Χατζηκώστας: «Το κάλεσμα του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ για την απεργία στις 12 Νοέμβρη και οι πραγματικές του στοχεύσεις»

Η ανακοίνωση της Ν.Ε Ημαθίας του ΣΥΡΙΖΑ για την απεργία στις 12 Νοέμβρη (παρόμοια εκδόθηκε από το Τμήμα Εργατικής Πολιτικής πανελλαδικά) μπορεί αρχικά να ξενίζει ή και να προκαλεί ερωτήματα. Το να καλεί ένα κυβερνητικό κόμμα σε απεργία και μάλιστα λέγοντας ότι «οι αγώνες απέναντι στις αντιλαϊκές, ακραία νεοφιλελεύθερες πολιτικές συνεχίζονται ακόμα πιο δυναμικά… Τους καλεί να δώσουν τη δική τους δυναμική απάντηση σε όλους αυτούς που...
με κάθε μέσο προσπαθούν να επιβάλλουν τη συνέχιση των πολιτικών που οδήγησαν στην ισοπέδωση των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων, » θυμίζει την γνωστή ταινία «Κράμερ εναντίον Κράμερ». Φυσικά το ίδιο ισχύει και για τη συνέχεια της ανακοίνωσης όπου τονίζεται: «Διεκδικούμε τα θεμελιώδη δικαιώματά μας στην εργασία, την ουσιαστική επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων, τη διατήρηση του κοινωνικού και αναδιανεμητικού χαρακτήρα της Ασφάλισης, την προστασία της πρώτης κατοικίας, αξιοπρεπείς μισθούς και συντάξεις, υγεία και παιδεία για όλους».

Αλήθεια, ποιοι είναι αυτοί που προσπαθούν να επιβάλουν τη συνέχιση των ίδιων αντιλαϊκών πολιτικών; Γιατί δεν τους κατονομάζετε; Καμώνεστε ότι βρίσκεστε ακόμα στην αντιπολίτευση. Μιλάτε για εκβιασμούς. Μόνο που το δικό σας κόμμα είναι στην κυβέρνηση. Εσείς ασκείτε τους εκβιασμούς απέναντι στον ελληνικό λαό. Εσείς υπογράψατε το 3ο μνημόνιο. Τα προαπαιτούμενα έχουν και τη δική σας σφραγίδα, δεν τα ζητάνε μόνο οι δανειστές.

Το «ζουμί» όμως της ανακοίνωσης και η πραγματική της στόχευση είναι αλλού: «Σήμερα, εν μέσω διαπραγματεύσεων, τα αιτήματα των εργαζομένων και συνολικά η εργατική κινητοποίηση, αποκτούν ιδιαίτερη κρισιμότητα που θα πρέπει να αξιοποιηθεί ενάντια στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και τους εκβιασμούς οικονομικών και πολιτικών κέντρων εντός και εκτός Ελλάδας.» Θέλει δηλαδή πολύ απλά κίνημα που ουσιαστικά να στηρίζει τις κυβερνητικές επιλογές στις διαπραγματεύσεις της, να είναι άλλοθι αλλά και «δεκανίκι» της, θυμίζοντας τις πρώτες «αυθόρμητές» κινητοποιήσεις τις πρώτες μέρες της κυβέρνησης αυτής. Θέλει δηλαδή ουσιαστικά ένα «κυβερνητικό συνδικαλισμό» πιο «έξυπνο και κομψό» απ’ ότι π.χ παλιότερα των ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ.

Ουσιαστικά με την ανακοίνωση της αυτή αφενός επιδιώκει να μην χάσει την επαφή της με τη λαϊκή βάση και τις διαθέσεις της (άγριες…) σχετικά με την ακολουθούμενη πολιτική και αφετέρου να στρέψει την οργή και τον αγώνα σε «κανάλια» εκτονωτικά και κυρίως πολιτικά ακίνδυνα. Να παλεύει δηλαδή το λαϊκό κίνημα ενάντια σε «εξωτερικούς» μόνο «εχθρούς» και μάλιστα «κάτω από ξένες σημαίες»…Φυσικά χρέος όλων των εργαζόμενων, των συνταξιούχων, των νέων, ανεξάρτητα του τι ψήφισαν να είναι παρόντες στις απεργία στις 12 Νοέμβρη και στις αγωνιστικές συγκεντρώσεις της!