.jpg)
%20%CE%95%CE%9E%CE%9F%CE%99%CE%9A%CE%9F%CE%9D%CE%9F%CE%9C%CE%A9%202025%209-frame.gif)
«Ο πρωτογενής τομέας βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή. Το αυξημένο κόστος παραγωγής, η πίεση στις τιμές, οι ακραίες καιρικές συνθήκες και η αβεβαιότητα των αγορών οδηγούν τους αγρότες στην αναζήτηση νέων, περισσότερο προσοδοφόρων επιλογών. Η καλλιέργεια του ακτινιδίου αποτελεί αναμφίβολα μία από αυτές.
Η Ελλάδα είναι σήμερα η δεύτερη μεγαλύτερη παραγωγός χώρα ακτινιδίου παγκοσμίως, με εξαγωγικό προσανατολισμό που αγγίζει το 95% της παραγωγής και αποφέρει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ ετησίως. Περιοχές όπως η Πιερία, η Πέλλα και η Ημαθία έχουν ήδη αναπτύξει σημαντική δυναμική.
Πρόκειται για μια καλλιέργεια με υψηλή προστιθέμενη αξία και έντονη διεθνή ζήτηση. Ωστόσο, δεν είναι μια «εύκολη» επιλογή. Απαιτεί κατάλληλα εδάφη, επάρκεια και σωστή διαχείριση νερού, υποδομές υποστύλωσης και αντιχαλαζικής προστασίας, ενώ στις κίτρινες ποικιλίες απαιτείται και σκίαση. Κυρίως όμως απαιτεί τεχνογνωσία και συστηματική φροντίδα.
Το κρίσιμο ερώτημα όμως δεν είναι αν το ακτινίδιο είναι κερδοφόρο σήμερα. Το κρίσιμο ερώτημα είναι: τι θα συμβεί αν όλοι στραφούν μαζικά προς αυτή την καλλιέργεια;
Η ιστορία της ελληνικής γεωργίας έχει δείξει ότι οι μονοκαλλιέργειες δημιουργούν βραχυπρόθεσμα κέρδη αλλά μακροπρόθεσμα ρίσκα. Η αλόγιστη εκρίζωση άλλων καλλιεργειών και η πλήρης στροφή στο ακτινίδιο ενδέχεται να επιφέρει υπερπροσφορά και πίεση στις τιμές παραγωγού, εξάρτηση της τοπικής οικονομίας από μία μόνο εξαγωγική αγορά, αυξημένη πίεση στους υδατικούς πόρους, σε μια περίοδο που η κλιματική κρίση εντείνεται, απώλεια παραγωγικής ποικιλίας και αγροτικής ανθεκτικότητας.
Η αγροτική ανάπτυξη δεν μπορεί να βασίζεται στη λογική «όλοι στο ίδιο προϊόν». Χρειάζεται στρατηγικός σχεδιασμός, διαφοροποίηση καλλιεργειών, συμβουλευτική υποστήριξη και επιστημονική τεκμηρίωση.
Ο παραγωγός της Ημαθίας που εξετάζει την επένδυση στο ακτινίδιο οφείλει να συμβουλευτεί τον γεωπόνο του και να αξιολογήσει ψύχραιμα το τρίπτυχο: έδαφος – νερό – προστασία. Αλλά και να επενδύσει στη γνώση. Γιατί χωρίς τεχνογνωσία, ακόμη και η πιο υποσχόμενη καλλιέργεια μπορεί να αποδειχθεί επισφαλής.
Το ακτινίδιο μπορεί να αποτελέσει σημαντικό πυλώνα ανάπτυξης. Όμως η βιωσιμότητα του πρωτογενούς τομέα στην Ημαθία δεν θα κριθεί από μια μόνη καλλιέργεια. Θα κριθεί από τη σοβαρότητα του σχεδιασμού, τη διαφοροποίηση της παραγωγής και τη συλλογική στρατηγική που θα ακολουθήσουμε.
Η ευκαιρία υπάρχει. Το ζητούμενο είναι να μη μετατραπεί σε παγίδα».
Τεχνογνωσία. Οι Shqiptar ξέρουν όλες τις δουλειές. 🤣
ΑπάντησηΔιαγραφήΠολύ σωστά τα λέτε! Όσοι ασχολούμαστε με τον αγροτικό τομέα, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, εξαρτόμαστε από αυτές τις αλλαγές και τις επιπτώσεις τους. Το ζήτημα είναι εάν το κράτος μπορεί (και θέλει) να μπει στη διαδικασία να ερευνήσει, να αποφασίσει, να πείσει και ύστερα να υποστηρίξει τους παραγωγούς να καλλιεργήσουν προϊόντα που θα είναι κατάλληλα για τα εδάφη και τις κλιματολογικές συνθήκες της εκάστοτε περιοχής. Δυστυχώς μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει κάποια συντονισμένη προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση με αποτέλεσμα να φυτεύονται και να καλλιεργούνται προϊόντα που είτε δεν είναι κατάλληλα για την περιοχή, είτε δεν υπάρχει η απαραίτητη γνώση για την καλλιέργειά τους με αποτέλεσμα η ποιότητα να είναι κατώτερη και να μην πληρούνται οι προϋποθέσεις για τη διάθεσή τους στις αγορές όπου υπάρχει ζήτηση.
ΑπάντησηΔιαγραφήεγώ σαν ζητιάνος (χωρίς πτυχία) θα γραψω τις βασικες ανασες για τον τομεα μακριά απο τα κομματικά κολπάκια και αφηγηματα:
ΑπάντησηΔιαγραφή1.Πολυδιάσπαση του Κλήρου & Ιδιοκτησιακό: Ο μέσος ελληνικός κλήρος είναι μικρός και κατακερματισμένος σε πολλά αγροτεμάχια. Αυτό καθιστά απαγορευτική την εφαρμογή οικονομιών κλίμακας και δυσκολεύει τη χρήση σύγχρονων μηχανημάτων, ενώ οι εκκρεμότητες με το Κτηματολόγιο και τους δασικούς χάρτες συχνά «μπλοκάρουν» την αξιοποίηση της γης.
2.Δαιδαλώδης Γραφειοκρατία & Καθυστερήσεις: Η έγκριση φακέλων για προγράμματα όπως τα Σχέδια Βελτίωσης μπορεί να διαρκέσει χρόνια. Οι καθυστερήσεις στις αδειοδοτήσεις (π.χ. για μια γεώτρηση ή μια αποθήκη) και οι δυσλειτουργίες σε οργανισμούς όπως ο ΟΠΕΚΕΠΕ δημιουργούν αίσθημα αβεβαιότητας και στερούν πολύτιμη ρευστότητα από τον παραγωγό.
3.Ασάφεια στο Θεσμικό Πλαίσιο Συνεταιρισμών: Παρά τις προσπάθειες εκσυγχρονισμού, η ίδρυση και λειτουργία υγιών συλλογικών σχημάτων παραμένει νομικά περίπλοκη. Η έλλειψη κινήτρων για πραγματική συνεργασία (και όχι απλά για είσπραξη επιδοτήσεων) εμποδίζει τους αγρότες να εμφανιστούν ως ισχυροί παίκτες στην αγορά.
4.Δυσκολία Πρόσβασης σε Χρηματοδότηση: Οι τράπεζες ζητούν εγγυήσεις που ο μέσος αγρότης δύσκολα διαθέτει, ειδικά αν υπάρχουν νομικές εκκρεμότητες με τη γη του. Το χρηματοπιστωτικό σύστημα παραμένει δύσκαμπτο απέναντι στον πρωτογενή τομέα, καθιστώντας τις επενδύσεις σε νέες καλλιέργειες (όπως το ακτινίδιο) ριψοκίνδυνες.
5.Έλλειψη Χωροταξικού Σχεδιασμού: Δεν υπάρχει σαφής καθορισμός των περιοχών «γεωργικής γης υψηλής παραγωγικότητας». Αυτό οδηγεί σε συγκρούσεις χρήσεων γης (π.χ. τουρισμός vs γεωργία ή φωτοβολταϊκά vs καλλιέργειες), με αποτέλεσμα ο παραγωγός να μην αισθάνεται νομικά κατοχυρωμένος για το μέλλον της επένδυσής του.
ΥΓ.τα μυαλά (ηγετικών ρόλων)της ελλαδας που θα εφάρμοζαν τα παραπάνω εχουν φύγει και θα φευγουν στην αλλοδαπή. πίσω έχουν μείνει εύπιστοι που ψηφιζουν ανθρώπους που είναι άσχετοι (με ελάχιστες μηδαμινές εξαιρέσεις)οχι με τον τομεα αλλα γενικα με την παράγωγη, με την βιομηχανία. οσες βιομηχανίες κτλπ υπάρχουν είναι συνήθως απλώς εικόνα για να μασουλάν ευρωπαϊκό και κρατικό χρήμα.
Παντως χρειαζοντε λιγότερο νερο,εργατικα,ραντισματα και δινουν καλύτερες τιμες στο παραγωγο, οι βιομηχανιες κομποστας να κανουν εισαγωγη με 37 λεπτα απο Κινα.
ΑπάντησηΔιαγραφήη νέα ΚΑΠ θα τα στρώσει όλα, αφού οι κυβερνήσεις φάνηκαν ανίκανες.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο θέμα είναι εάν θέλουν να υπάρχει γεωργία παραγωγή αγροτικών προϊόντων.καθε χρόνο από το κακο στο χειρότερο.Η εικόνα της υπαίθρου οι τιμες των αγροτικών προϊόντων το αυξανόμενα κόστη παραγωγής μαρτυρούν πως δυστυχώς οδεύουμε σε μια αρκετά οδυνηρή κατάσταση με καταστροφικές συνέπειες.Σε λίγα χρόνια δεν θα μπορούν να παράγουν οι αγρότες.Δεν θα υπάρχουν προιοντα
ΑπάντησηΔιαγραφή