ΓΡΑΦΕΙ Ο ΖΗΣΗΣ Χ. ΠΑΤΣΙΚΑΣ
Εντός ευρω-γερμανικού πλαισίου, εισέρχονται σιγά – σιγά και οι αποκαλούμενες «αντιμνημονιακές δυνάμεις». Οι πρόσφατες δηλώσεις του Σταθάκη από τον ΣΥΡΙΖΑ, ότι δεν εάν το κόμμα έρθει στην κυβέρνηση δεν πρόκειται να μειώσει τους φορολογικούς συντελεστές, μας προσγειώνει όλους στην πραγματικότητα. Γιατί, μην γελιόμαστε, ποια είναι η κρυφή ελπίδα του μικρομεσαίου Έλληνα; Να βρεθεί ένας
χριστιανός (άντε ας είναι κι άθεος...) να πει «ως εδώ και μη παρέκει», να διαγράψει (άντε ας είναι και μονομερώς) το χρέος, να σβήσει τα δάνεια και να πει «πάμε τώρα φτου κι απ΄ την αρχή». «Το νόμισμα δεν είναι ταμπού, τι με νοιάζει αν είναι ευρώ ή δραχμή αν η τσέπη είναι άδεια;» σκέφτεται ο φτωχός...
Φτου κι απ την αρχή, χωρίς να χρωστάμε δάνεια, αλλά διατηρώντας όλα όσα αποκτήσαμε με δανεικά. Αυτό ελπίζουμε, κατά βάθος, όλοι μας!
Βέβαια, οι περισσότεροι ξυπνάμε και αλλάζουμε πλευρό, υπάρχουν όμως αρκετοί ακόμη που περιμένουν τη... δευτέρα παρουσία! Μάλιστα κάποιοι συρρέουν και στις εκδηλώσεις του Σώρρα, που έχει έτοιμο και το... πακέτο. (Τι να πρωτοπείς για αυτήν την περίπτωση, ακούς και ανθρώπους που εκτιμάς να προβληματίζονται μήπως αυτός ο τυπάκος έχει 600δις. «Διαχειριστής κεφαλαίων» σου λένε. «Ρε πού δουλεύει;» ρωτάω εγώ!)
Δυστυχώς, αυτή είναι η πνευματική κατάντια της εποχής μας. Και δεν φταίει μόνο η κρίση, φταίει και η απότομη ευημερία που ζήσαμε. Απ’ τα χαμηλά, στα ψηλά και ξάφνου πάλι στα χαμηλά. Δεν θέλει και πολύ το μυαλό για να τα χάσει...
Επί της ουσίας. Πολύ φοβάμαι ότι η πορεία μας είναι προδιαγεγραμμένη κι από πριν... συμφωνημένη! Όλοι οι υψηλά πολιτικά και οικονομικά ιστάμενοι γνώριζαν και γνωρίζουν. Αυτό το «παιγνίδι» εμάς τους μικρομεσαίους, μας ξεπερνά. Και γίνονται πολλά γύρω μας. Τουρκία, Βοσνία, Ουκρανία, Βόρεια Αφρική, η λίστα συνεχώς μεγαλώνει.
Τη συνέχεια του «έργου» μέλλει να την ζήσουμε!
Εντός ευρω-γερμανικού πλαισίου, εισέρχονται σιγά – σιγά και οι αποκαλούμενες «αντιμνημονιακές δυνάμεις». Οι πρόσφατες δηλώσεις του Σταθάκη από τον ΣΥΡΙΖΑ, ότι δεν εάν το κόμμα έρθει στην κυβέρνηση δεν πρόκειται να μειώσει τους φορολογικούς συντελεστές, μας προσγειώνει όλους στην πραγματικότητα. Γιατί, μην γελιόμαστε, ποια είναι η κρυφή ελπίδα του μικρομεσαίου Έλληνα; Να βρεθεί ένας
χριστιανός (άντε ας είναι κι άθεος...) να πει «ως εδώ και μη παρέκει», να διαγράψει (άντε ας είναι και μονομερώς) το χρέος, να σβήσει τα δάνεια και να πει «πάμε τώρα φτου κι απ΄ την αρχή». «Το νόμισμα δεν είναι ταμπού, τι με νοιάζει αν είναι ευρώ ή δραχμή αν η τσέπη είναι άδεια;» σκέφτεται ο φτωχός...
Φτου κι απ την αρχή, χωρίς να χρωστάμε δάνεια, αλλά διατηρώντας όλα όσα αποκτήσαμε με δανεικά. Αυτό ελπίζουμε, κατά βάθος, όλοι μας!
Βέβαια, οι περισσότεροι ξυπνάμε και αλλάζουμε πλευρό, υπάρχουν όμως αρκετοί ακόμη που περιμένουν τη... δευτέρα παρουσία! Μάλιστα κάποιοι συρρέουν και στις εκδηλώσεις του Σώρρα, που έχει έτοιμο και το... πακέτο. (Τι να πρωτοπείς για αυτήν την περίπτωση, ακούς και ανθρώπους που εκτιμάς να προβληματίζονται μήπως αυτός ο τυπάκος έχει 600δις. «Διαχειριστής κεφαλαίων» σου λένε. «Ρε πού δουλεύει;» ρωτάω εγώ!)
Δυστυχώς, αυτή είναι η πνευματική κατάντια της εποχής μας. Και δεν φταίει μόνο η κρίση, φταίει και η απότομη ευημερία που ζήσαμε. Απ’ τα χαμηλά, στα ψηλά και ξάφνου πάλι στα χαμηλά. Δεν θέλει και πολύ το μυαλό για να τα χάσει...
Επί της ουσίας. Πολύ φοβάμαι ότι η πορεία μας είναι προδιαγεγραμμένη κι από πριν... συμφωνημένη! Όλοι οι υψηλά πολιτικά και οικονομικά ιστάμενοι γνώριζαν και γνωρίζουν. Αυτό το «παιγνίδι» εμάς τους μικρομεσαίους, μας ξεπερνά. Και γίνονται πολλά γύρω μας. Τουρκία, Βοσνία, Ουκρανία, Βόρεια Αφρική, η λίστα συνεχώς μεγαλώνει.
Τη συνέχεια του «έργου» μέλλει να την ζήσουμε!




