ο πρόεδρος του Συλλόγου «Η Καλλιθέα» Κώστας Τοπαλίδης.
Παρηγορητή του αναγνώστη χαρακτήρισε ο κ. Μπατζιάκας τον συγγραφέα, καθώς όπως είπε, αυτά που σκέφτεται κάποιος, υπάρχει και κάποιος που τα γράφει.
Σχετικά με το βιβλίο είπε μεταξύ άλλων πως το αστυνομικό και πολιτικό στοιχείο πορεύονται χέρι-χέρι, ενώ διάβασε στο ακροατήριο και αποσπάσματα που ξεχώρισε από το βιβλίο.
«Στο βιβλίο κυριαρχεί η ιστορική μνήμη που χαράζει βίαια τις ατομικές μνήμες, τις πληγές που δε λεν να κλείσουν», ανέφερε ο κ. Τσαλουχίδης, ενώ σχολίασε αρκετά τη σχέση του Αλέκου Χατζηκώστα με τη δημοσιογραφία, σχέση που βγαίνει ακόμα στη γραφή του αλλά και στον ήρωα του βιβλίου του, που όπως ο δημιουργός του, δημοσιογράφος σε τοπική εφημερίδα, γνωρίζει τα τεκταινόμενα στο χώρο του επαρχιακού τύπου. «Το αστυνομικό στοιχείο λειτουργεί και ως μηχανισμός αναμόχλευσης της ιστορίας. Η γλώσσα είναι στρωτή και απομακρύνεται από την ακαμψία του δημοσιογραφικού λόγου. Παρατηρούμε μια ευθύγραμμη πορεία στην αφήγηση με αναδρομές στο παρελθόν», ανέφερε μεταξύ άλλων, ενώ στη συνέχεια έκανε μια εκτενή αναφορά στην υπόθεση του βιβλίου.
Το λόγο πήρε στο τέλος ο ίδιος ο συγγραφέας, αναφέροντας αρχικά πως το βιβλίο πατάει πάνω σε πραγματικά ιστορικά και πολιτικά γεγονότα, της περιόδου 1945-2015, ντυμένα με μυθιστορηματικό τρόπο.
Δε θεωρεί πως ένα καλό βιβλίο πρέπει απαραίτητα να είναι και ογκώδες, χαρακτηριστικό παράδειγμα τα βιβλία του, που όπως είπε, θέλει να είναι μικρά, με αρχή, μέση και τέλος, να διαβάζονται σε 2-3 απογεύματα, να αφήνουν πράγματα στον αναγνώστη και να δημιουργούν προβληματισμό. Παρόλα αυτά, ανακοίνωσε πως το επόμενο βιβλίο του θα είναι ογκώδες, πάνω από 300 σελίδες και θα είναι σχετικό με την ιστορία του τόπου μας. Έκλεισε με την ανάγνωση αποσπασμάτων του βιβλίου του, ενώ δέχθηκε ερωτήσεις και παρατηρήσεις από το κοινό.
«Στο βιβλίο κυριαρχεί η ιστορική μνήμη που χαράζει βίαια τις ατομικές μνήμες, τις πληγές που δε λεν να κλείσουν», ανέφερε ο κ. Τσαλουχίδης, ενώ σχολίασε αρκετά τη σχέση του Αλέκου Χατζηκώστα με τη δημοσιογραφία, σχέση που βγαίνει ακόμα στη γραφή του αλλά και στον ήρωα του βιβλίου του, που όπως ο δημιουργός του, δημοσιογράφος σε τοπική εφημερίδα, γνωρίζει τα τεκταινόμενα στο χώρο του επαρχιακού τύπου. «Το αστυνομικό στοιχείο λειτουργεί και ως μηχανισμός αναμόχλευσης της ιστορίας. Η γλώσσα είναι στρωτή και απομακρύνεται από την ακαμψία του δημοσιογραφικού λόγου. Παρατηρούμε μια ευθύγραμμη πορεία στην αφήγηση με αναδρομές στο παρελθόν», ανέφερε μεταξύ άλλων, ενώ στη συνέχεια έκανε μια εκτενή αναφορά στην υπόθεση του βιβλίου.
Το λόγο πήρε στο τέλος ο ίδιος ο συγγραφέας, αναφέροντας αρχικά πως το βιβλίο πατάει πάνω σε πραγματικά ιστορικά και πολιτικά γεγονότα, της περιόδου 1945-2015, ντυμένα με μυθιστορηματικό τρόπο.
Δε θεωρεί πως ένα καλό βιβλίο πρέπει απαραίτητα να είναι και ογκώδες, χαρακτηριστικό παράδειγμα τα βιβλία του, που όπως είπε, θέλει να είναι μικρά, με αρχή, μέση και τέλος, να διαβάζονται σε 2-3 απογεύματα, να αφήνουν πράγματα στον αναγνώστη και να δημιουργούν προβληματισμό. Παρόλα αυτά, ανακοίνωσε πως το επόμενο βιβλίο του θα είναι ογκώδες, πάνω από 300 σελίδες και θα είναι σχετικό με την ιστορία του τόπου μας. Έκλεισε με την ανάγνωση αποσπασμάτων του βιβλίου του, ενώ δέχθηκε ερωτήσεις και παρατηρήσεις από το κοινό.




