Αγαπάμε τη θέα, αλλά μισούμε τη φύση;

Γράφει ο Θεολόγος Μαρμάγγελος
Στον παραποτάμιο δρόμο του Αλιάκμονα προς τον υδροηλεκτρικό σταθμό της ΔΕΗ στη Σφηκιά, πριν από μόλις λίγους μήνες, τοποθετήθηκε ένα τραπεζάκι με δύο αυτοσχέδια παγκάκια. Ένα σημείο για να ξαποσταίνεις, να ηρεμείς και να απολαμβάνεις την ομορφιά του Αλιάκμονα από ψηλά.

Δυστυχώς, λίγοι μήνες ήταν αρκετοί για να μετατραπεί ένα σημείο ηρεμίας και φυσικής ομορφιάς σε σκουπιδότοπο. Σήμερα, η εικόνα στο σημείο εκείνο μιλάει από μόνη της: πλαστικά, μπουκάλια, σκουπίδια...

Είναι απορίας άξιο πώς γίνεται να αγαπάς μια θέα, αλλά να καταστρέφεις το μέρος που σου την προσφέρει. Παίρνουμε μαζί μας τις αναμνήσεις και τις φωτογραφίες, αλλά αφήνουμε πίσω τα σκουπίδια μας;;

Αυτό το παγκάκι μπήκε για να μας φέρει πιο κοντά στον Αλιάκμονα, για να μοιραστούμε στιγμές και να εκτιμήσουμε το τοπίο. Αντί γι' αυτό, το «ευχαριστώ» κάποιων επισκεπτών ήταν τα σκουπίδια τους. Η φύση δεν έχει ανάγκη τα σκουπίδια μας. Ο πολιτισμός μας, όμως, έχει επειγόντως ανάγκη από παιδεία.

Υποσημείωση 1: (Όταν επισκέπτεσαι έναν τέτοιο επίγειο παράδεισο, φρόντισε να τον αφήνεις έτσι όπως τον βρήκες ή και καλύτερο).

Υποσημείωση 2: (Φυσικά το ίδιο συμβαίνει και σε άλλα σημεία όπως παράδειγμα στο παγκάκι της Καλλίπετρας)