Η συνέντευξη της Χαρούλας Ουσουλτζόγλου στο «Βεροιώτη» (Β' ΜΕΡΟΣ)

Ο «Βεροιώτης» σας παρουσιάζει το δεύτερο και τελευταίο μέρος της αποκλειστικής συνέντευξης που έδωσε η πρώην δήμαρχος της Βέροιας Χαρούλα Ουσουλτζόγλου στην δημοσιογράφο Κάτια Παπαϊωάννου. Δείτε τι απάντησε σχετικά, με το αν μετανίωσε που δεν κατέβηκε και πάλι υποψήφια στις δημοτικές εκλογές το 2014, ποια είναι η γνώμη της για τη νέα δημοτική αρχή και τι λέει για την αντιπολίτευση
που ασκείται στον δήμο. Δηλώνει παρούσα στις πολιτικές εξελίξεις και πως είδε από την πλευρά της, τα όσα συνέβησαν στο κέντρο φιλοξενίας προσφύγων στις Βαρβάρες;
Διαβάστε αναλυτικά την συνέντευξη:

Με το χέρι στην καρδιά, και εφόσον αποδείχθηκε πως ο λαός της Βέροιας επιδοκίμασε την δημοτική αρχή, η Χαρούλα μετάνιωσε που δεν κατέβηκε εκ νέου υποψήφια δήμαρχος στις δημοτικές εκλογές του 2014;
Όχι. Δεν μετάνιωσα. Ήταν συνειδητή επιλογή. Πρέπει να ξέρεις πότε φεύγεις. Μπορεί να πονάει, να είναι απίστευτα δύσκολη απόφαση, αλλά πρέπει να έχεις τη δύναμη να το κάνεις. Γιατί θεωρητικά το λέμε όλοι. Στην πράξη όμως; Κολλάμε στις καρέκλες.

Η Χαρούλα Ουσουλτζόγλου δηλώνει παρούσα στις εξελίξεις; Θα την δούμε ξανά στις πολιτικές και κοινωνικές επάλξεις;

Ήμουν και είμαι πάντα παρούσα στις εξελίξεις. Τώρα ίσως πιο διακριτικά. Αυτό δεν σημαίνει υποψηφιότητες, βλέψεις, φιλοδοξίες. Σημαίνει ΕΝΕΡΓΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ.

Πώς κρίνετε το έργο της νέας δημοτικής αρχής;

Πιστεύετε ότι θα είμαι αντικειμενική; Εξ άλλου νομίζω ότι είναι πάρα πολύ νωρίς για να αξιολογήσει κάποιος το έργο. Αυτό γίνεται καλύτερα στο τέλος μιας τετραετίας και ενδεχόμενα για κάποιους τομείς που δεν ολοκληρώθηκε ο σχεδιασμός, να μην είναι επαρκής ο χρόνος της τετραετίας. Φαίνεται γενικά, ότι καταβάλλεται μια δύσκολη προσπάθεια σε μια δύσκολη εποχή. Όλοι παλεύουν... Πόσο μάλλον οι Δήμοι. Βέβαια αν υπάρχει όραμα που έτσι ή αλλιώς υλοποιείται, προφανώς θα το δούμε στο μέλλον....

Πως κρίνετε την αντιπολίτευση του δήμου Βέροιας;

Ακούστε, το επίπεδο σ’ όλα τα πολιτικά όργανα, Βουλή, Περιφέρειες, Δήμους, φθίνει εξαιρετικά ανησυχητικά! Κάθε πέρσι και καλύτερα… Δεν θεωρώ ότι η αντιπολίτευση στη Βέροια είναι άξια λόγου. Νομίζω ότι γενικώς εκνευρισμός δημιουργείται. Έργο εποικοδομητικό δεν παράγεται με προτάσεις κλπ. Όταν ήμουν στην Αντιπολίτευση έκανα πολλά λάθη. Αλλά ένα πράγμα πρόσεχα πάντα: Να μην αρνούμαι κάτι, αν δεν είχα αντίστοιχη πρόταση να καταθέσω. Όποια κι αν ήταν αυτή.

Πολύ μεγάλος ντόρος έγινε με το κέντρο φιλοξενίας στις Βαρβάρες; Φανταζόμαστε πως είδατε και εσείς την αρχική εικόνα με τους προπηλακισμούς και τις ύβρεις κατά των Προσφύγων και όχι μόνο. Αυτές οι εικόνες δεν αδικούν την πόλη μας; Είστε υπέρ της παραμονής τους στο δήμο μας ή φοβάστε μήπως δημιουργηθούν προβλήματα στο μέλλον με την συμβίωσή τους με τους κατοίκους της περιοχής;

Προς στιγμήν, με τα ανόητα επεισόδια, τρόμαξα πολύ, γιατί ο διασυρμός της πόλης δεν αντιμετωπίζεται εύκολα. Το βίωσα στην αρχή της πρώτης θητείας. Προέρχομαι από προσφυγική οικογένεια, είμαι μάνα κι έχω εντονότατες τις ανάλογες ευαισθησίες. Είμαστε υποχρεωμένοι να δεχτούμε και να υποστηρίξουμε τους πρόσφυγες με κάθε τρόπο. Όπως έγινε (έτσι ή αλλιώς) το 1922, όπως με τους εκ Ρωσίας το 1992. Πολύ σοφά πάντα, λέει ο Νόαμ Τσόμσκι πως οι χώρες που μαστίζονται από την προσφυγική κρίση δεν είχαν καμία ευθύνη στη δημιουργία της! Νάτο το ΆΔΙΚΟ πάλι…. Γιατί οι πλούσιοι και ισχυροί που δημιουργούν το Προσφυγικό ζήτημα, στη συνέχεια είναι αυτοί που γκρινιάζουν για λίγους εξαθλιωμένους και ταλαιπωρημένους ανθρώπους που μπορούν εύκολα να φιλοξενήσουν και δεν θέλουν να το κάνουν. Στα χάλια που είναι η χώρα μας όμως, δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος οικονομικών μεταναστών. Γιατί η ίδια η Ελλάδα στέλνει χιλιάδες παιδιά της οικονομικούς μετανάστες. Όπως η κόρη μου. Μακάρι να είχαμε ανάπτυξη κι ας είχαμε μετανάστες. Αλλά πτωχύναμε! Με τους πρόσφυγες όμως, που έφυγαν απ’ τον πόλεμο, είναι τελείως διαφορετικό θέμα. ΥΠΟΧΡΕΟΥΜΑΣΤΕ ΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΛΕΓΟΜΑΣΤΕ ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΟΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΕΧΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ. Ποτέ δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει. Αυτό μην το ξεχνάμε ποτέ. Είναι μια μεγάλη πληγή μέσα μου αυτό το ζήτημα…