Από πού πήρε το όνομά του το Ρεβανί; Μια γλυκιά ιστορία από το 1880

Υπάρχουν δυο ιστορίες για το όνομα του ρεβανί: Η μία λέει ότι το ρεβανί πήρε το όνομά του από τον ποιητή Ρεβανί (που έγραφε γαστρονομική ποίηση). Η άλλη, από την εκστρατεία και την κατάκτηση του Ρεβάν (σημερινό Ερεβάν της Αρμενίας) από τον Σουλεϊμαν τον Μεγαλοπρεπή.

Αλλά αυτό που ξέρουν όλοι, δεν είναι προϊόν ούτε ενός ποιητή ούτε λάφυρο κάποιου κατακτητή. Σύμφωνα με καταγραφές της τοπικής γαστρονομικής παράδοσης, το ρεβανί ήταν γνωστό ως «το γλυκό του γαλακτοπώλη». 

Γιατί εδώ στη Βέροια, από το 1880, παρασκευάζεται με πρόβειο γιαούρτι από τα κοπάδια της Ημαθίας, που είναι πυκνό και βουτυράτο.

Με χονδρό σιμιγδάλι από σκληρό σιτάρι, που κρατά τη δομή ζωντανή. Με αλεύρι μαλακό που το αφήνει ελεύθερο να φουσκώσει σωστά. Και με νερό της περιοχής, πλούσιο σε ασβέστιο και μαγνήσιο, που ευνοεί τη χαρακτηριστική πορώδη και συνεκτική δομή του.

Το αποτέλεσμα είναι αφράτο, σπυρωτό και σπογγώδες μαζί. Ζουμερό χωρίς να διαλύεται. Αφράτο χωρίς να είναι κέικ.
Δεν μοιάζει με τίποτα άλλο - γιατί δεν είναι τίποτα άλλο.
Είναι ποίημα. Μόνο που αυτό δεν γράφεται - φτιάχνεται. Και φυσικά μόνο στη Βέροια!