Θεούλης! Μακροχώρι, ώρα 7:15 π.μ. ο... «τελευταίος επιζών»

Μετά από μια νύχτα γεμάτη σουβλάκια, κλαρίνα και μπόλικο αλκοόλ που έρρεε σαν το ποτάμι του Αλιάκμονα, το Μακροχώρι ξύπνησε σε εικόνες… πολεμικού τοπίου. Πλαστικά ποτήρια στο οδόστρωμα, χορευτικά ίχνη στα πεζοδρόμια και τα ηχεία να αχνίζουν ακόμα από τον ρυθμό της «Ζαχαρούλας».

Όμως, μέσα σε όλο αυτό το σκηνικό, ένας άνδρας αρνήθηκε να παραδοθεί στην κανονικότητα. Εφοδιασμένος με μια καφέ καρέκλα έκατσε στην άκρη του δρόμου, αγέρωχος σαν ήρωας αρχαίας τραγωδίας. Άγνωστο αν τον πήρε ο ύπνος ή απλά έκανε ένα διάλειμμα για να συνέλθει από τη μαραθώνια βραδιά, αλλά το θέαμα ήταν αντάξιο ταινίας: «Ο τελευταίος επιζών, μόνος του, απέναντι στην αυγή».

Κάποιοι περαστικοί υποστήριξαν ότι τον είδαν να κλείνει τα μάτια με ύφος φιλοσοφικό, σαν να συλλογιζόταν «Πού τελειώνει το πανηγύρι και πού ξεκινά η ζωή;». Άλλοι πάλι ορκίζονται ότι απλώς περίμενε πότε θα ξαναρχίσει η ορχήστρα.

Όπως και να ‘χει, ένα είναι το σίγουρο: Ο άγνωστος πρωταγωνιστής της νύχτας έδειξε υποδειγματική υπευθυνότητα. Δεν κράτησε τιμόνι, δεν μπήκε σε κανένα αυτοκίνητο, αρκέστηκε να τιθασεύσει την καρέκλα του και να αφήσει το σώμα του να ξεκουραστεί. Έτσι, γράφτηκε μια ακόμα χρυσή σελίδα στην ιστορία των Βεροιώτικων πανηγυριών, με ήρωα τον άνθρωπο που είπε: «Δεν πάω πουθενά - πουθενά, εδώ θα μείνω».

Λέγεται μάλιστα πως, στο σημερινό πανηγύρι, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να του αφιερωθεί ένα ακόμα ειδικό τραγούδι με τίτλο: «Θα κάνω στάση στη διπλή γραμμή του δρόμου, πόσο κοστίζει μια παράβαση του νόμου;»