Σόκαρε τη Βέροια, το γράμμα αυτού του παιδιού!!!

ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΤΟΥ, ΚΥΡΙΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΤΗΣ ΒΕΡΟΙΑΣ…
Λάβαμε και δημοσιεύουμε το παρακάτω γράμμα αυτού του νεαρού παιδιού από την πόλη μας. Ο Βεροιώτης δεν θα ήθελε να τοποθετηθεί γιατί το κείμενο μιλάω από μόνο του…
Φίλε Βεροιώτη, είμαι ένας 18χρονός πολίτης και εγώ της Βέροιας. Τελείωσα το λύκειο με πολλά όνειρα και φιλοδοξίες. Κατάφερα να περάσω σε ένα ανώτερο εκπαιδευτικό ίδρυμα αλλά δυστυχώς δεν έχω την δυνατότητα να εκπληρώσω τον στόχο μου. Και οι δυο γονείς μου είναι άνεργοι και δεν μπορούν λόγω οικονομικών δυσκολιών να με στείλουν σε άλλη πόλη για να σπουδάσω. Βλέπω τα υπόλοιπα παιδιά της ηλικίας μου να ετοιμάζονται να κατακτήσουν το μέλλον τους και εγώ μένω στάσιμος σε ένα αβέβαιο και σκοτεινό μέλλον. Ζούμε σε πολύ δύσκολες συνθήκες και το ειδοποιητήριο της Δ.Ε.Η. για διακοπή της σύνδεσης, μας ήρθε χθες το πρωί. Θέλω να βοηθήσω την οικογένειά μου με κάθε τρόπο και πάω στα χωράφια της Βέροιας να εργαστώ. Δυστυχώς όμως τα έξοδα είναι τόσα πολλά που δεν καλύπτουν τις ανάγκες μας.
Δεν ζητάω ελεημοσύνη από κανέναν απλά αναρωτιέμαι γιατί να συμβαίνουν όλα αυτά στην οικογένειά μου. Δεν σου κρύβω πως ζηλεύω τα άλλα παιδιά της ηλικίας μου που σπουδάζουν και ζούνε σε καλύτερες συνθήκες από εμένα. Η μητέρα μου, συνέχεια μου λέει να μην το βάζω κάτω και να προσπαθώ. Με τι ψυχολογία όμως; Με τι διάθεση; Όταν βλέπω τον πατέρα μου να κλαίει σαν μικρό παιδί που δεν είναι ικανός όπως λέει να δώσει στην οικογένειά του τα βασικά. Όταν η μητέρα μου είναι κλεισμένη στην φυλακή του σπιτιού μας γιατί ντρέπεται να βγεί έξω μιας και χρωστάμε στον μπακάλη και τον κρεοπώλη. Βλέπω τους πολιτικούς της Βέροιας να μας μιλάνε για ανάπτυξη και ευημερία.

Τους παρακολουθώ να ευαγγελίζονται καλύτερες μέρες και να μας υπόσχονται ένα καλύτερο μέλλον. Εμένα όμως και την οικογένειά μου, μας ρώτησαν πως περνάμε; Μας ρώτησαν για το αν μπορούμε να ζήσουμε κάτω από αυτές τις συνθήκες; Γιατί να ελπίζω σε μια κοινωνία όταν αυτή δεν ήρθε ποτέ κοντά μας; Γιατί να πιστέψω όλους αυτούς που κερδίζουν χιλιάδες ευρώ σε καρέκλες και αξιώματα; Μια φορά ρε γαμώτο να βρεθεί ένας πολιτικός της πόλης μας (Βουλευτής, δήμαρχος, αντιδήμαρχος, πρόεδρος Δ.Ε.Κ.Ο.) και να πεί χαρίζω τον έναν μου μισθό υπέρ κάποιων ανθρώπων. Στην θεωρία όλοι λαλίστατοι αλλά στην πράξη όλοι για την πάρτη τους κοιτάνε. Βαρέθηκα να τους ακούω. Βαρέθηκα να ζώ σε μια κοινωνία που με κυβερνάνε μικροί και ασήμαντοι. Στα όνειρά μου οι συγκεκριμένοι πολιτικοί δεν έχουν θέση. Θα προσπαθήσω να αγωνίζομαι μόνος μου μαζί με την οικογένεια μου μόνο και μόνο για την επιβίωση!!! Σε ευχαριστώ που με άκουσες και ελπίζω να το δημοσιεύσεις!