Τι προβλέπει το νέο ν/σ για τη νόμιμη μετανάστευση - Ανοίγει ο δρόμος για την κάλυψη 200.000 θέσεων εργασίας

Το νέο νομοσχέδιο του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου επιχειρεί να καλύψει το τεράστιο έλλειμμα εργατικών χεριών, να βάλει φρένο στην παρανομία και να μετατρέψει τη μετανάστευση σε ελεγχόμενο εργαλείο ανάπτυξης για τουρισμό, γεωργία, κατασκευές και βιομηχανία

Σε μια περίοδο που η ελληνική οικονομία «διψά» για εργατικά χέρια και χιλιάδες θέσεις εργασίας μένουν κενές, η κυβέρνηση επιχειρεί μια από τις πιο ουσιαστικές παρεμβάσεις των τελευταίων ετών στο πεδίο της νόμιμης μετανάστευσης. Το νέο νομοσχέδιο του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου, που αναμένεται να ψηφιστεί στις αρχές Φεβρουαρίου, φιλοδοξεί να αλλάξει τη φιλοσοφία με την οποία η χώρα αντιμετωπίζει το μεταναστευτικό, δημιουργώντας ένα εργαλείο ανάπτυξης με κανόνες, έλεγχο και σαφή ανταποδοτικότητα για την ελληνική οικονομία, βάζοντας ταυτόχρονα φραγμό στην παράνομη μετανάστευση.

Η βασική λογική του σχεδίου, όπως την έχει περιγράψει ο υπουργός Θάνος Πλεύρης, είναι απλή και σκληρά ρεαλιστική. Όσο δεν υπάρχουν γρήγοροι, λειτουργικοί και νόμιμοι δρόμοι εισόδου στην εργασία, τόσο θα ανθίζει η παρανομία. Αντίθετα, ένα αποτελεσματικό πλαίσιο νόμιμης μετανάστευσης μπορεί να καλύψει πραγματικές ανάγκες της αγοράς εργασίας, προστατεύοντας ταυτόχρονα το κράτος, τους εργοδότες και τους ίδιους τους εργαζόμενους. Το στοίχημα, άλλωστε, δεν είναι μόνο μεταναστευτικό. Είναι βαθιά οικονομικό για μια χώρα που δεν αντέχει να αφήνει ανεκμετάλλευτες τις παραγωγικές της δυνατότητες.

Μεταρρυθμίσεις στη Μετανάστευση: Μείωση γραφειοκρατίας και ενίσχυση νόμιμων διαδικασιών

Η πρώτη μεγάλη τομή αφορά τους ανθρώπους που ήδη ζουν και εργάζονται νόμιμα στην Ελλάδα, αλλά παραμένουν παγιδευμένοι σε έναν λαβύρινθο γραφειοκρατίας. Σήμερα στη χώρα διαμένουν περίπου 793.000 νόμιμοι μετανάστες, εκ των οποίων σχεδόν 293.000 περιμένουν την ανανέωση της άδειας διαμονής τους. Σε πολλές περιπτώσεις, η καθυστέρηση είναι τέτοια ώστε, όταν τελικά εκδίδεται η άδεια, να έχει ήδη λήξει. Με την αυτόματη ανανέωση ασφαλών κατηγοριών, τη θέσπιση ελάχιστης διάρκειας άδειας δύο ετών, τη δυνατότητα διόρθωσης τυπικών λαθών και την ενίσχυση των αποκεντρωμένων διοικήσεων, το κράτος επιχειρεί να βάλει τέλος σε μια ιδιότυπη διοικητική ομηρία. Το όφελος είναι διπλό γιατί χιλιάδες εργαζόμενοι βγαίνουν από την αβεβαιότητα και συνεχίζουν απρόσκοπτα τη δουλειά τους, ενώ το ίδιο το Δημόσιο αποσυμφορείται από έναν μηχανισμό που, αντί να προστατεύει τη νομιμότητα, συχνά τη σαμποτάρει.

Το δεύτερο μεγάλο στοίχημα αφορά τις μετακλήσεις εργαζομένων από τρίτες χώρες, ένα πεδίο όπου η Ελλάδα μέχρι σήμερα αποτύγχανε να ανταποκριθεί στις ανάγκες της αγοράς. Τουρισμός, γεωργία, κατασκευές και βιομηχανία εκπέμπουν σήμα κινδύνου, την ώρα που η νόμιμη μετάκληση παραμένει μια χρονοβόρα και αποθαρρυντική διαδικασία. Με τη δραστική μείωση της γραφειοκρατίας, τη συμμετοχή εταιρειών προσωρινής απασχόλησης, την επιτάχυνση των διαδικασιών στα προξενεία και τη δυνατότητα άμεσης μετάκλησης προσωπικού για μεγάλα έργα, ανοίγουν ελεγχόμενοι και ρεαλιστικοί διάδρομοι νόμιμης εισόδου. Παράλληλα, οι διακρατικές συμφωνίες με χώρες όπως οι Φιλιππίνες, η Γεωργία, η Αρμενία και η Αίγυπτος συνδέουν ξεκάθαρα τη νόμιμη εργασία με τη συνεργασία στην καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης. Στόχος είναι φιλόδοξος αλλά αναγκαίος όπως η κάλυψη έως 200.000 θέσεων εργασίας την επόμενη πενταετία, μειώνοντας ταυτόχρονα τα κίνητρα για παράνομη είσοδο στη χώρα.

Βαρύτητα και στη διαχείριση όσων λαμβάνουν άσυλο

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται και στη διαχείριση όσων λαμβάνουν άσυλο. Κάθε χρόνο εγκρίνονται περίπου 18.000 αιτήσεις, όμως μέχρι σήμερα ένα σημαντικό μέρος αυτών των ανθρώπων μένει εκτός αγοράς εργασίας, ζώντας από επιδόματα, με το κράτος να χάνει κάθε ουσιαστικό έλεγχο. Το νέο πλαίσιο αλλάζει ριζικά αυτή τη λογική. Η παραμονή χωρίς εργασία παύει να αποτελεί επιλογή και τα επιδόματα παύουν να λειτουργούν ως υποκατάστατο απασχόλησης. Από τη φάση της διαμονής στις δομές προβλέπεται καταγραφή δεξιοτήτων και στοχευμένη προετοιμασία για εργασία σε τομείς με πραγματικές ανάγκες. Το πιλοτικό πρόγραμμα στο Κουτσοχερό Θεσσαλίας, όπου 1.800 πρόσφυγες με αγροτικό υπόβαθρο προετοιμάζονται για εργασία, αποτυπώνει στην πράξη τη νέα φιλοσοφία που είναι άσυλο για όσους το δικαιούνται, αλλά με ενεργή συμμετοχή στην παραγωγική διαδικασία.

Η Ελλάδα στοχεύει στη βελτίωση του ανθρώπινου κεφαλαίου

Το τέταρτο σκέλος του νομοσχεδίου κοιτάζει πιο μακριά, επενδύοντας στο ανθρώπινο κεφάλαιο υψηλής προστιθέμενης αξίας. Με φοιτητικές βίζες που συνδέονται άμεσα με τη διάρκεια των σπουδών, δυνατότητα παραμονής για εργασία μετά την αποφοίτηση και τη θεσμοθέτηση ειδικών αδειών tech visa και talent visa, η Ελλάδα επιχειρεί να μπει δυναμικά στον διεθνή ανταγωνισμό για δεξιότητες και ταλέντο. Η στόχευση εδώ δεν είναι μαζική αλλά ποιοτική, με στόχο την ενίσχυση της οικονομίας της γνώσης και κλάδων που μπορούν να στηρίξουν τη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη της χώρας.

Συνολικά, το νέο νομοσχέδιο φιλοδοξεί να βάλει τάξη σε ένα πεδίο όπου για χρόνια κυριαρχούσε η αποσπασματικότητα. Αν πετύχει, η νόμιμη μετανάστευση μπορεί να πάψει να αντιμετωπίζεται ως προσωρινή λύση ανάγκης και να εξελιχθεί σε στρατηγικό εργαλείο για την οικονομία και την κοινωνία, με κανόνες, έλεγχο και καθαρό όφελος για τη χώρα.

Πηγή