Η αρχή του τέλους για τα ροδάκινα;

Σε κρίσιμο σταυροδρόμι φαίνεται πως βρίσκεται η ροδακινοκαλλιέργεια στη Βόρεια Ελλάδα, με αγρότες και συνεταιρισμούς να κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου. Μέσα σε μόλις δύο χρόνια, ένα άγνωστο μέχρι πρότινος φαινόμενο έχει εξαπλωθεί από την Πέλλα έως την Ημαθία, προκαλώντας ανησυχία και ζημιές που, σύμφωνα με παραγωγούς, απειλούν με κατάρρευση έναν από τους πιο σημαντικούς πυλώνες της αγροτικής οικονομίας.

Η αιτία της ασθένειας παραμένει αδιευκρίνιστη όπως είπαν στο Agrocapital παραγωγοί με κάποιους από αυτούς να κάνουν λόγο για ίωση, ενώ άλλοι σε προσβολή από τετράνυχο – με την υποψία πως ενδέχεται να υποβαθμίζεται σκοπίμως η φύση του προβλήματος, ώστε να μην υπάρξει υποχρέωση αποζημίωσης από τον ΕΛΓΑ. Από το Μπενάκειο Φυτοπαθολογικό Ινστιτούτο δεν έχει εκδοθεί επίσημη ανακοίνωση, ενώ η κλιματική αλλαγή αναφέρεται ως πιθανός επιβαρυντικός παράγοντας, καθώς η εμφάνιση του φαινομένου συνέπεσε με περιόδους έντονης ζέστης και βροχοπτώσεων.

Η ποικιλία «Άνδρος» (Α37-Α39) φαίνεται να πλήττεται ιδιαίτερα, με τους αγρότες να κάνουν λόγο για προσβολή σε ποσοστό 80%-90% των καλλιεργειών. «Δεν υπάρχει χωράφι που να μην έχει πρόβλημα», αναφέρει στο Agrocapital ο Πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Γεωργών Βέροιας, Τάσος Χαλκίδης.

Στο μεταξύ, τη Δευτέρα αναμένεται σύσκεψη με τη συμμετοχή εκπροσώπων της Περιφέρειας, συνεταιρισμών και γεωτεχνικών, προκειμένου να καθοριστούν τα επόμενα βήματα. Το ερώτημα που αιωρείται είναι γιατί, ενώ το πρόβλημα επανεμφανίζεται φέτος, δεν έχει ληφθεί ακόμη κανένα δραστικό μέτρο για την αντιμετώπισή του.

Οι παραγωγοί ζητούν την άμεση κινητοποίηση των γεωπόνων των ΔΑΟΚ (Διευθύνσεις Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής) και προτείνουν τη δημιουργία ειδικού κονδυλίου για «αναδιάρθρωση», καθώς –όπως υπογραμμίζουν– η συνέχιση της καλλιέργειας είναι οικονομικά ασύμφορη σε φάρμες όπου πάνω από το 30% των δέντρων έχει πληγεί. «Όσα δέντρα είναι προσβεβλημένα πρέπει να κοπούν, αλλά με αποζημίωση», σημειώνει ο κ. Χαλκίδης, τονίζοντας πως πίσω από την καλλιέργεια υπάρχει μια ολόκληρη αλυσίδα ανθρώπων: υπάλληλοι, εργάτες, συνεταιρισμοί, μεταποίηση.

Παρά τη χορήγηση κάποιων ενισχύσεων για απώλεια εισοδήματος, το πρόβλημα παραμένει ανοιχτό και σοβαρό. Οι αγρότες της Ημαθίας και της Πέλλας αναμένουν πλέον πολιτική βούληση και ουσιαστικά μέτρα για τη διάσωση της καλλιέργειας που αποτελεί οικονομικό οξυγόνο για την περιοχή.