Πάνε και οι πίτες...

Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολύ
Κι ενώ απομένει μόλις ένας χρόνος από την προκήρυξη των εθνικών εκλογών, όλοι θα περίμεναν το πολιτικό θερμόμετρο να «κοκκινίζει», τις κομματικές μηχανές να ζεσταίνονται και τις αίθουσες να γεμίζουν χειροκροτήματα. Κι όμως, στη Βέροια επικρατεί μια περίεργη, σχεδόν εκκωφαντική σιωπή. Στο ΠΑΣΟΚ και στον ΣΥΡΙΖΑ δεν κινείται φύλλο!

Παραδοσιακά, κάθε Ιανουάριο, τα δύο αυτά κόμματα έδιναν το σύνθημα της χρονιάς με κοπές βασιλόπιτας «μετά βαΐων και κλάδων», χαμόγελα για τις κάμερες και πηγαδάκια με διπλό νόημα. Θυμηθείτε την θριαμβευτική έλευση του Φάμελλου στην Sala της Ελιάς και την πληθωρική εμφάνιση του παπα-ΠΑΣΟΚ στο ξενοδοχείο «Αιγές».

Φέτος όμως; Ούτε βασιλόπιτα, ούτε ευχές. Μόνο ψίθυροι στους διαδρόμους και βλέμματα που αποφεύγουν να συναντηθούν. Μια αδράνεια και ένας βαθύς προβληματισμός, με τις δημοσκοπήσεις να φέρνουν μεγάλο σκεπτικισμό.

Στο ΠΑΣΟΚ Ημαθίας το κλίμα θυμίζει καράβι χωρίς τιμόνι. Η παραίτηση του γραμματέα Σάββα Τσιχλακίδη άφησε πίσω της ένα οργανωτικό κενό και κανείς δεν γνωρίζει ποιος θα είναι ο επόμενος. Άλλοι μιλούν για εσωκομματικές ισορροπίες που δεν πρέπει να διαταραχθούν, άλλοι για παγωμένες φιλοδοξίες μέχρι νεωτέρας.

Στην απέναντι όχθη, στον ΣΥΡΙΖΑ Ημαθίας, η αναμονή έχει γίνει στάση ζωής. Όλα μοιάζουν να εξαρτώνται από το πολυσυζητημένο rebranding του Αλέξη Τσίπρα. Μέχρι να ξεκαθαρίσει το κεντρικό αφήγημα, κανείς δεν ρισκάρει τοπικές πρωτοβουλίες. «Περιμένουμε γραμμή», λένε χαμηλόφωνα, την ώρα που η βάση δείχνει να χάνει την υπομονή της.

Το αποτέλεσμα; Μια αντιπολίτευση που, λίγους μόλις μήνες πριν τις κάλπες, βαδίζει σε αδιέξοδα μονοπάτια. Οι ψηφοφόροι στην Ημαθία δεν κρύβουν την έντονη ανησυχία τους και αναρωτιούνται ποιος –και πότε– θα σπάσει πρώτος τη σιωπή. Γιατί στην πολιτική, όπως λένε οι παλιοί, όταν δεν ακούγεται τίποτα, συνήθως ή κάτι μεγάλο μαγειρεύεται… ή κάτι έχει ήδη καεί.