Β' Στάση Χαιρετισμών στην Αλεξάνδρεια

Το απόγευμα της Παρασκευής, 6ης Μαρτίου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στη Β΄ Στάση των Χαιρετισμών της Υπεραγίας Θεοτόκου και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Αλεξανδρείας Ημαθίας.

Δείτε φωτογραφίες και την ομιλία του Σεβασμιωτάτου:

Ομιλία Σεβασμιωτάτου

«Ἡ κατακλυσμοῦ τῆς ἁμαρτίας σώσασα κόσμον, χαῖρε Πανάμωμε».

Ἀναρίθμητες εἶναι οἱ μεταφορές τίς ὁποῖες χρησιμοποιεῖ ὁ ἱερός ποιητής τοῦ κανόνος τοῦ Ἀκαθίστου Ὕμνου, ὁ ἅγιος Ἰωσήφ ὁ Ὑμνογράφος, γιά νά περιγράψει τίς ἰδιότητες τῆς Παναγίας Παρθένου καί νά τήν ὑμνήσει ὅσο εἶναι δυνατόν κατ᾽ ἀξίαν. Καί μία ἀπό αὐτές πού ἀκούσαμε καί πάλι ἀπόψε, ὅπως καί τήν προηγούμενη ἑβδομάδα ἀλλά καί αὐτές πού θά ἀκολουθήσουν, εἶναι αὐτή στήν ὁποία τῆς ἀποδίδει τή σωτηρία τοῦ κόσμου ἀπό τόν κατακλυσμό τῆς ἁμαρτίας.

«Ἡ κατακλυσμοῦ τῆς ἁμαρτίας σώσασα κόσμον, χαῖρε Πανάμωμε».

Τί εἶναι ὅμως ὁ κατακλυσμός τῆς ἁμαρτίας καί πῶς ἔσωσε ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος τόν κόσμο ἀπό αὐτόν τόν κατακλυσμό;

Ἀπό τήν ἡμέρα πού οἱ πρωτόπλαστοι πίστευσαν τόν πονηρό ὄφι, τόν διάβολο, καί παρέβησαν τήν ἐντολή τοῦ Θεοῦ ὄχι μόνο ἐξέπεσαν καί ἐξορίσθηκαν ἀπό τόν παράδεισο, ἀλλά στερήθηκαν καί τή χάρη τοῦ Θεοῦ πού τούς προστάτευε. Αἰσθάνθηκαν ὅτι ἦταν γυμνοί, ὅπως ὁμολόγησε ὁ Ἀδάμ. Ἦταν ἔκθετοι στίς παγίδες τοῦ πονηροῦ, ὁ ὁποῖος, ἐξαπατώντας τους, τούς κατέστησε ὑποχείριά του. Ἀπό ἐκεῖ πού ζοῦσαν μέσα στήν παρουσία τοῦ Θεοῦ, βρέθηκαν νά ζοῦν στήν ἁμαρτία. Καί ἐπειδή τίποτε δέν ὑπῆρχε πλέον νά τούς συγκρατεῖ, ἐφόσον μόνοι τους κατεπάτησαν τή μοναδική ἐντολή πού τούς εἶχε δώσει ὁ Θεός, «πάντες ἐξέκλιναν ἅμα καί ἠχρειώθησαν». Ζοῦσαν, δηλαδή, σέ ἕναν κόσμο στόν ὁποῖο κυριαρχοῦσε ἡ ἁμαρτία καί κατέκλυζε τόν κόσμο, ὅπως τόν κατακλύζει καί τό νερό, ὅταν τρέχει ἀνεξέλεγκτο.

Ἐάν διαβάσουμε τήν Παλαιά Διαθήκη, θά διαπιστώσουμε ὅτι ἀρκετές φορές ἡ κατάσταση στόν κόσμο εἶχε φθάσει σέ τέτοιο σημεῖο ἁμαρτίας κί ἀκολασίας, ὥστε ὁ Θεός ἐπενέβη καί τιμώρησε τούς ἀνθρώπους, ὅπως ἔκανε στά Σόδομα καί τά Γόμορα, ἤ μέ τόν κατακλυσμό τήν ἐποχή τοῦ Νῶε. «Ἄνθρωπος ἐν τιμῇ ὤν οὐ συνῆκε, παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσιν τοῖς ἀνοήτοις καί ὠμοιώθη αὐτοῖς», γράφει ὁ ψαλμωδός Δαβίδ, περιγράφοντας αὐτή τήν κατάσταση τῆς ἀπολύτου ἐξαχρειώσεως τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τήν ἁμαρτία.

Καί ἐάν μέ τόν κατακλυσμό, πού κατέστρεψε τούς πάντες καί τά πάντα, ὁ Θεός ἀνέκοψε τόν κατακλυσμό τῆς ἁμαρτίας, ἡ ροπή τοῦ ἀνθρώπου πρός τό κακό ὡς συνέπεια τοῦ προπατορικοῦ ἁμαρτήματος προκάλεσε καί πάλι τή δημιουργία παρόμοιου κατακλυσμοῦ ἁμαρτίας, ὁ ὁποῖος ἔφθασε στό ἔσχατο ὅριό του κατά τήν ἐποχή τῆς γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ.

Τή φορά ὅμως αὐτή ὁ ἐλεήμων καί φιλάνθρωπος Θεός ἐπέλεξε ἄλλον τρόπο γιά νά σταματήσει τόν κατακλυσμό τῆς ἁμαρτίας. Ἐπέλεξε ὄχι νά τιμωρήσει καί νά καταστρέψει τούς ἀνθρώπους πού παρά τίς συμβουλές καί τίς νουθεσίες του συνέχιζαν νά ἀδιαφοροῦν γιά τό θέλημα καί τίς ἐντολές του, ἀλλά νά τούς σώσει καί νά τούς λυτρώσει ἀπό τήν ἁμαρτία.

Καί πῶς τό πραγματοποίησε; Τό πραγματοποίησε διά τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ἡ ὁποία ὑπακούοντας στήν ἐπιλογή της ἀπό τόν Θεό γιά νά συνεργήσει στήν ἐνανθρώπηση τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἔγινε τό ἀνάχωμα στήν πλημμυρίδα τῆς ἁμαρτίας πού κινδύνευε νά καταπνίξει τόν ἄνθρωπο.

Καί δέν ἐπέλεξε τυχαῖα ὁ Θεός τήν Παναγία Παρθένο. Τήν ἐπέλεξε γιά τήν καθαρότητά της. Τήν ἐπέλεξε γιατί ἦταν «πανάμωμος», ὅπως γράφει ὁ ἱερός ὑμνογράφος. Στήν ψυχή καί στό σῶμα της δέν ὑπῆρχε οὔτε ρύπος οὔτε σκιά ρύπου, ὥστε μποροῦσε νά κυοφορήσει στά σπλάγχνα της τόν πάσης ἐπέκεινα καθαρόττος Υἱό καί Λόγο τοῦ Θεοῦ, πού θά ἐρχόταν στή γῆ ὡς ἄνθρωπος γιά νά σώσει τόν ἄνθρωπο ἀπό τήν ἁμαρτία καί νά τήν ἐκπλύνει μέ τό τίμιο Αἷμα του. Χάρη στή δική της ὑπακοή ἀνεκόπη ὁ κατακλυσμός τῆς ἁμαρτίας καί μποροῦμε πλέον νά σωθοῦμε ὅλοι ἀπό αὐτόν. Διότι χάρη στήν Ὑπεραγία Θεοτόκο ὁ Χριστός εἶναι παρών στόν κόσμο μας, εἶναι μεθ᾽ ἡμῶν, γιά νά προσφέρει μέ τήν Ἐκκλησία του τήν κιβωτό πού μᾶς σώζει ἀπό τόν κατακλυσμό.

Γι᾽ αὐτό καί ἐμεῖς, ἐκφράζοντας τήν εὐγνωμοσύνη μας πρός τήν Παναγία μητέρα μας πού ἀποτελεῖ ἀνάχωμα στόν κατακλυσμό τῆς ἁμαρτίας, ἄς προσπαθήσουμε καί ἄς ἀγωνισθοῦμε νά ἀποφεύγουμε τήν ἁμαρτία μέ ὅλη μας τή δύναμη καί ἄς προσπαθοῦμε ἀκόμη νά διατηροῦμε μέ τή βοήθειά της ἀλλά καί μέ τά μέσα πού μᾶς προσφέρει ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία, μέ τά ἱερά μυστήρια, μέ τήν ἐξομολόγηση καί τή θεία Εὐχαριστία τήν καθαρότητα τῆς ψυχῆς μας.

Ἄς ὑψώνουμε μέ τήν ὑπακοή μας στίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ, μέ τήν προσευχή καί μέ τή μελέτη τοῦ θείου λόγου μέσα στήν ψυχή μας ἀνάχωμα, πού θά μᾶς προστατεύει ἀπό τόν κατακλυσμό τῆς ἁμαρτίας, ἡ ὁποία δυστυχῶς ὑπάρχει καί στίς ἡμέρες μας καί μᾶς ἀπειλεῖ, ὥστε μέ τή βοήθεια καί τή χάρη τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τήν ὁποία ὑμνήσαμε καί ἀπόψε ψάλλοντας τούς Χαιρετισμούς της, νά ἀποφύγουμε τήν ἁμαρτία καί νά σωθοῦμε.