Αρχιερατικό Συλλείτουργο και Δοξολογία για τα Ελευθέρια της Νάουσας

Το Σάββατο 17 Οκτωβρίου το πρωί τελέστηκε αρχιερατικό συλλείτουργο και εν συνεχεία Δοξολογία στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος της ηρωϊκής πόλεως της Ναούσης, με την ευκαιρία της 114ης επετείου της απελευθερώσεως της πόλεως από τον Οθωμανικό ζυγό.

Προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, ο οποίος κήρυξε και τον θεό λόγο, συλλειτουργούντος του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Δομενίκου κ. Αθηναγόρου, ο οποίος χοροστάτησε στον Όρθρο. Παρέστησαν ο εκπρόσωπος της Κυβέρνησης Υφυπουργός Ανάπτυξης κ. Λάζαρος Τσαβδαρίδης, οι τοπικές πολιτικές και στρατιωτικές Αρχές και πλήθος πιστών.

Της εκκλησιαστικής τάξεως επιμελήθηκε ο Αρχιερατικός Επίτροπος Ναούσης Αρχιμ. Ιωακείμ Δεσπότης.

Κατά την άφιξή του στον Ιερό Ναό ο Σεβασμιώτατος κόμισε απότμημα ιερών λειψάνων του Αγίου Λαζάρου το οποίο δώρησε στον μητροπολιτικό ιερό Ναό Ματεμορφώσεως του Σωτήρος Ναούσης, προκειμένου να συνεορτάζει κατά την ημέρα των Ελευθερίων της Νάουσας.

Δείτε φωτογραφίες και την ομιλία του Σεβασμιωτάτου:

Ομιλία Σεβασμιωτάτου

Ἡμέρα χαρᾶς καί ἀγαλλιάσεως ἡ σημερινή ἡμέρα γιά τήν ἡρωική πόλη τῆς Ναούσης. Ἡμέρα χαρᾶς καί εὐφροσύνης γιά τούς προγόνους μας, οἱ ὁποῖοι ἐνενήντα χρόνια μετά τό Ὁλοκαύτωμα πού ἔζησαν ὡς συνέπεια τῆς ἐπαναστάσεώς τους γιά νά ἐλευθερωθοῦν ἀπό τόν βαρύ τουρκικό ζυγό, ἔβλεπαν τήν ἐλπίδα τους νά γίνεται ἐπιτέλους πραγματικότητα.

Τό τίμημα πού εἶχαν πληρώσει μέ τήν ὁλοκληρωτική καταστροφή τῆς πόλεως, ἀλλά καί μέ τή θυσία ὅσων ἔπεσαν ἀγωνιζόμενοι γιά τήν ἐλευθερία καί ὅσων μαρτύρησαν στό Κιόσκι, στήν Ἀράπιτσα καί στή Θεσσαλονίκη, προκειμένου νά μήν ἀρνηθοῦν τήν πίστη στόν Χριστό ἦταν βαρύτατο.

Εἶχαν ἀποδείξει ὅμως οἱ Ναουσαῖοι ὅτι δέν ὑπολόγιζαν τίποτε προκειμένου νά κερδίσουν τήν ἐλευθερία τους· δέν ὑπολόγιζαν τίποτε περισσότερο ἀπό τήν πατρίδα τους, γιά τήν ὁποία ἦταν ἕτοιμοι νά θυσιάσουν καί προνόμια καί περιουσία· δέν ὑπολόγιζαν τίποτε περισσότερο ἀπό τήν πίστη τους στόν Χριστό, γιά τήν ὁποία ἦταν ἕτοιμοι νά θυσιάσουν καί τή ζωή τους.

Ἡ ἡρωική Νάουσα εἶχε σπείρει μέ τόν ξεσηκωμό της τόν δικό της σπόρο τῆς ἐλευθερίας καί τόν εἶχε ποτίσει μέ τό ἀκριβό αἷμα τῶν παιδιῶν της. Συνέχιζε ὅμως καί νά τόν ποτίζει μέ τά δάκρυα καί τίς προσευχές τους γιά νά ἔρθει ἐπιτέλους καί γι᾽ αὐτούς ἡ ἡμέρα πού δέν θά ἔσκιαζε τά πάντα ἡ φοβέρα καί δέν θά τά πλάκωνε ἡ σκλαβιά.

Καί τό θαῦμα ἔγινε! Ὁ Θεός καί ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος ἄκουσαν τίς προσευχές τῶν Ναουσαίων, ἄκουσαν τίς δεήσεις καί τίς πρεσβεῖες τῶν ἁγίων της, τοῦ πολιούχου της ὁσίου Θεοφάνους καί ὅλων τῶν ἁγίων Νεομαρτύρων, ἄκουσαν τούς στεναγμούς τῶν ἀδίκως σφαγιασθέντων ἀγωνιστῶν καί τῆς χάρισαν τήν ἐλευθερία.

Αὐτή τήν ἐπέτειο τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς ἡρωικῆς μας πόλεως ἑορτάζουμε καί πανηγυρίζουμε καί ἐμεῖς σήμερα, μνημονεύοντας τήν ὑπέροχη θυσία τῶν πατέρων μας, ὅλων ὅσων ἀγωνίσθηκαν καί πολέμησαν γιά νά διώξουν τόν ἀλλόθρησκο κατακτητή, ἀλλά καί ὅλων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι μέ αὐταπάρνηση καί αὐτοθυσία ἀγωνίσθηκαν καί συνέβαλαν, γιά νά μήν ἀλλοιωθεῖ ἡ ἐθνική συνείδηση καί ἡ ἐθνική ταυτότητα, γιά νά μήν λησμονηθεῖ ἡ πίστη τῶν ἀνθρώπων στόν Θεό καί τήν ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, γιά νά μήν ξεχασθοῦν οἱ παραδόσεις καί ὁ πολιτισμός τῶν προγόνων μας.

Τιμοῦμε αὐτούς πού ἔπεσαν στά πεδία τῶν μαχῶν καί κέρδισαν κάθε σπιθαμή τοῦ ἐλεύθερου ἐδάφους πού πατοῦμε σήμερα προσφέροντας τό αἷμα καί τή ζωή τους. Καί τούς ἀξίζει κάθε τιμή καί κάθε εὐγνωμοσύνη. Τούς ἀξίζει νά ὑποκλινόμεθα ἐνώπιον τοῦ μεγαλείου τῆς ψυχῆς τους καί τῆς γενναιότητός τους. Τούς ἀξίζει νά μνημονεύουμε τά ὀνόματά τους, νά μνημονεύουμε τήν προσφορά τους στήν πατρίδα καί στό Ἔθνος μας καί νά προσευχόμεθα γιά τήν ἀνάπαυση τῶν ψυχῶν τους, γιατί χωρίς αὐτούς ἐμεῖς δέν θά ὑπήρχαμε σήμερα. Καί αὐτό δέν πρέπει νά τό ξεχνοῦμε ποτέ.

Δέν πρέπει ὅμως νά ξεχνοῦμε καί τήν προσφορά ὅλων ἐκείνων πού κράτησαν τό Γένος μας ὄρθιο στόν κυκεῶνα τῆς σκλαβιᾶς. Ὅλους ἐκείνους, ἀπό τούς πιό ταπεινούς μέχρι τούς πιό ἐπιφανεῖς καί σπουδαίους, πού μέ κίνδυνο καί αὐτοί πολλές φορές τῆς ζωῆς τους ἀγωνίσθηκαν νά μεταλαμπαδεύσουν τήν ἱστορία, τή γλώσσα, τήν ἐθνική συνείδηση, τήν ἑλληνική ταυτότητα καί τήν ὀρθόδοξη πίστη ἀπό γενιά σέ γενιά.

Καί ἡ καλύτερη τιμή καί γιά ὅσους θυσιάσθηκαν στόν ἀγώνα γιά τήν ἐλευθερία τῆς πόλεώς μας καί τῆς πατρίδος μας, ἀλλά καί γιά ὅσους συνέβαλαν σέ αὐτή διατηρώντας τήν ἐθνική μας ἰδιοπροσωπία σέ καιρούς χαλεπούς, εἶναι νά μιμούμεθα τό παράδειγμά τους.

Καί αὐτό δέν εἶναι μόνο ἕνας λόγος ἤ μία προτροπή χωρίς περιεχόμενο. Δέν εἶναι μία προτροπή ἀπό αὐτές πού συνηθίζουμε νά ἐπαναλαμβάνουμε στίς ἐθνικές ἐπετείους καί τίς ξεχνοῦμε τήν ἄλλη ἡμέρα. Εἶναι μία ἀνάγκη στίς ἡμέρες μας τήν ὁποία πρέπει νά συνειδητοποιήσουμε.

Γιατί ἐάν δέν διατηρήσουμε τήν ἐθνική ταυτότητα καί τήν ὀρθόδοξη πίστη μας, μπορεῖ νά ζοῦμε σέ μία ἐλεύθερη ἐδαφικά πατρίδα ἀλλά δέν θά εἴμεθα ἀληθινά ἐλεύθεροι σέ ὅλα τά ἄλλα. Θά φέρουμε ἕνα ὄνομα, ἀλλά θά ἔχουμε χάσει ὅ,τι ἔφερε αὐτό τό ὄνομα γιά αἰῶνες, τήν ἱστορική καί πολιτιστική ταυτότητα τοῦ Ἑλληνισμοῦ καί τῆς ὀρθοδόξου πίστεώς μας.

Ἄς τιμοῦμε, λοιπόν, τούς προγόνους μας, ἄς τιμοῦμε ὅλους ὅσους ἀγωνίσθηκαν καί θυσιάσθηκαν γιά νά ἀπολαμβάνουμε ἐμεῖς σήμερα τήν ἐλευθερία μας, βαδίζοντας στά ἴχνη τῆς θυσίας καί τῆς προσφορᾶς τους, φυλάσσοντας ἀσύλητο τόν πολύτιμο θησαυρό πού μᾶς κληροδότησαν, γιά νά εἴμεθα ἄξιοι τῆς θυσίας τους καί τῆς ἐλευθερίας πού μᾶς χάρισαν.