Πόσοι θα άφηναν τον σύντροφό τους για κάποιον άλλο; Με «καβάτζα» ο 1 στους 6

Αγάπη, δέσμευση και… σχέδιο Β! Τι δείχνει νέα έρευνα για τις σχέσεις σήμερα και γιατί το «τι θα γινόταν αν» απασχολεί όλο και περισσότερους.

Αν και κανένας δεν πρόκειται να το παραδεχτεί, ένα μεγάλο μέρος των ανθρώπων που βρίσκονται σε σχέση κρατά μια… πισινή, τουλάχιστον στη φαντασία του. Συγκεκριμένα, 1 στους 6 (το 16%) δεσμευμένους ομολογεί ότι υπάρχει κάποιος άλλος στη ζωή του, για τον οποίο θα άφηνε τον/την σύντροφό του αν εκείνος/εκείνη έδειχνε ερωτικό ενδιαφέρον.

Τι έδειξε η μελέτη

Η έρευνα έγινε από την Talker Research σε 1.279 Αμερικανούς που βρίσκονται σε σχέση και έφερε στο φως ορισμένες άβολες αλήθειες για τη σύγχρονη δέσμευση. Αυτοί που ήταν πιο πιθανό να έχουν ένα «εφεδρικό σχέδιο» ήταν οι άντρες: το 19% παραδέχεται ότι υπάρχει κάποιο άτομο για το οποίο θα άφηνε τη σύντροφό του, σε σύγκριση με μόλις το 12% των γυναικών.

Ακόμα πιο απογοητευτική, όμως, είναι και η εικόνα που έχουν οι σύντροφοι για το έτερον ήμισυ. Ένας στους 5 (το 20%) δε θεωρεί ότι το ταίρι του είναι η αδερφή ψυχή του. Οι γυναίκες είναι ελαφρώς πιο πιθανό από τους άνδρες να αισθάνονται έτσι, με το 14% των γυναικών να εκφράζει αμφιβολίες, έναντι 11% των ανδρών. Η έρευνα δεν αποδεικνύει ότι πρόκειται για τα ίδια άτομα που έχουν «εφεδρικές επιλογές», όμως ο συνδυασμός αυτών των στοιχείων γεννά ένα προφανές ερώτημα: γιατί να μένει κανείς σε μια σχέση, αν δεν υπάρχει βαθιά σύνδεση;

Υπάρχει, όμως, και μια εξαίρεση σε αυτό τον κανόνα: οι millennials είναι η γενιά που πιστεύει περισσότερο στην έννοια της αδελφής ψυχής και που νιώθει ότι ο/η τωρινός/ή τους σύντροφος είναι «ο/η ένας/μία και μοναδικός/η».

Εξηγείται αυτό το φαινόμενο;

«Δεν είναι ασυνήθιστο να σκεφτόμαστε ότι θα μπορούσαμε να αφήσουμε τον/την σύντροφό μας για κάποιον νέο, συναρπαστικό, μυστηριώδη άλλον, όμως σημασία έχει το πώς αντιδρούμε σε αυτά τα συναισθήματα», δήλωσε ο κλινικός ψυχολόγος, Adam Horvath, επιχειρώντας να εξηγήσει γιατί αυτά τα συναισθήματα μπορεί να είναι πιο καθολικά απ’ όσο παραδέχονται οι άνθρωποι. «Αν πιάνετε συχνά τον εαυτό σας να να σκέφτεται το “αν”, αυτό είναι ένα σημάδι να εξετάσετε γιατί χαλαρώνει η προσήλωσή σας» συμπληρώνει.

Ο Horvath τονίζει ότι η έλξη προς άλλους ανθρώπους δεν καθιστά αυτόματα κάποιον κακό σύντροφο. «Είμαστε άνθρωποι. Η έλξη δεν απενεργοποιείται τη στιγμή που λέμε “σε επιλέγω”. Αυτό που έχει σημασία είναι τι κάνουμε με τα συναισθήματά μας και αν είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας σχετικά με το γιατί υπάρχουν», εξήγησε. «Το να ονειροπολείς για κάποιον άλλον δεν είναι σπάνιο ούτε παθολογικό και δεν σημαίνει αυτόματα ότι είσαι κακός σύντροφος, πόσο μάλλον ότι η σχέση είναι καταδικασμένη» σημειώνει.

Ο ψυχολόγος επισήμανε ότι το να βρίσκουμε ερωτικό ενδιαφέρον σε άλλους είναι στο… DNA μας. «Η ανάπτυξη συναισθημάτων για κάποιον είναι απολύτως φυσιολογική, καθώς ο εγκέφαλός μας είναι φτιαγμένος ώστε να αντιλαμβάνεται το ερωτικό ενδιαφέρον. Είναι βιολογία, όχι προδοσία», είπε.

Το πρόβλημα ξεκινά όταν οι άνθρωποι αρχίζουν να συγκρίνουν τον πραγματικό τους σύντροφο με μια εξιδανικευμένη, φανταστική εκδοχή κάποιου άλλου. «Τα πράγματα γίνονται περίπλοκα όταν πιστεύουμε ότι αυτά τα συναισθήματα έχουν βαθύτερο νόημα και, στην πραγματικότητα, αποτελούν την έξοδό μας», εξηγεί ο Horvath. «Όταν συγκρίνουμε τον πραγματικό μας σύντροφο με μια φαντασίωση κάποιου άλλου, αποσυνδεόμαστε επειδή “υπάρχει κάτι καλύτερο”. Αυτό έχει λιγότερο να κάνει με το “κόλλημα” και περισσότερο με κάτι που λείπει και το οποίο εκπροσωπεί το “άλλο” πρόσωπο: παιχνιδιάρικη διάθεση, ρομαντισμό, ενθουσιασμό. Ή μερικές φορές απλώς κάτι καινούργιο».

Συμπέρασμα

Τελικά, το αν το «τι θα γινόταν αν» είναι απλώς μια ανθρώπινη σκέψη ή ένα καμπανάκι για τη σχέση εξαρτάται από το πώς το διαχειρίζεται ο καθένας. Η έλξη προς τους άλλους μπορεί να είναι φυσιολογική, όμως η συνειδητή επιλογή να μείνουμε, και να επενδύσουμε, σε έναν άνθρωπο είναι αυτή που καθορίζει τη δέσμευση. Γιατί, όπως δείχνουν και τα στοιχεία, η αγάπη σήμερα μοιάζει λιγότερο με παραμύθι και περισσότερο με μια απόφαση που χρειάζεται ειλικρίνεια, όρια και ουσιαστική σύνδεση.

Πηγή