ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΖΗΣΗ Χ. ΠΑΤΣΙΚΑ ΣΤΗ "ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ"
Καταρχήν να ξεκαθαρίσω ότι η προσπάθεια «φίμωσης» της Χρυσής Αυγής από τον δημόσιο διάλογο, με βρίσκει απολύτως αντίθετο. Ακόμη περισσότερο αντίθετος είμαι στην επιχειρούμενη – διά της πλαγίας οδού βλ. τάχα «αντιρατσιστικό» νομοσχέδιο – τοποθέτηση της Χ.Α. «εκτός νόμου». Ας δοθεί επιτέλους βήμα στους Χρυσαυγίτες να βγουν και να εκθέσουν τις απόψεις τους. Να μάθουμε όλοι, ειδικά αυτοί που με περισσή ευκολία και δίχως κανένα σοβαρό επιχείρημα, λένε ότι θα ψηφίσουν Χ.Α., τι πρεσβεύει αυτή η οργάνωση, ποιες είναι οι θέσεις της απέναντι στα μικρά και μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα! Διάβασα το παρακάτω κείμενο...
της δημοσιογράφου και καλής φίλης Μελίνας Καραπαναγιωτίδου. Δεν θα μπορούσε να αποτυπώσει καλύτερα και τις δικές μου σκέψεις:
«Μέχρι στιγμής η στρατηγική – αν υπάρχει – του πολιτικού συστήματος για την «αντιμετώπιση» της Χρυσής Αυγής, είναι η προβολή των απειλών και τραμπουκισμών των μελών της (έστω κι αν υπάρχουν κι άλλοι σε πιο... δημοκρατικούς χώρους που κάνουν τα ίδια). Δεν είναι πολλοί αυτοί που σκέφθηκαν να αναδείξουν, την (πολιτική) ανεπάρκεια της και την έλλειψη πολιτικού σχεδιασμού, που την χαρακτηρίζει, ως συγκυριακό μόρφωμα της κρίσης θεσμών, προσώπων και πολιτικών.
Κατά τη γνώμη μου, θα ήταν περισσότερο αποτελεσματικό και κυρίως περισσότερο... δημοκρατικό, να «αντιμετωπιστεί» με την άπλετη προσφορά χρόνου και χώρου των απόψεων της. Με άλλα λόγια θα προτιμούσα τα στελέχη της να τοποθετούνται σε όλα τα θέματα και να τυγχάνουν μεγάλης προβολής. Όπως ακριβώς γίνεται με τα άλλα κοινοβουλευτικά κόμματα. Να καλούνται εκπρόσωποι της Χ.Α. να καταθέτουν τις απόψεις τους π.χ. για:
• την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών
• τη δημοσιονομική εξυγίανση
• τη δημόσια διοίκηση
• το φορολογικό
• την εξωτερική πολιτική
• την ιστορία μας
• τη γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού
• τη διπλωματία κι άλλα μικρά ή μεγάλα θέματα.
Έτσι, μ’ αυτόν τον τρόπο, το πολιτικό σύστημα και τα ΜΜΕ θα... αποκάλυπταν (και κάποιοι άλλοι θα ανακάλυπταν), γρήγορα, εύκολα και χωρίς φωνές ή... σφαλιάρες τα κενά της πολιτικής τους. Αντί γι’ αυτό όμως, για ένα ανεξήγητο για μένα λόγο, προτιμούν να παίζουν στο «γήπεδο» της προβάλλοντας τη ναζιστική και ρατσιστική ιδεολογία της, ωσάν αυτό να αρκούσε για να επιφέρει αποτροπιασμό στους ψηφοφόρους και συμπολίτες μας!
Η πραγματικότητα έχει αποδείξει ότι συμβαίνει το αντίθετο, γιατί... διεγείρονται ταπεινά ένστικτα κι ένα... τεράστιο ποσοστό του λαού τελικά την ακολουθεί (το ερμηνεύω, δεν το δικαιολογώ) ικανοποιώντας την οργή του κι ας είναι... επικίνδυνο!
Αν θυμάστε, το χαστούκι του Κασιδιάρη στην κα Κανέλλη έδωσε την επομένη μεγαλύτερα δημοσκοπικά ποσοστά, γιατί με κάτι τέτοια «τρέφεται» το συγκεκριμένο κόμμα που επιδιώκει να διατηρείται σε συνεχή «αγωνιστική» διάθεση και «φόρμα». Όμως, αν σε εκείνη την εκπομπή (της σφαλιάρας) είχε ρωτηθεί ο κ Κασιδιάρης , για την οικονομία και την εξωτερική πολιτική (και του έδιναν την ανάλογη άνεση χρόνου ν’ απαντήσει στα μείζονα αυτά θέματα) είμαι σίγουρη ότι δεν θα έπεφταν σφαλιάρες αλλά... ποσοστά!»
Καταρχήν να ξεκαθαρίσω ότι η προσπάθεια «φίμωσης» της Χρυσής Αυγής από τον δημόσιο διάλογο, με βρίσκει απολύτως αντίθετο. Ακόμη περισσότερο αντίθετος είμαι στην επιχειρούμενη – διά της πλαγίας οδού βλ. τάχα «αντιρατσιστικό» νομοσχέδιο – τοποθέτηση της Χ.Α. «εκτός νόμου». Ας δοθεί επιτέλους βήμα στους Χρυσαυγίτες να βγουν και να εκθέσουν τις απόψεις τους. Να μάθουμε όλοι, ειδικά αυτοί που με περισσή ευκολία και δίχως κανένα σοβαρό επιχείρημα, λένε ότι θα ψηφίσουν Χ.Α., τι πρεσβεύει αυτή η οργάνωση, ποιες είναι οι θέσεις της απέναντι στα μικρά και μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα! Διάβασα το παρακάτω κείμενο...
της δημοσιογράφου και καλής φίλης Μελίνας Καραπαναγιωτίδου. Δεν θα μπορούσε να αποτυπώσει καλύτερα και τις δικές μου σκέψεις:
«Μέχρι στιγμής η στρατηγική – αν υπάρχει – του πολιτικού συστήματος για την «αντιμετώπιση» της Χρυσής Αυγής, είναι η προβολή των απειλών και τραμπουκισμών των μελών της (έστω κι αν υπάρχουν κι άλλοι σε πιο... δημοκρατικούς χώρους που κάνουν τα ίδια). Δεν είναι πολλοί αυτοί που σκέφθηκαν να αναδείξουν, την (πολιτική) ανεπάρκεια της και την έλλειψη πολιτικού σχεδιασμού, που την χαρακτηρίζει, ως συγκυριακό μόρφωμα της κρίσης θεσμών, προσώπων και πολιτικών.
Κατά τη γνώμη μου, θα ήταν περισσότερο αποτελεσματικό και κυρίως περισσότερο... δημοκρατικό, να «αντιμετωπιστεί» με την άπλετη προσφορά χρόνου και χώρου των απόψεων της. Με άλλα λόγια θα προτιμούσα τα στελέχη της να τοποθετούνται σε όλα τα θέματα και να τυγχάνουν μεγάλης προβολής. Όπως ακριβώς γίνεται με τα άλλα κοινοβουλευτικά κόμματα. Να καλούνται εκπρόσωποι της Χ.Α. να καταθέτουν τις απόψεις τους π.χ. για:
• την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών
• τη δημοσιονομική εξυγίανση
• τη δημόσια διοίκηση
• το φορολογικό
• την εξωτερική πολιτική
• την ιστορία μας
• τη γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού
• τη διπλωματία κι άλλα μικρά ή μεγάλα θέματα.
Έτσι, μ’ αυτόν τον τρόπο, το πολιτικό σύστημα και τα ΜΜΕ θα... αποκάλυπταν (και κάποιοι άλλοι θα ανακάλυπταν), γρήγορα, εύκολα και χωρίς φωνές ή... σφαλιάρες τα κενά της πολιτικής τους. Αντί γι’ αυτό όμως, για ένα ανεξήγητο για μένα λόγο, προτιμούν να παίζουν στο «γήπεδο» της προβάλλοντας τη ναζιστική και ρατσιστική ιδεολογία της, ωσάν αυτό να αρκούσε για να επιφέρει αποτροπιασμό στους ψηφοφόρους και συμπολίτες μας!
Η πραγματικότητα έχει αποδείξει ότι συμβαίνει το αντίθετο, γιατί... διεγείρονται ταπεινά ένστικτα κι ένα... τεράστιο ποσοστό του λαού τελικά την ακολουθεί (το ερμηνεύω, δεν το δικαιολογώ) ικανοποιώντας την οργή του κι ας είναι... επικίνδυνο!
Αν θυμάστε, το χαστούκι του Κασιδιάρη στην κα Κανέλλη έδωσε την επομένη μεγαλύτερα δημοσκοπικά ποσοστά, γιατί με κάτι τέτοια «τρέφεται» το συγκεκριμένο κόμμα που επιδιώκει να διατηρείται σε συνεχή «αγωνιστική» διάθεση και «φόρμα». Όμως, αν σε εκείνη την εκπομπή (της σφαλιάρας) είχε ρωτηθεί ο κ Κασιδιάρης , για την οικονομία και την εξωτερική πολιτική (και του έδιναν την ανάλογη άνεση χρόνου ν’ απαντήσει στα μείζονα αυτά θέματα) είμαι σίγουρη ότι δεν θα έπεφταν σφαλιάρες αλλά... ποσοστά!»




