4 ανοιξιάτικες εκδρομές στην ελληνική φύση - Η Βέροια στην κορυφή των προτιμήσεων

Είναι αυτή η εποχή του χρόνου που η φύση αναγεννιέται και μαζί της θα φέρει την αναζωογόνηση, τη διάθεση για νέα πράγματα και νέες εμπειρίες. Είναι τώρα που ο καθένας από εμάς θα βρει νέες τρόπους έκφρασης, θα βάλει στην άκρη αγκυλώσεις και περιορισμούς και θα θελήσει να δει την καθημερινότητα από μία ματιά ενδεχομένως πιο δημιουργική.

Πανελλήνιας εμβέλειας site και blogs παρουσίασαν 4 προτάσεις για εκδρομές που θα μας κάνουν να σκεφτούμε αλλιώς και να απολαμβάνουμε περισσότερο αυτά που έχουμε γύρω μας. Στην κορυφή της λίστας βρίσκεται η Βέροια μας!

Στη Βέροια, για ποδηλατάδα στις ανθισμένες ροδακινιές

Άνθη ροδακινιάς σε όλες τις αποχρώσεις του ροζ. Είκοσι περίπου μαγικές μέρες ανθοφορίας της ροδακινιάς, στον εύφορο κάμπο της Ημαθίας, δημιουργούν ένα θέαμα παραμυθένιο. Δεκάδες ποικιλίες, πρώιμες και όψιμες, ενός καρπού αγαπημένου, ανθίζουν μέχρι και το πρώτο δεκαήμερο του Απριλίου και δημιουργούν μια ροζ ανθισμένη θάλασσα.

Ο Τουριστικός Όμιλος Βέροιας διοργανώνει κάθε χρόνο ποδηλατάδες, πεζοπορίες και διαγωνισμό φωτογραφίας για επαγγελματίες και ερασιτέχνες φωτογράφους, από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Δυνατές συγκινήσεις και εικόνες απίστευτης ομορφιάς, στο πρώτο ξύπνημα της φύσης. Ένα σκηνικό που εμπνέει, παρόμοιο με το ιαπωνικό «χανάμι», την θέαση των ανθών στις ανθισμένες κερασιές, που κάθε άνοιξη απολαμβάνουν χιλιάδες κάτοικοι στη χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου. Εκρήξεις χρώματος για τα πρώτα σημάδια της άνοιξης.

Στον εμβληματικό Φάρο του Ακροταίναρου

Σε ένα τοπίο που συγκλονίζει, εκεί όπου μια βραχώδης άκρη εισχωρεί στη θάλασσα και κάτω από τη σχεδόν μόνιμη τρικυμία υψώνεται ο φάρος του Ακροταίναρου. Από τη μία πλευρά απλώνεται ο Λακωνικός κόλπος και από την άλλη ο Μεσσηνιακός, που συναντώνται εδώ, στην οριστική και αμετάκλητη απόληξη του Ταΰγετου. Ο φάρος κτίστηκε το 1882 και τέθηκε σε λειτουργία το 1887. Ανήκει στη δεύτερη γενιά των ελληνικών φάρων και θεωρείται ο σημαντικότερος από τους τρεις που υπάρχουν στη Μάνη.

Βρίσκεται επάνω σε ένα από τα πολυσύχναστα θαλάσσια περάσματα της ανατολικής Μεσογείου, εκεί όπου οι ναυτικοί δρόμοι του Αιγαίου συγκλίνουν προς την Αδριατική. Οι άλλοι δύο φωτίζουν τον εσωτερικό μυχό του Μεσσηνιακού κόλπου, από τις Κιτριές και την είσοδο του λιμανιού του Γυθείου. Το
ύψος του είναι 16 μέτρα, ενώ η ακτινοβολία του φθάνει στα 22 ναυτικά μίλια. Η αρχιτεκτονική του φάρου ακολουθεί τη διαδεδομένη τυπολογία των φάρων της εποχής του. Πρόκειται για μία ιδιότυπη, εκλεκτικιστική βιομηχανική αρχιτεκτονική με καθαρά γεωμετρικά σχήματα και λίγα διακοσμητικά στοιχεία, σε συνδυασμούς μετάλλου και πέτρας.

Στους Πύργους της Βάθειας

Ένας εντυπωσιακός παραδοσιακός οικισμός, που μας ταξιδεύει ανάμεσα σε πύργους και παλιές εκκλησίες, τη θάλασσα και το χαρακτηριστικό ορεινό τοπίο της Λακωνίας. Ένας οικισμός τοπόσημο της Μάνης. Βρισκόμαστε στην καρδιά της λακωνικής Μάνης, σε ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της αρχιτεκτονικής μας παράδοσης, στην Βάθεια. Αποτελεί βασικό δείγμα της λαϊκής οχύρωσης στην Ελλάδα, και πρόκειται σίγουρα για τον πιο φωτογραφημένο οικισμό ολόκληρης της περιοχής. Ο οικισμός είναι γεμάτος πυργόσπιτα, τα οποία κατασκευάζονταν από τις ισχυρές οικογένειες της Μάνης, ως σύμβολο ισχύος, ενώ το ύψος του κάθε πύργου, αντικατόπτριζε την αξία της κάθε οικογένειας.

Οι πύργοι αυτοί είναι διώροφοι ή μπορεί να φθάνουν ακόμη και τους τέσσερις ορόφους και λειτουργούσαν ως χώρος ασφάλειας για όλη την οικογένεια. Οι τοίχοι ξεπερνούν συχνά το ένα μέτρο σε πάχος, τα παράθυρα είναι μικρά, ενώ οι πόρτες χαμηλές, ώστε να δυσκολεύουν την είσοδο επιτιθέμενων. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο πολλοί από αυτούς εγκαταλείφθηκαν, καθώς η φυγή προς τα αστικά κέντρα ήταν συνεχής. Αρκετοί ερήμωσαν και κάποιοι κατέρρευσαν, μέχρι που στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ξεκίνησαν παρεμβάσεις αναστήλωσης με τη συμβολή του ΕΟΤ. Δημιουργήθηκαν τουριστικά καταλύματα και η μέχρι τότε ξεχασμένη Βάθεια επανήλθε στο προσκήνιο. Σήμερα η επίσκεψη εκεί προσφέρει μια ιδιαίτερη εμπειρία, που φέρνει τον επισκέπτη κοντά σε ένα ζωντανό ταξίδι στο παρελθόν, μέσα σε έναν οικισμό που μοιάζει με υπαίθριο μουσείο.

Στη Λίμνη Πλαστήρα

Ένα τοπίο που μοιάζει να έχει ξεπηδήσει από παραμύθι, με όμορφα και περιποιημένα χωριά σκαρφαλωμένα στις πλαγιές, δάση που φθάνουν μέχρι το νερό και φιόρδ που κάνουν την εικόνα ακόμη πιο εντυπωσιακή. Βρισκόμαστε στη λίμνη Πλαστήρα, κάτω από τις επιβλητικές βουνοκορφές των Αγράφων. Η τεχνητή αυτή λίμνη αποτέλεσε έμπνευση του στρατηγού Πλαστήρα, ο οποίος οραματίστηκε την κατασκευή φράγματος στον ποταμό Ταυρωπό, με σκοπό την επίλυση του χρόνιου προβλήματος της άρδευσης του θεσσαλικού κάμπου.

Επιλέγουμε μια οδική διαδρομή γύρω από τη λίμνη και βρισκόμαστε μπροστά σε εντυπωσιακούς όρμους, με έλατα και καστανιές να κυριαρχούν στις πλαγιές, ενώ εμείς απολαμβάνουμε τη γαλήνη του τοπίου. Περνάμε από τα Καλύβια Φυλακτής, έναν οικισμό χτισμένο στις πλαγιές των Αγράφων, με όμορφη θέα προς τη λίμνη και τα ελατοδάση. Περπατάμε στα μονοπάτια της Κερασιάς, του οικισμού που βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της λίμνης, και απολαμβάνουμε τη θέα προς το Μουζάκι και τον θεσσαλικό κάμπο.

Περνώντας από τα περιποιημένα χωριά Καλύβια, Πεζούλα και Φυλακτή, συνεχίζουμε για μία από τις ωραιότερες διαδρομές γύρω από τη λίμνη, με κατεύθυνση τον κατάφυτο ορεινό οικισμό της Νεράιδας. Από τα 1.400 μέτρα υψόμετρο απολαμβάνουμε τη θέα από τη Μονή της Παναγίας Πελεκητής. Κατεβαίνοντας, η εμπειρία συμπληρώνεται με ιππασία στις όχθες της λίμνης, σε ένα τοπίο που προσφέρεται ιδανικά για εξερεύνηση.

Η ιδέα διατυπώθηκε ήδη από το 1925, ωστόσο η κατασκευή του έργου ολοκληρώθηκε αρκετές δεκαετίες αργότερα, το 1959. Τότε άρχισε να σχηματίζεται η λίμνη Ταυρωπού, ή λίμνη Πλαστήρα, όπως τελικά επικράτησε να αποκαλείται. Πριν η περιοχή μετατραπεί σε λίμνη, το σημείο είχε έναν ιδιαίτερο ρόλο στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς εκεί λειτούργησε το «αόρατο» συμμαχικό αεροδρόμιο της Νεράιδας, χωρίς να γίνει ποτέ αντιληπτό από τους Γερμανούς.

Πηγή