Οδοιπορικό στον χιονισμένο ποταμό της Βέροιας

Ομορφιά που σε μαγεύει!

Να και κάποιες δύσκολες φωτογραφίες απο τον χρηστικό πλούτο της πόλης μας. Δύσκολες για πολλούς λόγους. Για να πας σε κάποια σημεία του ποταμού ακόμη και καλοκαίρι, ειναι ριψοκίνδυνο. Παντού νερά, βράχια, γλύστρες. Σήμερα, όλα ήταν καλυμμένα με μπόλικο χιόνι ή πάγο. Και το χιόνι να καθάριζες, απο κάτω ειχε πάγο. σε κάποια σημεία η κλήση κοντά στις εβδομήντα μοίρες. Ωστόσο, πήγαμε αρκετά βαθιά στην κοίτη. Βέβαια, μεχρις ενός σημείου. Αν γινόταν κάτι, αυτοί που θα έρχονταν να μας βγάλουν θα εμεναν κι αυτοί μέσα. Ο πάγος παχύς, διάφανος παντού και κάτασπρο χιόνι. Κι εκει που λές οτι εδω δεν πατάει κανείς, βλέπεις πατημασιές να σέρνονται απο διάφορα αγρίμια. Σε απίθανα σημεία. Το νερό βέβαια, ασταμάτητα ομιλητικό. Η γνώριμη βουή να σε καλημερίζει και να σε χαλαρώνει. "Ελα για παρέα. Δεν θα πάθεις κακό. Να πούμε κανα νέο". Και τα είπαμε. Και χωρις να βλέπεις εσυ κανέναν, να εισαι βεβαιος οτι κάποια ζευγάρια μάτια απο αγρίμια, σε βλέπουν απο κάποια γωνιά. Εννοείται οτι αφήσαμε το κατι τις μας, για εύκολο βραδινό φαγητό τους. Για το ευχαριστώ ή το συγγνώμη, που επέτρεψαν ακόμη μια φορα την παρουσία μας, χωρίς κόστος "διοδίων".

Φ.