Τα φύλλα πέφτουν απαλά στους δρόμους, σχηματίζοντας μονοπάτια που θροΐζουν κάτω από τα βήματα και τους τροχούς των αυτοκινήτων. Η διαδρομή από τη Βέροια προς το Ξηρολίβαδο θυμίζει κάτι από τη βόρεια Ευρώπη — έναν πίνακα με ομίχλη, φως και χρώμα, όπου η φύση ανασαίνει γαλήνια.
Στις άκρες του δρόμου, τα έλατα και οι οξιές στέκουν περήφανα, ντυμένα στα φθινοπωρινά τους. Ο αέρας είναι δροσερός, γεμάτος μυρωδιές από χώμα και υγρασία. Το τοπίο είναι εκπληκτικό, μια μελωδία ησυχίας και ομορφιάς, που σε καλεί να σταματήσεις για λίγο, να κοιτάξεις, και να νιώσεις το φθινόπωρο να σε αγγίζει.










Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλούμε τα σχόλια να είναι σύντομα και να χρησιμοποιείτε nickname για τη διευκόλυνση του διαλόγου. Ο «Βεροιώτης» δεν υιοθετεί τις απόψεις των σχολιαστών, οι οποίοι και είναι αποκλειστικά υπεύθυνοι για αυτές.