Η 21η Μαρτίου, η πρώτη μέρα της άνοιξης έχει καθιερωθεί διεθνώς σαν Παγκόσμια Ημέρα Δασοπονίας, για να φέρει τον άνθρωπο πιο κοντά στο δάσος, που καλύπτει το 25% της επιφάνειας της Γης, να του κεντρίσει το ενδιαφέρον να μάθει περισσότερα για τις λειτουργίες του, αλλά και για την ανάγκη προστασίας του, που είναι ζωτικής σημασίας για την ανθρώπινη επιβίωση. Ιδιαίτερα στις μέρες μας, με τις αρνητικές εξελίξεις στα περιβαλλοντικά θέματα, όπως οι κλιματικές αλλαγές, η ρύπανση της ατμόσφαιρας, το φαινόμενο του θερμοκηπίου, η ερημοποίηση της γης, η λειψυδρία, οι απειλές στη βιοποικιλότητα και η εκτεταμένη υλοτόμηση των τροπικών δασών.
Όλα αυτά συνδέονται σε μεγάλο βαθμό με την
καταστροφή των δασών σε παγκόσμιο επίπεδο. Το δάσος αποτελεί τη θεμελιώδη συνιστώσα του περιβάλλοντος στην αντιμετώπιση των παραπάνω προβλημάτων και η Δασοπονία έρχεται να παίξει το σημαντικότερο ρόλο στην επιβράδυνση και εξάλειψή τους.
Τα δασικά οικοσυστήματα αποτελούν τον κορμό των χερσαίων φυσικών οικοσυστημάτων και δημιουργούν ένα κατάλληλο και ποιοτικό περιβάλλον για τον άνθρωπο και τα άλλα έμβια όντα. Επιτελούν πολλές και αλληλένδετες λειτουργίες- κοινωνικές, οικονομικές και περιβαλλοντικές. Προσφέρουν θέσεις εργασίας, έσοδα και πρώτες ύλες, όπως π.χ. ξύλο, ρητίνη, φελλό, καρπούς και άλλα πολλά μη ξυλώδη προϊόντα, ενώ μπορούν να αναπτυχθούν σ ’αυτά και άλλες σημαντικές παραγωγικές δραστηριότητες. Προσφέρουν, όμως ,και άλλες ανεκτίμητες υπηρεσίες που σχετίζονται με την προστασία του εδάφους, των οικισμών και των υποδομών, τη ρύθμιση της παροχής του γλυκού νερού, τη δασική αναψυχή, τη διατήρηση και προστασία της βιοποικιλότητας και της άγριας ζωής και την άμβλυνση του φαινομένου του θερμοκηπίου με την δέσμευση του άνθρακα και την απόδοση οξυγόνου στην ατμόσφαιρα..
Σήμερα τα δάση μας αντιμετωπίζουν προβλήματα που είναι πολύπλευρα και σύνθετα. Η αλλαγή του κλίματος και η άνοδος της παγκόσμιας θερμοκρασίας, έχουν αυξήσει τον αριθμό και το μέγεθος των δασικών πυρκαγιών. Οι συχνές καταπατήσεις δασικών εκτάσεων και η καταστροφή δασικών οικοσυστημάτων από ανθρώπινες δραστηριότητες (καταπατήσεις, εκχερσώσεις, λαθροϋλοτομίες, ρύπανση κ.λ.π.) εντείνουν το πρόβλημα. Όλα τα παραπάνω, σε συνδυασμό με την χαμηλή χρηματοδότηση, ιδίως στις σημερινές δύσκολες οικονομικές συνθήκες, δημιουργούν ένα ακόμη δυσκολότερο κλίμα για το μέλλον των δασών και της ελληνικής υπαίθρου.
Η άσκηση δασοπονίας στη χώρα μας, με εφαρμογή της δασικής επιστήμης από τις αρμόδιες Δασικές Υπηρεσίες, προσπαθεί να συγκεράσει την προστασία, διαχείριση και ανάπτυξη των δασών μας, με επαρκείς και βιώσιμες δραστηριότητες που θα επαναφέρουν τον άνθρωπο κοντά στην φύση, την οποία έχει τις τελευταίες δεκαετίες εγκαταλείψει. Αρωγός στην προσπάθεια αυτή, πρέπει να είναι κάθε πολίτης ή φορέας που σέβεται και αγαπά το δάσος και το φυσικό περιβάλλον.
Όλα αυτά συνδέονται σε μεγάλο βαθμό με την
καταστροφή των δασών σε παγκόσμιο επίπεδο. Το δάσος αποτελεί τη θεμελιώδη συνιστώσα του περιβάλλοντος στην αντιμετώπιση των παραπάνω προβλημάτων και η Δασοπονία έρχεται να παίξει το σημαντικότερο ρόλο στην επιβράδυνση και εξάλειψή τους.
Τα δασικά οικοσυστήματα αποτελούν τον κορμό των χερσαίων φυσικών οικοσυστημάτων και δημιουργούν ένα κατάλληλο και ποιοτικό περιβάλλον για τον άνθρωπο και τα άλλα έμβια όντα. Επιτελούν πολλές και αλληλένδετες λειτουργίες- κοινωνικές, οικονομικές και περιβαλλοντικές. Προσφέρουν θέσεις εργασίας, έσοδα και πρώτες ύλες, όπως π.χ. ξύλο, ρητίνη, φελλό, καρπούς και άλλα πολλά μη ξυλώδη προϊόντα, ενώ μπορούν να αναπτυχθούν σ ’αυτά και άλλες σημαντικές παραγωγικές δραστηριότητες. Προσφέρουν, όμως ,και άλλες ανεκτίμητες υπηρεσίες που σχετίζονται με την προστασία του εδάφους, των οικισμών και των υποδομών, τη ρύθμιση της παροχής του γλυκού νερού, τη δασική αναψυχή, τη διατήρηση και προστασία της βιοποικιλότητας και της άγριας ζωής και την άμβλυνση του φαινομένου του θερμοκηπίου με την δέσμευση του άνθρακα και την απόδοση οξυγόνου στην ατμόσφαιρα..
Σήμερα τα δάση μας αντιμετωπίζουν προβλήματα που είναι πολύπλευρα και σύνθετα. Η αλλαγή του κλίματος και η άνοδος της παγκόσμιας θερμοκρασίας, έχουν αυξήσει τον αριθμό και το μέγεθος των δασικών πυρκαγιών. Οι συχνές καταπατήσεις δασικών εκτάσεων και η καταστροφή δασικών οικοσυστημάτων από ανθρώπινες δραστηριότητες (καταπατήσεις, εκχερσώσεις, λαθροϋλοτομίες, ρύπανση κ.λ.π.) εντείνουν το πρόβλημα. Όλα τα παραπάνω, σε συνδυασμό με την χαμηλή χρηματοδότηση, ιδίως στις σημερινές δύσκολες οικονομικές συνθήκες, δημιουργούν ένα ακόμη δυσκολότερο κλίμα για το μέλλον των δασών και της ελληνικής υπαίθρου.
Η άσκηση δασοπονίας στη χώρα μας, με εφαρμογή της δασικής επιστήμης από τις αρμόδιες Δασικές Υπηρεσίες, προσπαθεί να συγκεράσει την προστασία, διαχείριση και ανάπτυξη των δασών μας, με επαρκείς και βιώσιμες δραστηριότητες που θα επαναφέρουν τον άνθρωπο κοντά στην φύση, την οποία έχει τις τελευταίες δεκαετίες εγκαταλείψει. Αρωγός στην προσπάθεια αυτή, πρέπει να είναι κάθε πολίτης ή φορέας που σέβεται και αγαπά το δάσος και το φυσικό περιβάλλον.
Ο Προϊστάμενος της
Διεύθυνσης Δασών Ημαθίας
κ.α.α.
Δημήτριος Κάλφας
Δασολόγος



