Η ακολουθία του Ακαθίστου Ύμνου στην Παλαιά Μητρόπολη

Το εσπέρας της Παρασκευής 27ης Μαρτίου τελέστηκε η ακολουθία του Ακαθίστου Ύμνου στον Παλαιό Μητροπολιτικό Ιερό Ναό των Αγίων Αποστόλων Παύλου και Πέτρου Βεροίας. Χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, ο οποίος κήρυξε και τον θείο λόγο.

Δείτε φωτογραφίες και την ομιλία του Σεβασμιωτάτου:

Ομιλία Σεβασμιωτάτου

«Ὡς λυτρωθεῖσα τῶν δεινῶν, εὐχαριστήρια ἀναγράφω σοι ἡ Πόλις σου, Θεοτόκε».

Χίλια τετρακόσια χρόνια συμπληρώνονται φέτος ἀπό τήν ἡμέρα κατά τήν ὁποία οἱ κάτοικοι τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἔψαλαν τόν εὐχαριστήριο αὐτόν ὕμνο στήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, ἔψαλαν «τῇ Ὑπερμάχῳ Στρατηγῷ τά νικητήρια». Τόν ἔψαλαν στόν πάνσεπτο ναό της, στόν ναό τῆς Παναγίας τῶν Βλαχερνῶν, ὄρθιοι, γιά νά τήν εὐχαριστήσουν καί νά τῆς ἐκφράσουν τήν εὐγνωμοσύνη τους, γιατί ἔσωσε τήν πόλη καί τούς ἴδιους ἀπό τή φοβερή ἐχθρική ἀπειλή, γιατί τούς ἀπάλλαξε ἀπό τίς συμφορές πού προκαλοῦσαν οἱ βάρβαροι, οἱ ὁποῖοι γιά πρώτη φορά τήν πολιορκοῦσαν, ἐνῶ ὁ αὐτοκράτορας Ἡράκλειος καί ὁ βυζαντινός στρατός δέν ἦταν ἐκεῖ γιά νά τήν ὑπερασπισθοῦν.

Ὅμως ἦταν ἐκεῖ ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος, ἡ βασίλισσα τῶν οὐρανῶν, ἡ Παντάνασσα, στή χάρη τῆς ὁποίας ἦταν ἀνατεθειμένη ἡ βασιλίδα τῶν πόλεων, ἡ πόλις τοῦ Κωνσταντίνου.

Καί ἡ Παναγία ὄχι μόνο τήν προστάτευσε ἀπό τούς ἀλλοθρήσκους ἐχθρούς της πού τήν ἀπειλοῦσαν καί τήν ἔσωσε ἀπό τά χέρια τους, ἀλλά διέλυσε μέ θαυμαστό τρόπο τά πλοῖα τους καί ἐπέτρεψε στούς λίγους μόνο πού διασώθηκαν ἀπό τήν καταστροφή νά διαλαλήσουν τό θαῦμα της στά ἔθνη τους, γιά νά γνωρίζουν ὅλοι τή δύναμη τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καί τήν προστασία τήν ὁποία χάριζε στήν προσφιλῆ πόλη της καί στούς εὐσεβεῖς κατοίκους της.

Πῶς, λοιπόν, νά μήν τῆς ἀνέγραφαν καί ἐκεῖνοι τά νικητήρια; Πῶς νά μήν ἀπέδιδαν στήν ἀκαταίσχυντη προστασία της καί στήν πανσθενῆ δύναμή της τό θαῦμα πού ἔζησαν;

Πῶς νά μήν ἔστεκαν ὄρθιοι ὅλη τή νύκτα ψάλλοντας καί ὑμνώντας ἐνώπιον τῆς ἱερᾶς της εἰκόνος τά μεγαλεῖα τῆς Κυρίας Θεοτόκου, πού ἀκοίμητη πρεσβεύει ἐνώπιον τοῦ Υἱοῦ της;

Πῶς νά μήν ἔψελναν ἀπό τά μύχια τῆς ψυχῆς τους τόν θεσπέσιο Ὕμνο τοῦ ἀγνώστου ποιητοῦ πρός τήν Ἀνύμφευτη νύμφη, ὁ ὁποῖος ὀνομάσθηκε Ἀκάθιστος, γιατί τόν ἔψαλλαν ὄρθιοι;

Καί πῶς νά μήν μεγάλυναν τήν Πάναγνο Κόρη, «δι᾽ ἧς ἐγείρονται τρόπαια» καί «δι᾽ ἧς ἐχθροί καταπίπτουσιν»;

Αὐτή τήν ἱστορική ἐπέτειο τιμοῦμε καί ἐμεῖς ἀπόψε ψάλλοντας στόν ἱστορικό αὐτόν παλαιό Μητροπολιτικό ναό τῆς πόλεώς μας καί ἑπόμενοι τῆς ἐμπνευσμένης ὄντως πρωτοβουλίας τοῦ Παναγιωτάτου Οἰκουμενικοῦ μας Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου νά ἀναδείξει τήν χιλιοστή τετρακοσιοστή ἐπέτειο τοῦ Ἀκαθίστου Ὕμνου.

Τήν τιμοῦμε ὄχι μόνο γιατί ὅλοι αἰσθανόμεθα τέκνα τῆς βασιλίδος τῶν πόλεων, τῆς Κωνσταντινουπόλεως, μέ τήν ὁποία ἡ πόλη μας, ἡ βυζαντινή Βέροια, διατηροῦσε καί διατηρεῖ ἰσχυρούς πνευματικούς καί ἱστορικούς δεσμούς, ἀλλά καί γιατί αἰσθανόμεθα τέκνα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, πρός τήν ὁποία ὀφείλουμε ὅλοι ἀνεξαιρέτως νά ἀναγράψουμε τά δικά μας εὐχαριστήρια.

Δέν ὑπάρχει καμία ἀμφιβολία ὅτι, ἐάν ὁ καθένας ἀπό ἐμᾶς ἐρευνήσει τή ζωή του, θά βρεῖ ὅτι ἡ Κυρία Θεοτόκος, ἡ Παναγία μητέρα μας, πολλές φορές μᾶς λύτρωσε ἀπό ποικίλα δεινά, εἴτε αὐτά ἦταν προσωπικά εἴτε ἐθνικά. Διότι ἡ ζωή μας εἶναι ἕνας διαρκής ἀγώνας ἐναντίον ὅλων ὅσων ἐπιβουλεύονται τήν ψυχή μας καί προσπαθοῦν μέ ποικίλους τρόπους νά τήν πλήξουν, νά τήν ἀμαυρώσουν, νά τήν ἁλώσουν· ἐναντίον ὅλων ὅσων ἐπιχειροῦν νά εἰσβάλουν στόν νοῦ καί στή σκέψη μας μέσα ἀπό τά μάτια καί τά αὐτιά μας καί νά τόν αἰχμαλωτίσουν καί νά τήν χειραγωγήσουν· ἐναντίον ὅλων ἐκείνων πού ἐπιδιώκουν νά ὑφαρπάσουν τά δῶρα πού μᾶς χάρισε ὁ Θεός καί νά μᾶς ἀφήσουν γυμνούς ἀπό τή χάρη του.

Ἡ ζωή μας ὅμως εἶναι καί ἕνας ἀγώνας ἐναντίον ὅσων καλλιεργοῦν τόν φόβο γιά τό παρόν καί τό μέλλον μας, γιά τήν ἀσφάλεια καί τήν εἰρήνη, ἀλλά καί ἐναντίον ὅσων ἐπιβουλεύονται τήν πατρίδα μας καί τήν ἐλευθερία της, γιά τήν ὁποία ἀγωνίσθηκαν καί θυσιάσθηκαν οἱ πρόγονοί μας· ἐναντίον ὅσων πολεμοῦν τήν εὐσεβῆ πίστη καί τήν Ἐκκλησία μας, ἡ ὁποία ὑπῆρξε πάντοτε συμπαραστάτις στούς ἀγῶνες τοῦ Ἔθνους μας.

Ἄς μήν παραλείπουμε, λοιπόν, ὄχι μόνο σήμερα, Παρασκευή τοῦ Ἀκαθίστου Ὕμνου, ἤ μόνο τίς ἑβδομάδες τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς νά ἀναπέμπουμε τόν αἶνο τῆς εὐχαριστίας μας πρός τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, ἀλλά ἄς τό κάνουμε πράξη καί εὐσεβῆ συνήθειά μας, νά στρεφόμεθα πρός τήν ἱερή καί παναγία μορφή της καί νά τῆς ἐκφράζουμε τήν εὐγνωμοσύνη μας γιά τήν διαρκῆ προστασία της.

Καί ἄς παρακαλοῦμε τήν Κυρία Θεοτόκο καθημερινά καί ἰδιαιτέρως τίς κρίσιμες αὐτές στιγμές πού διέρχεται ὁ κόσμος μας, νά μᾶς λυτρώσει ἀπό τά δεινά πού μᾶς ἀπειλοῦν καί νά εἶναι γιά μᾶς ἡ χάρη της ὁ ἀήττητος θόλος πού θά μᾶς προστατεύει καί θά μᾶς σώζει ἀπό κάθε κακό καί ἀπό κάθε κίνδυνο, καί πού θά μᾶς λυτρώνει ἐκ τῶν δεινῶν.

Ἰδιαιτέρως εὐχαριστοῦμε τήν Κυρία Θεοτόκο, τήν Παναγία μητέρα μας, ἡ ὁποία μᾶς ἀξιώνει γιά δεκάτη χρονιά μέσα σ᾽ αὐτόν τόν ναό, ὁ ὁποῖος ἐπί αἰῶνες ἦταν, ὅπως ὅλοι γνωρίζουμε, ἕνα ἐρείπιο, καί τόν χρησιμοποιοῦσε ὁ καθένας ὅπως ἤθελε. Μᾶς ἀξίωσε ὅμως ἡ Παναγία καί οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι Πέτρος καί Παῦλος νά τόν ἔχουμε τώρα σέ χρήση. Καί νά γνωρίζουν ὅλοι ὅσοι τό ξεχνοῦν ὅτι αὐτός εἶναι ναός τοῦ Θεοῦ πρωτίστως, δέν εἶναι μουσεῖο. Ἄν μερικοί θέλουν νά τόν βλέπουν γιά μουσεῖο κάνουν λάθος. Ἔτσι εἶναι καί ὁ ναός τοῦ Ἁγίου Δημητρίου στή Θεσσαλονίκη. Δέν μποροῦμε νά ὑποτιμοῦμε τή χάρη τοῦ Θεοῦ πού κατασκηνώνει σ᾽αὐτόν τόν ναό καί μᾶς δίνει τή δυνατότητα νά τόν λειτουργοῦμε καί νά προσευχόμεθα.

Εὐχαριστοῦμε, λοιπόν, καί πάλι τήν Παναγία μας, διότι ἀπό τό 2016 πού τόν ἐγκαινιάσαμε μέχρι σήμερα τελοῦμε τίς λειτουργίες μας ἀλλά καί τούς Χαιρετισμούς πρός τήν Κυρία Θεοτόκο.