθει στόν κόσμο ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος, ἡ ὁποία μέ τήν ὑπακοή της στήν ἐπιλογή τοῦ Θεοῦ ἔκανε τό μυστήριo τῆς σωτηρίας ὁρατό καί αἰσθητό στούς ἀνθρώπους, τό εὐσεβές Ἔθνος μας παρέμενε περισσότερα ἀπό τετρακόσια χρόνια ὑπόδουλο στόν ἀλλόθρησκο καί βάρβαρο κατακτητή, μέχρι νά ἔλθει ἡ στιγμή νά ἀποκαλυφθεῖ τό σχέδιο τοῦ Θεοῦ γιά τήν ἀπαλλαγή του ἀπό τή σκλαβιά.

Καί ἐάν τήν πρώτη φορά ἦταν ὁ ἀρχάγγελος Γαβριήλ πού ἔφερε τή χαρμόσυνη εἴδηση στήν Παναγία Παρθένο, πού ὑπάκουσε χωρίς δεύτερη σκέψη στό θέλημα τοῦ Θεοῦ, τή δεύτερη φορά τό χαρμόσυνο μήνυμα γιά τό Γένος μας ἦλθε τήν ἑορτή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Ἀκούσθηκε ἀπό τά χείλη τοῦ ἡρωικοῦ ἐπισκόπου Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανοῦ, πού εὐλόγησε στό ὄνομα τοῦ Θεοῦ τά ὅπλα τῶν ἀγωνιστῶν τῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821 στή Μονή τῆς Ἁγίας Λαύρας, εὐλόγησε τά ὅπλα ὅλων ἐκείνων πού μέ ὑπακοή στό κάλεσμα τῆς πατρίδος καί τῶν πατέρων τους, οἱ ὁποῖοι ἀντιστάθηκαν καί ἀγωνίσθηκαν μέ κάθε τρόπο γιά νά διατηρήσουν τήν πίστη τους, γιά νά διατηρήσουν τή γλώσσα καί τήν ἱστορία τους, γιά νά διατηρήσουν τήν ἐθνική τους ταυτότητα καί νά μήν ἀλλοιώσουν οὔτε στό ἐλάχιστο τήν εὐλαβῆ παρακαταθήκη τοῦ Γένους μας, πῆραν τά ὅπλα καί ἀποφάσισαν νά πολεμήσουν, γιά νά ἐλευθερώσουν τήν πατρίδα.

Καί εἶναι ἀπόλυτα βέβαιο ὅτι χωρίς τήν πίστη στόν Θεό καί χωρίς τή βοήθειά του, τίποτε δέν θά εἴχαμε ἐπιτύχει σ᾽ αὐτόν τόν δίκαιο ἀλλά καί δύσκολο ἀγώνα, γιά τόν ὁποῖο χρειαζόταν τόλμη καί ἀποφασιστικότητα, ἑνότητα καί ὁμοψυχία, ἀφιέρωση καί ἀφοσίωση στόν στόχο, χωρίς νά δίδει κανείς σημασία στό προσωπικό του συμφέρον ἀλλά ἀποκλειστικά στό κοινό καλό.

Διπλό, λοιπόν, τό μυστήριο πού ἑορτάζουμε σήμερα: τόν Εὐαγγελισμό τῆς Παναγίας μητέρας μας καί τόν εὐαγγελισμό τῆς σωτηρίας πατρίδος μας. Διπλῆ γι᾽ αὐτό καί πρός τόν Θεό καί πρός τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο ἡ εὐγμνωμοσύνη καί ἡ εὐχαριστία γιά τή μεγάλη αὐτή ἀποκάλυψη καί δωρεά.

Μεγάλη ὅμως εἶναι καί ἡ εὐγνωμοσύνη μας πρός τούς γενναίους ἀγωνιστές καί ἥρωες τῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821.

Ἄν οἱ ἅγιοι Νεομάρτυρες πότισαν μέ τό αἷμα τους τό δένδρο τῆς πίστεως στόν Χριστό, οἱ ἥρωες τοῦ 1821 πότισαν μέ τό αἷμα τους τό δένδρο τῆς ἐλευθερίας τοῦ Γένους μας, γιά νά ἀπολαμβάνουμε ἐμεῖς σήμερα καί τά δύο, ἀλλά καί νά θυμόμαστε καθημερινά τί ὀφείλουμε καί στόν Θεό καί στήν Ὑπεραγία Θεοτόκο καί στούς πατέρες μας. Καί ὄχι μόνο νά τό θυμόμαστε, ἀλλά καί νά προσπαθοῦμε μέ τήν ὑπακοή στό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί μέ τήν ἀφοσίωσή μας στό κοινό καλό, τό καλό τῆς πατρίδος καί τοῦ Ἔθνους νά ἀποδεικνυόμεθα ἀντάξιοί τους.