Τόνισε ότι η κριτική είναι θεμιτή, αλλά χάνει την αξία της όταν συνοδεύεται από επιλεκτική μνήμη και αποσιώπηση του παρελθόντος. Υπογράμμισε, μάλιστα, ότι οι πολίτες έζησαν τις συνέπειες κρίσιμων πολιτικών επιλογών τα προηγούμενα χρόνια και ζήτησε σύγκριση αποτελεσμάτων με βάση τα πραγματικά δεδομένα.
Όπως σημείωσε, η Ημαθία χρειάζεται σοβαρό πολιτικό λόγο, συνέχεια και σεβασμό στη νοημοσύνη των πολιτών.
Αναλυτικά:
«Παρατηρούμε το τελευταίο διάστημα μια γνώριμη τακτική: πρόσωπα που υπηρέτησαν την πολιτική επί δεκαετίες εμφανίζονται σήμερα ως αυστηροί κριτές, μιλώντας για "απουσία έργων" και "εγκατάλειψη" της Ημαθίας. Το πρόβλημα δεν είναι η κριτική· η κριτική είναι θεμιτή και απαραίτητη. Το πρόβλημα είναι η επιλεκτική μνήμη.
Ο συγκεκριμένος σχολιαστής δεν είναι νέος στην πολιτική. Υπήρξε βουλευτής της περιοχής με ένα κόμμα, στη συνέχεια βρέθηκε σε άλλο πολιτικό χώρο και κατείχε κυβερνητικές θέσεις ευθύνης σε διαφορετικές περιόδους. Συμμετείχε, λοιπόν, ενεργά στη λήψη αποφάσεων σε κρίσιμα χρόνια για τη χώρα. Χρόνια κατά τα οποία η Ελλάδα βίωσε αβεβαιότητα, οικονομική ασφυξία, capital controls και βαθιά ανασφάλεια για πολίτες και επιχειρήσεις. Αυτά δεν είναι συνθήματα· είναι γεγονότα που οι Έλληνες έζησαν στην καθημερινότητά τους.
Όταν σήμερα ακούγονται γενικόλογες καταγγελίες για "μηδενικό έργο", χωρίς αναφορά στο τι παραδόθηκε, τι χρηματοδοτήθηκε, τι ξεμπλόκαρε και τι προχώρησε τα τελευταία χρόνια, τότε δεν έχουμε πολιτική κριτική αλλά επικοινωνιακή ευκολία. Είναι εύκολο να καταγγέλλεις εκ των υστέρων, πολύ δυσκολότερο να αναλαμβάνεις ευθύνη για το παρελθόν στο οποίο ήσουν παρών.
Η Ημαθία δεν έχει ανάγκη από φωνές που θυμούνται μόνο ό,τι τους βολεύει. Έχει ανάγκη από σοβαρότητα, συνέχεια και αλήθεια. Από σύγκριση αποτελεσμάτων, όχι από συνθηματολογία. Από πολιτικό λόγο που σέβεται τη μνήμη και τη νοημοσύνη των πολιτών.
Γιατί, τελικά, το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι η διαφωνία. Είναι η κοντή μνήμη. Και σε αυτήν, οι πολίτες απαντούν πάντα με τον ίδιο τρόπο: με κρίση, σύγκριση και ψήφο».
Αναλυτικά:
«Παρατηρούμε το τελευταίο διάστημα μια γνώριμη τακτική: πρόσωπα που υπηρέτησαν την πολιτική επί δεκαετίες εμφανίζονται σήμερα ως αυστηροί κριτές, μιλώντας για "απουσία έργων" και "εγκατάλειψη" της Ημαθίας. Το πρόβλημα δεν είναι η κριτική· η κριτική είναι θεμιτή και απαραίτητη. Το πρόβλημα είναι η επιλεκτική μνήμη.
Ο συγκεκριμένος σχολιαστής δεν είναι νέος στην πολιτική. Υπήρξε βουλευτής της περιοχής με ένα κόμμα, στη συνέχεια βρέθηκε σε άλλο πολιτικό χώρο και κατείχε κυβερνητικές θέσεις ευθύνης σε διαφορετικές περιόδους. Συμμετείχε, λοιπόν, ενεργά στη λήψη αποφάσεων σε κρίσιμα χρόνια για τη χώρα. Χρόνια κατά τα οποία η Ελλάδα βίωσε αβεβαιότητα, οικονομική ασφυξία, capital controls και βαθιά ανασφάλεια για πολίτες και επιχειρήσεις. Αυτά δεν είναι συνθήματα· είναι γεγονότα που οι Έλληνες έζησαν στην καθημερινότητά τους.
Όταν σήμερα ακούγονται γενικόλογες καταγγελίες για "μηδενικό έργο", χωρίς αναφορά στο τι παραδόθηκε, τι χρηματοδοτήθηκε, τι ξεμπλόκαρε και τι προχώρησε τα τελευταία χρόνια, τότε δεν έχουμε πολιτική κριτική αλλά επικοινωνιακή ευκολία. Είναι εύκολο να καταγγέλλεις εκ των υστέρων, πολύ δυσκολότερο να αναλαμβάνεις ευθύνη για το παρελθόν στο οποίο ήσουν παρών.
Η Ημαθία δεν έχει ανάγκη από φωνές που θυμούνται μόνο ό,τι τους βολεύει. Έχει ανάγκη από σοβαρότητα, συνέχεια και αλήθεια. Από σύγκριση αποτελεσμάτων, όχι από συνθηματολογία. Από πολιτικό λόγο που σέβεται τη μνήμη και τη νοημοσύνη των πολιτών.
Γιατί, τελικά, το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι η διαφωνία. Είναι η κοντή μνήμη. Και σε αυτήν, οι πολίτες απαντούν πάντα με τον ίδιο τρόπο: με κρίση, σύγκριση και ψήφο».




Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλούμε τα σχόλια να είναι σύντομα και να χρησιμοποιείτε nickname για τη διευκόλυνση του διαλόγου. Ο «Βεροιώτης» δεν υιοθετεί τις απόψεις των σχολιαστών, οι οποίοι και είναι αποκλειστικά υπεύθυνοι για αυτές.