Γιάννης Πανάγος: «Φτωχοί αγρότες, φθαρτή κοινωνία»

Οι µέρες είναι δύσκολες και θέτουν σε σκληρή δοκιµασία τις αντοχές όλων. ∆εν υπάρχει αµφιβολία ότι ο αγροτικός κόσµος δέχεται αυτό τον καιρό µια πολύπλευρη επίθεση, η οποία αναµένεται να καταστεί καθοριστική για τη δυνατότητα µεγάλου µέρους του να συνεχίσει να παράγει. Το θολό τοπίο µέσα στο οποίο εφαρµόζονται οι πολιτικές και διεξάγεται η πολιτική αντιπαράθεση στη χώρα µας δεν αφήνει πολλά περιθώρια για ξεκάθαρη αντιµετώπιση των ζητηµάτων που ανακύπτουν...
και απόδοση ευθυνών στους πραγµατικούς υπαίτιους της ταλαιπωρίας που υφίσταται η κοινωνία. Όλοι έχουν τα δίκια τους αλλά και όλοι έχουν τη δυνατότητα να κρύβονται πίσω από τις αποφάσεις κάποιων άλλων. Την ίδια στιγµή, βέβαια, µαζί µε τα ξερά καίγονται και τα χλωρά.

Το γεγονός, για παράδειγµα, ότι επί σειρά ετών, αξιόλογος αριθµός µεγάλων ιδιοκτητών αγροτικής γης, όπως και µια µερίδα µεγαλοκαλλιεργητών, είχε θεσµοθετηµένη τη δυνατότητα να αποφεύγει τη φορολογία δεν σηµαίνει πως όλοι οι αγρότες διαθέτουν φορολογητέα ύλη και πως τώρα είναι η κατάλληλη στιγµή να πληρώσουν ακόµα και για τα οφέλη που απολάµβαναν κατά το παρελθόν οι πρώτοι.

Οι ιθύνοντες οφείλουν να αντιληφθούν ότι τα τελευταία χρόνια η συντριπτική πλειοψηφία των εκµεταλλεύσεων κινείται στα όρια της βιωσιµότητας. Υπάρχουν χάρη στο πείσµα των διαχειριστών τους και στην αλληλεγγύη της ελληνικής οικογένειας, ενώ αρκεί µια µικρή επιβάρυνση για να καταστεί η λειτουργία τους µη βιώσιµη.

Οι ζωηρές αντιδράσεις στις συνήθεις τιµολογήσεις για την υποβολή των δηλώσεων ΟΣ∆Ε, οι µόνιµες καθυστερήσεις στην απόδοση των εισφορών (ΟΓΑ) και η εικόνα παρακµής που βγάζουν συχνά τα µηχανήµατα και ο εξοπλισµός των εκµεταλλεύσεων, είναι συνυφασµένα µε το περιορισµένο οικονοµικό αντικείµενο και τα ελάχιστα περιθώρια κέρδους σε όλο το φάσµα των µονάδων µικρής και µεσαίας κατηγορίας, δηλαδή στο 90% της γεωργίας. Εδώ, κάθε βάρος µπορεί να καταστεί καταστροφικό και κάθε λάθος ολέθριο.

Όποιος δεν το έχει αντιληφθεί κινδυνεύει να βρεθεί αντιµέτωπος µε την κατάρρευση του ιδιότυπου παραγωγικού µοντέλου βάση του οποίου κινείται ο πρωτογενής τοµέας στη χώρα µας και να προκαλέσει δεινά τα οποία θα διαχυθούν σύντοµα σε ολόκληρη τη ελληνική κοινωνία.