Ο «Νίκος Αλέφαντος» σχολιάζει τον αγώνα Ελλάδα - Κόστα Ρίκα

Γεια σου «Νικόλα». Γειά σου και εσένα μάγκα «Βεροιώτη». Δυστυχώς η αγαπημένη μας η Εθνική δεν τα κατάφερε. «Δαιμόνιε» από χθες το βράδυ, με έχουν πλημμυρίσει χιλιάδες σκέψεις. Και καλές και κακές. Θα μείνω στην ουσία. Η μικρή Ελλαδίτσα ποδοσφαιρικά, εδώ και 10 χρόνια έχει καταφέρει να πάει σε τρία euro, δυο μουντιάλ και να σηκώσει μια κούπα. Και επειδή, εμείς είμαστε και λίγο παλιοί, θα ήθελα να στείλω ένα μήνυμα στη νέα γενιά. Μάγκες να είστε περήφανοι για όλα αυτά που ζήσατε με αυτήν την ομάδα.
Από το 1960 έως και το 2004, δεν είχαμε δει όχι διάκριση ούτε καν συμμετοχή στις μεγάλες διοργανώσεις (εκτός από δυο εξαιρέσεις, το πανευρωπαϊκό του 1980 και το μουντιάλ του 1994) όπου και στα δυο είχαμε πατώσει. Και μιλάμε για παικταράδες μεγάλου βεληνεκούς. Τι να πρωτοθυμηθώ; Δομάζο, Παπαιωάννου, Σιδέρη, Χατζηπαναγή, Κούδα, Κούη, Σαραβάκο; Και όμως αυτοί οι παικταράδες, δεν κατάφεραν να δούνε καμιά διάκριση με την εθνικής τους ομάδα. Οι παίκτες του Σάντος με τα ελαττώματά τους φυσικά, κατάφεραν με το σπαθί τους να φτάσουν ένα βήμα πριν τις οκτώ καλύτερες ομάδες του πλανήτη. Το δια νοείστε; Το παιχνίδι πως το είδες; Κοίταξε να δεις, η Εθνική προσπάθησε και τα έδωσε όλα μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Φάγαμε ένα γκολ από αδράνεια της άμυνας και μετά έπρεπε να βάλουμε γκολ. Η αποβολή βοήθησε πάρα πολύ και πήραμε μέτρα μέσα στο χορτάρι. Το γκολ, αν και καθυστερημένα ήρθε στο 90 και πλέον όλα εξαρτιόταν από εμάς. Δυστυχώς στη παράταση δεν είχαμε τύχη καθώς το πλασεδάκι του Μήτρογλου, αν πήγαινε 10 πόντους πιο ψηλά τώρα θα πανηγυρίζαμε την ιστορική πρόκριση. Ρε εσείς, τι ματσάρα έκανε για μια ακόμα φορά αυτός ο Χολέμπας; Τι κατεβασιές ήταν αυτές; Έπαθα πλάκα σας λέω. Επίσης ο Χριστοδουλόπουλος έβγαλε μάτια και ο Πάπας ήταν συγκλονιστικός!!! Αυτή η ομάδα έχει μέλλον... Με μια τετράδα πίσω από τις καλύτερες στην Ευρώπη, μ' ένα Κονέ, Μανιάτη και Σάμαρη στα χαφ και έναν Σαμαρά, Κλάους (όταν μπει και αυτός στο δυναμικό) και Μήτρογλου (αν επανέλθει όπως ήταν τον Δεκέμβριο στον Ολυμπιακό), τότε στο επόμενο ευρωπαϊκό, σε δυο χρόνια, τα παιδιά αυτά θα κάνουν παππάδες. Θα φύγουν και οι 35ρηδες που πλέον δεν αντέχουν και όλα θα πάνε καλά. Αρκεί να είμαστε ενωμένοι και προσηλωμένοι στους στόχους μας...