Δεν ξέρω αν σου έχει τύχει ποτέ να πας κάπου για φαγητό και να νιώσεις ότι τελικά βρέθηκες σε σπίτι φίλων. Αυτό ακριβώς έπαθα στη «Αυλή του Κώστα» στη Μέση. Είχα ακούσει πολλά, αλλά άλλο να το ζήσεις.
Μπαίνοντας στην αυλή, η πρώτη εικόνα ήταν τα τραπέζια σαν να βρίσκεσαι μέσα σε φύση, δροσιά να σε χαϊδεύει παρόλο που έξω έσκαγε ο τζίτζικας. Παιδιά να γελάνε, μεγάλοι να τσουγκρίζουν ποτήρια και να ξεχνάνε για λίγο τη μέρα που πέρασε. Ένιωσα ότι έσβησαν όλα τα άγχη στο κατώφλι.
Και μετά άρχισαν να έρχονται τα πιάτα. Κρέας ζουμερό, όπως πρέπει, ψημένο με μεράκι – όχι βιαστικά. Τσίπουρο που μύριζε χωριό και κρασί που καταλάβαινες από την πρώτη γουλιά ότι είναι της περιοχής. Εκεί δεν πας για «πειραγμένα» μενού∙ πας για να θυμηθείς τι σημαίνει καθαρή, αυθεντική γεύση.
Αυτό όμως που με κέρδισε περισσότερο ήταν οι άνθρωποι. Σύσσωμο το προσωπικό του μαγαζιού δεν κάνουν απλώς «εξυπηρέτηση πελατών»· σε αγκαλιάζουν, σε κάνουν να νιώθεις δικός τους. Ένα χαμόγελο που δεν το ξεχνάς εύκολα.
Αν πας πρωί, ξεκινάς με καφέ στην αυλή. Το μεσημέρι, από τις 12, σε περιμένει το φαγητό που έχει κάνει το μαγαζί γνωστό σε όλη την περιοχή. Κι όσο πέφτει ο ήλιος, το μέρος γεμίζει πάλι φωνές, τσουγκρίσματα και αρώματα μέχρι αργά το βράδυ.
Η «Αυλή του Κώστα» (Τηλ: 2331041160 - 6909432713) δεν είναι απλά μια ταβέρνα. Είναι εμπειρία. Και στο λέω με σιγουριά: Φεύγεις με γεμάτο στομάχι, αλλά κυρίως με γεμάτη καρδιά. Θα ήθελα προσωπικά να συγχαρώ την διεύθυνση του μαγαζιού για την άψογη εξυπηρέτηση και που μ' έκαναν να αισθανθώ σαν... στο σπίτι μου. Εύχομαι από καρδιάς, πολλές επιτυχίες! Σας ευχαριστώ.














Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλούμε τα σχόλια να είναι σύντομα και να χρησιμοποιείτε nickname για τη διευκόλυνση του διαλόγου. Ο «Βεροιώτης» δεν υιοθετεί τις απόψεις των σχολιαστών, οι οποίοι και είναι αποκλειστικά υπεύθυνοι για αυτές.