Ένοχες απολαύσεις από το «Μήλον της Βέροιας»

Μικρές απολαύσεις της ζωής όπως ένας ωραίος καφές σε μια παραλία, ένα ωραίο δείπνο με ωραία παρέα ή ένα ακριβό άρωμα που για να το αγοράσεις στερείσαι κάτι άλλο είναι το αλατοπίπερο στη ζωή μας. Οι μικρές απολαύσεις οι οποίες μπορεί να είναι μια καταναλωτική πολυτέλεια ή μια γαστρονομική πανδαισία ή ακόμα και κάτι άυλο όπως ένα σαββατοκύριακο σε ένα ωραίο θέρετρο παρέα με το σύντροφο μας κοστίζουν και συνήθως ακριβά. Ο παράδεισος γενικά κοστίζει, από ένα μπεργκερ τη Μ. Βδομάδα που δεν θα το φας γιατί αλλιώς θα καίγεσαι στα καζάνια της κολάσεως μέχρι το παραδεισένιο τοπίο στις Μπαχάμες ή στα Μπαρμπεΐντος. Κι ενώ έχουν χυθεί τόνοι μελανιού σε lifestyle έντυπα για τις μικρές επίγειες παραδεισένιες απολαύσεις ποτέ κανείς δεν μιλάει για τις ένοχες απολαύσεις.
Πνιχτό χαμόγελο, κατεβασμένο βλέμμα και «Όχι, εγώ πότε δεν …» συνθέτουν την τέλεια ένοχη απόλαυση. Το καλό με τις μικρές καθημερινές ένοχες απολαύσεις είναι ότι ενώ είναι άκακες όλοι για κάποιο τρόπο ντρεπόμαστε να τις παραδεχτούμε ακόμα και στον ίδιο μας τον εαυτό. Προσφέρονται δωρεάν και μπορεί να είναι από ένα τραγούδι, μια εκπομπή, μια σειρά, μια συνήθεια η οποία μας προκαλεί ηδονή και χαρά κι όμως παρόλα αυτά ντρεπόμαστε να τη παραδεχτούμε λες και φάγαμε κρέας τη Μ. Παρασκευή. Και ναι φίλοι μου, έχω φάει «κρέας» τη Μ. Παρασκευή! Και ξέρετε τι; Ήταν καλύτερη η γεύση του από τις υπόλοιπες μέρες γιατί όπως έχει ειπωθεί λατρεμένο το απαγορευμένο. 5 ένοχες απολαύσεις λοιπόν αφιερωμένες σε σένα καταπιεσμένη ψυχούλα που με διαβάζεις και ντρέπεσαι να τις παραδεχθείς στους φίλους σου.

1. Βλέπεις τα μεσημέρια σειρές του Ρώμα!! Μη μου κάνεις τον άγιο και μη δικαιολογείσαι του τύπου «Δεν έχει τίποτα η τηλεόραση εκείνη την ώρα», «Βλέπω λίγο Κατακουζηνό πριν με πάρει ο ύπνος» κλπ. Παραδέξου ότι απλά σου αρέσει να βλέπεις τον Κατακουζινό να σιχτιρίζει, την Μανταρινάκη να μυξοκλαίει που δεν παντρεύεται, την Πέγκυ Καρρά να ερμηνεύει «Σκύλες της λύσσας» και τον Φατσέα να δολοφονεί την ελληνική. Αν ήταν στο χέρι σου θα έπαιρνες τηλέφωνο στον ΑΝΤ1 να βάλουν και τους «Μεν και Δεν» στο καπάκι μετά το «Καφέ της χαράς» αλλά ντρέπεσαι να κάνεις και αυτό για να μην σε παρεξηγήσουν. Guess what , έβλεπα «Μεν και Δεν» 5 τα ξημερώματα όταν το έβαζε και όταν βάλαν για άλλη μια φορά το «Καφέ της χαράς» με υπότιτλους έστειλα mail παράπονων στον ANT1. Άρα δεν χρειάζεται να ντρέπεσαι πλέον KEEP CALM AND WATCH ΡΩΜΑ !
2. Σου αρέσει το Ρετιρέ! Ομολογουμένως είναι η πιο cult σειρά όλων των εποχών. Δεν υπάρχει θέμα αμφιβολίας ότι εάν μπορούσες να δώσεις μια μπουνιά σε ήρωα σειράς τότε θα ήταν σε όλο το καστ του Ρετιρέ από την ξινή Αμαλία και την νευρασθενική Κοσμος-λέγεται-παρακαλώ-Χαρούλα-Πεπονάκη μέχρι την αδιάφορη σε σημείο εκνευριστικό Ελένη! Κι όμως αγαπάς την cult πλευρά που σου βγάζει το Ρετιρέ με τις ατάκες 10db παραπάνω απ’ όσο αντέχει το αφτί σου και τη καθημερινότητα των ηρώων στα 90s. Δικαιολογημένα όμως όλα αυτά αγαπητέ. Σκέψου ότι ήταν δευτερη δεκαετία ΠΑΣΟΚ τα 90s πώς να μην υστεριάζει η Πεπονάκη; ; ΠΩΣ ΝΑ ΜΗ Υ ΣΤΕ ΡΙ Α ΖΕΙ ; ; ; (τουρουτουρουτουρουτουρουυυυυυυ)
3. Η Άννα Βίσση. Δεν ακούς Βίσση συνήθως αυτοί που ακούνε Βίσση το δηλώνουν με όλους τους πιθανούς τρόπους μπλουζάκι, τατουαζ, τσιριδα «Άννα ζούμε για να σ’ακούμε», «Αι μωρή κουλή» κ.ο.κ. Η αλήθεια είναι ότι η Αννούλα μεγάλωσε βασικά παραμεγάλωσε έγινε και γιαγιά και μυαλό δεν έβαλε. Τα τραγούδια της πιο χάλια κάθε χρόνο, οι πλαστικές της το ίδιο. Το μονό κοινό που της έμεινε είναι σίγουρα το γκει κοινό μιας και την έχουν βαφτίσει «απολυτη». ΟΚ, παιδιά και γω μαζί σας. Ναι φωνάρα κλπ αλλά ρε σεις μη τη λέτε Αννούλα. Καταρχήν παραπέμπει στο γνωστό ανέκδοτο και κρίμα δηλαδή και δεύτερον τα ‘παμε και πριν: Η ΑΝΝΑ ΒΙΣΣΗ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΓΙΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ! Ένοχη απόλαυση γιατί είναι φιγούρα που λατρεύεις να μισείς μιας και ενώ ποσταρεις τα τραγούδια της στο fb όταν σε ρωτάνε για τη Βίσση απαντάς «Αντε μωρέ με τη γιαγιά».
4. Το Facebook. Σε βλέπω που χαμογελάς και ετοίμασες ήδη δικαιολογία «Εγώ μπαίνω στο fb για επαγγελματικούς λόγους» ή «Κάθομαι καμιά ώρα και βγαίνω» ή «Το βαριέμαι και σκέφτομαι να το σβήσω» . ΜΟΥΦΕΣ! Ούτε για επαγγελματικούς λόγους μπαίνεις, σίγουρα το δελτίο ειδήσεων για τα ζομπι που βγήκαν από το σπίτι τους δεν αναφέρονταν σε εσένα που είσαι 24ωρες online στο fb και φυσικά δεν πρόκειται να το σβήσεις μιας και την τελευταία φορά που από τη βιασύνη σου πάτησες λάθος κωδικό και δεν σε έβαζε είχες ήδη με κλήση άμεσης ανάγκης το Κούγια για να τους μηνύσει που δεν μπορείς να μπεις online. Δεν θα σχολιάσω καν την ανάγκη για τσεκ ιν ακόμα και στη τουαλέτα γιατί μπορεί να λογοκριθώ (πάλι).
5. Βουτάς το κουλουράκι μέσα στον καφέ και τον πίνεις με το γνωστό ήχο. Αγαπητέ μου Βεροιώτη πριν γίνεις και συ ένα θύμα του espresso έπινες τον ελληνικό σου διπλό περιποιημένο με το «ΣΛΟΥΥΥΥΥΥΥΡΠ» να ακούγεται μέχρι τη Νάουσα. Τώρα όμως που ο ελληνικός έγινε καπουτσίνο το κουλουράκι το βλέπεις συνοδευτικό και το τρως με μισή καρδιά αφού είναι decadence να το βουτήξεις μέσα. Αντικειμενικά δεν πιστεύεις ότι το κουλουράκι εφευρέθηκε για να βουτιέται μέσα στον καφέ; Το πρωί κάνεις τη γουρουνιά σου όμως και τρως μισό κιλό κουλουράκια με τον ελληνικό (γιατί ο πρωινός σπιτικός καφές δεν αλλάζει). Απελευθερώσου κι εσύ όπως έκανα κι εγώ και βούτα το κουλουράκι στον καφέ σου ! Ας γίνει το νέο τρεντ της πόλης! 5 απολαύσεις γεμάτες ενοχή και ντροπή! Εσείς ποια ένοχη απόλαυση έχετε;