ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Ανασφάλιστοι οι... «ασφαλισμένοι» του ΟΑΕΕ στην Βέροια

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΖΗΣΗΣ Χ. ΠΑΤΣΙΚΑΣ
Χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και με τις οφειλές προς τον Οργανισμό Ασφάλισης Ελευθέρων Επαγγελματιών να τους πνίγουν σαν θηλιά στο λαιμό, χιλιάδες επαγγελματίες σε όλη τη χώρα και εκατοντάδες στο νομό Ημαθίας δεν δικαιούνται την απαραίτητη για αυτούς και τις οικογένειές τους ιατροφαρμακευτική κάλυψη, αποτέλεσμα της οικονομικής αδυναμίας τους από την αρχή της κρίσης. Οι ελεύθεροι επαγγελματίες δηλώνουν "ασφαλισμένοι", αλλά στην ουσία ανασφάλιστοι και απαιτούν την επιστροφή των εισφορών που αδίκως, όπως λένε, κατέβαλαν, την αφαίρεση των εισφορών για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη...
που δεν τους παρείχε ο ΟΑΕΕ, τη μείωση των επιτοκίων καθώς και αποζημίωση για κάθε επιβάρυνση της υγείας τους που προκλήθηκε με υπαιτιότητα του ΟΑΕΕ.

Το κίνημα των «Ασφαλισμένων του ΟΑΕΕ» δημιουργήθηκε μέσω του διαδικτύου τον περασμένο Απρίλιο και στην Ημαθία η κινητοποίηση των μελών του ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 2013. Αυτή τη στιγμή αριθμεί πανελλαδικά 7.500 μέλη και στην Ημαθία 300 άτομα. Ωστόσο ο συνολικός αριθμός των οφειλετών προς τον Οργανισμό φτάνει συνολικά τις 400.000, ενώ στο νομό υπολογίζεται πως το 70% των ελευθέρων επαγγελματιών δεν έχουν καταβάλει τις εισφορές τους προς το ταμείο τα τελευταία 3 χρόνια.

«Τρία χρόνια στη δίνη της οικονομική κρίσης και όλες οι επιχειρήσεις έχουν καταρρεύσει στο 80% του εισοδήματός τους. έχω συναδέλφους που προτιμούν να πληρώνουν τους υπαλλήλους τους από το να καταβάλουν τις εισφορές τους προς τον ΟΑΕΕ, αφού η τσέπη τους δεν αντέχει και τα δύο. Είμαστε ασφαλισμένοι αλλά ουσιαστικά δεν έχουμε ασφάλεια αφού δεν μας παρέχεται καμία υπηρεσία υγείας, πέρα από την ιδιωτική. Μπορούμε όμως να το αντέξουμε αυτό; Και για ποιο λόγο ο Οργανισμός μας ζητά να καταβάλουμε τις οφειλές για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη η οποία δεν μας παρέχεται;» λέει η συντονίστρια του Συλλόγου Ανασφάλιστων του ΟΑΕΕ νομού Ημαθίας, Έλσα Παπαδοπούλου.

Υπενθυμίζεται ότι σχεδόν τα 2/3 των ασφαλισμένων του ΟΑΕΕ χρωστούν στο Ταμείο από οικονομική αδυναμία, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να σφραγίσουν τα βιβλιάρια ασθενείας ενώ οι κατά καιρούς ρυθμίσεις απλώς αναδεικνύουν την οξύτητα του προβλήματος, την παντελή αδυναμία των μικροεπαγγελματιών και εμπόρων να αντεπεξέλθουν.