Το καφενείο πέθανε, οι κομματάρχες απεβίωσαν και τα βουλευτικά γραφεία πλέον μοιάζουν ανήμπορα να βοηθήσουν σε επιρροή ψηφοφόρων. Επίσης αυτά που θυμόμαστε με υποψήφιους που παίρνουν στη σειρά τα καφενεία στα χωριά και συνομιλούν με τους ντόπιους προσπαθώντας να κερδίσουν συμπάθεια και ψήφους, μάλλον πρέπει να τα ξεχάσουμε οριστικά. Ακόμη κι αν κάποιοι συνεχίζουν να ακολουθούν τις παραδοσιακές πρακτικές, σιγά – σιγά πέφτουν στην αγκαλιά του Facebook και των άλλων μέσων των social media.
Ακόμα και πρωτοκλασάτοι πολιτικοί, ευρέως γνωστοί στην τοπική κοινωνία της Βέροιας μπήκαν στην διαδικασία να συμμετάσχουν στο διαδίκτυο και να προσπαθήσουν να έχουν απευθείας πρόσβαση σε χιλιάδες άτομα γρήγορα και φτηνά.
Ακόμα και πρωτοκλασάτοι πολιτικοί, ευρέως γνωστοί στην τοπική κοινωνία της Βέροιας μπήκαν στην διαδικασία να συμμετάσχουν στο διαδίκτυο και να προσπαθήσουν να έχουν απευθείας πρόσβαση σε χιλιάδες άτομα γρήγορα και φτηνά.
Μπορεί οι κομματικοί μηχανισμοί να προσπαθούν να βάλουν στο φουλ τις μηχανές τους για την ενίσχυση των συνδυασμών, όμως οι εκατοντάδες υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι της Βέροιας, κατανοούν πολύ καλά πως για να καταφέρουν να ανεβάσουν τα εκλογικά τους ποσοστά θα πρέπει πρώτα απ' όλα να κερδίσουν το στοίχημα της αμεσότητας.
Τώρα, λοιπόν, αντί να κερνάνε καφέδες και ούζα στα καφενεία ή να μοιράζουν καρτούλες στους δρόμους και στις γειτονιές, οι υποψήφιοι φτιάχνουν τα δικά τους δίκτυα φίλων - οπαδών μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και μοιράζονται μαζί μαζί τους ιδέες και απόψεις.
Ο ψηφοφόρος, από την άλλη πλευρά, μπορεί να χάνει την ευκαιρία της άμεσης επαφής με τους υποψηφίους αλλά από την άλλη πλευρά έχει την άνεση να τους κρίνει πιο σφαιρικά από τα social media. Σίγουρα η προσωπική επαφή έχει το χάρισμα της ψυχολογίας και της απευθείας ακτινογράφισης, όμως οι πολλές εκατοντάδες υποψήφιοι που καλείται ένας πολίτης να γνωρίσει (περίπου 1000 μόνο στη Βέροια) αποβαίνει απαγορευτικό πλέον για την προσωπική επαφή και γνωριμία...




