Τσιαμήτρος: «Διπλή ανάσταση δύσκολα, διπλός επιτάφιος σίγουρα»

Μου ήρθαν σήμερα στο μυαλό με αφορμή τις εξελίξεις οι δηλώσεις του κ. Καμμένου ότι το Πάσχα θα έχουμε διπλή ανάσταση, δηλαδή και ανάσταση της οικονομίας. Για διπλή ανάσταση δεν ξέρω, αλλά για διπλό επιτάφιο, πάμε σίγουρα. Οι περισσότεροι πιστεύαμε ότι τα είδαμε όλα με την πολιτική μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ και το ότι έφερε στην Ελλάδα το τρίτο... και πιο σκληρό μνημόνιο, χωρίς βέβαια να έχει άλλη επιλογή, για πολλούς σήμαινε η στιγμή που σφύριξε η λήξη. Κι όμως. Αυτή η χώρα έχει πάντα κάτι ακόμη, κάτι ακόμη που σε προλαβαίνει, και που ίσως δρομολογεί πολιτικές εξελίξεις τη δεδομένη στιγμή. Το λεγόμενο 4ο μνημόνιο ύψους 3,6 δις περίπου είναι προληπτικό, αφορά δηλαδή μέτρα για το 2018, αν δεν πιαστούν οι στόχοι. Και εδώ αρχίζει το σόου. Θέλω να δω τον τρόπο που αυτή η κυβέρνηση της αριστεράς θα στηρίξει μετά από ένα κανονικό και ένα προληπτικό μνημόνιο, μετά το τρίτο το τέταρτο μνημόνιο. Ένα μνημόνιο που σίγουρα θα περιλαμβάνει τα γνωστά οριζόντια μέτρα περικοπών. Και μάλιστα θα πρέπει να τα ψηφήσουν άμεσα. Προσωπικά αντί για διπλή ανάσταση της οικονομίας το Πάσχα, προβλέπω διπλό επιτάφιο, ένα πολιτικό επιτάφιο του ΣΥΡΙΖΑ, και έναν βιολογικό επιτάφιο της Ελλάδας. Διότι η αλήθεια είναι πως ο ΣΥΡΙΖΑ θα δυσκολευτεί πολύ με αυτό το έξτρα μνημονιάκι για έναν πολύ απλό λόγο. Για αυτό το μνημόνιο που όλοι γνωρίζαμε, το τρίτο, είχαν το αποκούμπι, πώς ξέρετε κάτι…, αυτά ήταν γνωστά στις εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου, ο κόσμος γνώριζε τη συμφωνία και μας ψήφισε να την εφαρμόσουμε. Όμως αγαπητοί μου, για αυτήν την επιπλέον συμφωνία δε γνώριζε κανένας, και το κοινωνικό στήριγμα στην κυβέρνηση θα γίνει σαν τις παλιές πατερίτσες που σπάνε μόνες τους. Προσωπικά θεωρώ πως αυτό το πακέτο θα είναι η αρχή του πολιτικού θανάτου του ίδιου του Τσίπρα αλλά και όλο του οικοδομήματος αυτού του συνονθυλεύματος που ονομάζουν αριστερά. Κάθε έρισμα θα χαθεί και αυτή η κυβέρνηση θα δείξει παντελώς ανίκανη, γιατί αφενός κάνει ότι έκαναν και οι άλλοι, αφετέρου όμως είναι πολύ πιο αναποτελεσματική από τους προηγούμενους στην καθημερινότητα και στα προβλήματα. Ωστόσο ίσως να είναι και η αρχή του τέλους για την Ελλάδα με τη μορφή που την ξέραμε. Μια μακρά περίοδος πολιτικής αστάθειας που πιθανόν θα ακολουθήσει, θα καταστρέψει κάθε δημοσιονομική προσπάθεια, θα κουράσει και τον τελευταίο εκτός και εντός συνόρων, θα φέρει ακόμα πιο παλαβά εκλογικά αποτελέσματα, θα οδηγήσει σε μεγάλες κοινωνικές εντάσεις και ποιος ξέρει, ακόμα και το νόμισμα είναι αμφίβολο αν δε βρεθεί κάποιος να αναλάβει το πακέτο, και δυστυχώς, δε φαίνεται κανείς διατεθειμένος.

Τσιαμήτρος Γιάννης, τελειόφοιτος Οικονομικού ΑΠΘ